Shaun White

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Shaun White
Shaun White
Data i miejsce urodzenia 3 września 1986
Stany Zjednoczone San Diego, USA
Wzrost 173 cm
Waga 70 kg
Przydomek Latający pomidor
Debiut w PŚ 1 marca 2001 w Park City
(5. miejsce - Halfpipe)
Pierwsze punkty w PŚ 1 marca 2001 w Park City
(5. miejsce - Halfpipe)
Pierwsze podium w PŚ 5 marca 2005 w Lake Placid
(1. miejsce - Halfpipe)
Dorobek medalowy
Oficjalna strona internetowa

Shaun Roger White (ur. 3 września 1986 r.) - amerykański profesjonalny snowboardzista i skateboardzista, dwukrotny złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Znany jest z "burzy" czerwonych włosów, dzięki której zyskał przydomek "latającego pomidora"[1].

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

White urodził się z tetralogią Fallota, wrodzoną wadą serca, z powodu której, jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia, przeszedł dwie operacje na otwartym sercu[2]. Jego pierwsze snowboardingowe próby miały miejsce w Okemo Mountain i Bear Mountain, małych kurortach narciarskich w stanie Vermont, a także w Górach San Bernardino w Karolinie Południowej.

W pierwszych latach kariery White wykorzystywał swój przydomek "latającego pomidora" nosząc opaski z charakterystycznym logiem, jednak z czasem "zrobiło się to dla niego męczące."[3]

Kariera snowboardowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera skateboardowa White'a zaczęła rozkwitać w tym samym okresie, co jego popularność w snowboardingu. W wieku 9 lat zwrócił na siebie uwagę m.in. Tony'ego Hawka, którego poznał w lokalnym skateparku. Dzięki niemu Shaun, mając 17 lat, zaistniał na profejsonalnej scenie skateboardowej. Od tego czasu zdobył wiele mistrzowskich wyróżnień oraz prestiżowy tytuł Action Sports Tour Champion, zdobyty za umiejętności skateboardowe, a także osiągnięcia w X-Games (igrzyska sportów ekstremalnych). Podobnie jak jego starszy brat, White w wieku sześciu lat przestał uprawiać narciarstwo na rzecz snowboardingu, a już rok później uzyskał pierwszego sponsora.

Shaun wygrał dwa złote medale olimpijskie w konkurencji halfpipe. Regularnie uczestniczy w zimowych X-Games, na których każdego roku, począwszy od 2002, zdobywa medal. W sumie posiada 15 medali X-Games (13 złotych, 3 srebrne i 2 brązowe). W 2003 i 2004 był zwycięzcą zawodów Air & Style.

White jest pierwszym zawodnikiem w historii, któremu udało się sięgnąć po złoty medal zarówno w zimowych, jak i letnich X-Games w dwóch różnych sportach. Poza tym pozostaje pierwszym i jedynym sportowcem, który wygrał i letni, i zimowy Dew Cup.[4]

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006[edytuj | edytuj kod]

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 White wygrał złoty medal w konkurencji halfpipe[5]. Po pierwszym zjeździe kwalifikacyjnym był bliski odpadnięcia z rywalizacji, zdobywając jedynie 37.7 punktów. Jednak w drugim zjeździe poprawił wynik na 45.3 punktów. W finale uzyskał 46.8 punktów (50 to maksymalny wynik), które pozwoliły na zdobycie złota. Srebrny medalista, Amerykanin Danny Kass, uzyskał 44 punkty[6].

2007 i 2008[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku White zdobył złoty medal w konkurencji halfpipe oraz 3. miejsce w slopestyle podczas zawodów Burton U.S. Open, a także, jako pierwszy, zyskał tytuł Burton Global Open Champion. Jego wynagrodzenie w ramach tego turnieju wyniosło 100.000 dolarów (Global Open Champion), 20.000 dolarów (1. miejsce w halfpipe), 90.000 dolarów (3. miejsce w slopestyle) oraz samochód (Chevrolet Corvette). W 2008 roku po raz trzeci z rzędu zajął 1. miejsce w halfpipe podczas U.S. Open Snowboarding Championships.

