Ołeksandr Turczynow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ołeksandr Turczynow
Oleksandr Turchynov March 2014 (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1964
Dniepropetrowsk
Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy
Przynależność polityczna Batkiwszczyna / Front Ludowy
Okres urzędowania od 22 lutego 2014
do 27 listopada 2014
Poprzednik Wołodymyr Rybak
Następca Wołodymyr Hrojsman
I wicepremier Ukrainy
Przynależność polityczna Blok Julii Tymoszenko
Okres urzędowania od 18 grudnia 2007
do 11 marca 2010
Poprzednik Mykoła Azarow
Następca Andrij Klujew
Oleksandr Turchynov Signature 2014.png
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Ołeksandr Turczynow podczas spotkania z Loretą Graužinienė i Bogdanem Borusewiczem w Kijowie (2014)

Ołeksandr Wałentynowycz Turczynow, ukr. Олександр Валентинович Турчинов (ur. 31 marca 1964 w Dniepropetrowsku) – ukraiński polityk, doktor nauk ekonomicznych. I wicepremier Ukrainy w latach 2007–2010, p.o. premiera Ukrainy od 4 do 11 marca 2010. Od 22 lutego 2014 do 27 listopada 2014 przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy, od 23 lutego do 7 czerwca 2014 na mocy decyzji parlamentu czasowo pełnił obowiązki prezydenta Ukrainy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 90. był zatrudniony w administracji regionalnej. Od 1994 do 1998 zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Nauk Ekonomicznych, był też wykładowcą jednego z kijowskich uniwersytetów.

W 1998, 2002, 2006 i 2007 uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. Po powołaniu pierwszego rządu Julii Tymoszenko został szefem Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. W grudniu 2007 objął stanowisko pierwszego wicepremiera w jej drugim gabinecie. W maju 2008 bezskutecznie ubiegał się o stanowisko mera Kijowa. Należał do liderów Bloku Julii Tymoszenko, został też wiceprzewodniczącym partii Batkiwszczyna.

4 marca 2010, dzień po uchwaleniu przez Radę Najwyższą wotum nieufności wobec rządu Julii Tymoszenko i wzięciu przez nią urlopu, został pełniącym obowiązki premiera Ukrainy[1]. 11 marca 2010 parlament na stanowisku nowego premiera zatwierdził Mykołę Azarowa[2].

W 2012 ponownie uzyskał mandat poselski z ramienia Batkiwszczyny[3]. 22 lutego 2014 wybrany na przewodniczącego ukraińskiego parlamentu. Następnego dnia parlament, który dzień wcześniej odwołał prezydenta Wiktora Janukowycza, powierzył Ołeksandrowi Turczynowowi pełnienie obowiązków głowy państwa[4]. Obowiązki prezydenta przestał pełnić 7 czerwca 2014 z chwilą zaprzysiężenia nowo wybranego prezydenta Petra Poroszenki. Pod koniec sierpnia tego samego roku wystąpił z Batkiwszczyny wraz z częścią innych liderów partii[5].

Został jednym z liderów Frontu Ludowego, utrzymując w październiku 2014 mandat poselski na kolejną kadencję[6].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ołeksandr Turczynow jest żonaty, ma syna. Jest baptystą, członkiem rady jednego z kijowskich zborów baptystycznych, jego świeckim kaznodzieją[7].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]