Łeonid Kożara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łeonid Kożara
Leonid Kozhara Senate of Poland.JPG
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1963
Połtawa
Minister spraw zagranicznych Ukrainy
Przynależność polityczna Partia Regionów
Okres urzędowania od 24 grudnia 2012
do 23 lutego 2014
Poprzednik Kostiantyn Hryszczenko
Następca Andrij Deszczycia (p.o.)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Łeonid Ołeksandrowycz Kożara, ukr. Леонід Олександрович Кожара (ur. 14 stycznia 1963 w Połtawie) – ukraiński dyplomata i polityk, deputowany Rady Najwyższej Ukrainy (2006–2012), 2012–2014 minister spraw zagranicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1985 ukończył studia w zakresie prawa międzynarodowego na Kijowskim Uniwersytecie Państwowym im. Tarasa Szewczenki. W 1991 ukończył aspiranturę w Instytucie Państwa i Prawa Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.

Od 1985 do 1990 był pracownikiem naukowym Katedry Radzieckiego Ustroju Państwowego i Prawa Kijowskiej Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC KPU. W latach 1990–1992 pracował w sekretariacie Rady Najwyższej Ukrainy jako konsultant. Od 1992 był pracownikiem Służby Spraw Międzynarodowych Administracji Prezydenta Ukrainy. W latach 1994–1997 pełnił funkcję I sekretarza Ambasady Ukrainy w Stanach Zjednoczonych, po czym powrócił do pracy w Administracji Prezydenta Ukrainy.

Od 2002 do 2004 sprawował funkcję ambasadora Ukrainy w Szwecji. Po powrocie do kraju objął stanowisko zastępcy szefa Administracji Prezydenta Ukrainy i kierownika Głównego Zarządu ds. Polityki Zagranicznej. Jednocześnie był doradcą prezydenta Łeonida Kuczmy ds. międzynarodowych oraz sekretarzem Państwowej Rady ds. Integracji Europejskiej i Euroatlantyckiej. Z administracji głowy państwa odszedł po objęciu urzędu prezydenta przez Wiktora Juszczenkę w styczniu 2005.

W latach 2005–2006 doradzał liderowi Partii Regionów Wiktorowi Janukowyczowi w sprawach międzynarodowych. W 2006 został wybrany do Rady Najwyższej Ukrainy V kadencji jako kandydat Partii Regionów. Uzyskiwał reelekcję w kolejnych wyborach w 2007 i w 2012. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komitetu Spraw Zagranicznych.

W 2008 został prezesem Centrum Badań Międzynarodowych i Porównawczych. Od 2010 był doradcą prezydenta Wiktora Janukowycza ds. międzynarodowych. Został członkiem rady politycznej Partii Regionów, a w 2010 powierzono mu funkcję zastępcy przewodniczącego tego ugrupowania ds. polityki międzynarodowej.

24 grudnia 2012 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie Mykoły Azarowa. Został odwołany 23 lutego 2014 w okresie wydarzeń Euromajdanu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]