2009[edytuj | edytuj kod]

White z sir Richardem Bransonem.

W 2009 roku White zajął 1. miejsce w konkurencji superpipe podczas X Games XIII. Stał się tym samym drugim zawodnikiem w historii, po Tannerze Hallu, który obronił tytuł w superpipe z roku wcześniejszego. Poza tym, po dwóch latach zdobywania brązu, wygrał złoty medal w slopestyle.

14 lutego White wygrał złoto w konkurencji halfpipe podczas zawodów FIS Snowboard World Cup, odbywających się w Cypress Mountain Resort w Vancouver. Jego pierwszy przejazd finałowy otrzymał najwyższą notę w historii FIS, 47.3 punktów.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010[edytuj | edytuj kod]

Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 w Vancouver White ponownie zdobył złoty medal w konkurencji halfpipe[7]. W pierwszym zjeździe finałowym uzyskał 46.8 punktów, co gwarantowało mu złoty medal. Jednak Shaun zdecydował się na drugi zjazd, który ukończył Double McTwistem 1260, nazwanym przez niego Tomahawkiem.[8] Przejazd ten otrzymał notę 48.4, ustanawiając tym samym nowy rekord Igrzysk Olimpijskich (wcześniejszy także należał do White'a i wynosił 46.8)[9].

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2014 Soczi.[edytuj | edytuj kod]

Podczas zawodów White niespodziewanie po złym pierwszym przejeździe zajmował 11. miejsce. Po drugiej próbie ostatecznie uplasował się na 4. miejscu nie zdobywając medalu. W swojej drugiej próbie uzyskał wynik 90.25 punktów mimo dwóch błędów.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
1.Gold medal.svg 12 lutego 2006 Włochy Turyn Halfpipe -
1.Gold medal.svg 17 lutego 2010 Kanada Vancouver Halfpipe -
4. 11 lutego 2014 Rosja Soczi Halfpipe Szwajcaria Iouri Podladtchikov

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Lake Placid - 5 marca 2005 (Halfpipe)
  2. Kanada Cypress Mountain Resort14 lutego 2009 (Halfpipe)
  3. Nowa Zelandia Caradona25 sierpnia 2009 (Halfpipe)
  4. Stany Zjednoczone Park City1 lutego 2013 (Halfpipe)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Copper Mountain - 22 grudnia 2013 (slopestyle) - 3. miejsce


Project X[edytuj | edytuj kod]

Jednym z czołowych sponsorów White'a pozostaje Red Bull. Producent napojów energetycznych ufundował mu w Silverton w Kolorado prywatny, najnowocześniejszy na świecie, obiekt snowboardingowy[11]. Koszt jego budowy wyniósł ponad milion dolarów[11]. Poza tym Red Bull zapewnia White'owi transport helikopterem z każdego miejsca świata oraz stałe dostawy śniegu[11].

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Do sponsorów White'a należą: Burton Snowboards, Oakley, Inc., Birdhouse Skateboards, Park City Mountain Resort, Target Corporation, Red Bull, Ubisoft, Adio oraz Hewlett-Packard.

Obecność w mediach[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Magazyn Forbes oszacował, że w 2008 roku White zarobił dzięki sponsorom ok. 9 milionów dolarów[16].
  • Ten sam magazyn wyróżnił Shauna, ex aequo z łyżwiarką Kim Yu-Ną, jako najbogatszych sportowców Igrzysk Olimpijskich w Vancouver. Każde z nich zarobiło bowiem w 2009 roku po ok. 8 milionów dolarów[17].
  • Gra Shaun White Snowboarding rozeszła się na świecie w ponad 3 milionach kopii.
  • White otrzymał nagrodę magazynu Revolver dla najbardziej metalowego sportowca.
  • W 2007 roku, podczas gali Spike Guys' Choice Awards, White otrzymał symboliczny tytuł "prezesa snowboardingu".

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]