Sorgo sudańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sorgo sudańskie
Sorghum sudanese.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj sorgo
Gatunek sorgo zwyczajne
Podgatunek sorgo sudańskie
Nazwa systematyczna
Sorghum bicolor (L.) Moench nothosubsp. drummondii (Steud.) de Wet ex Davidse
Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 45:1258. 1993
Synonimy

Sorghum bicolor var. drummondii (Steud.) Mohlenbr., Sorghum sudanense (Piper) Stapf, Sorghum niloticum (Stapf ex Piper) Snowden

Sorgo sudańskie, trawa sudańska (Sorghum bicolor (L.) Moench nothosubsp. drummondii) – takson w randze podgatunku pochodzenia mieszańcowego z rodziny wiechlinowatych. Powstał jako mieszaniec podgatunku nominatywnego (subsp. bicolor) z podgatunkiem subsp. verticilliflorum[2]. Roślina znaleziona została w Sudanie w czasie I wojny światowej przez żołnierzy z Australii. Trafiła do uprawy najpierw w Australii, skąd później została rozpowszechniona na inne kraje. Roślina jednoroczna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina wysoka do 1,5-2 m
Kwiaty
Zebrane w kwiatostan o wiotkiej, piramidalnojajowatej wiesze. Kłoski mają 6–7,5 mm długości i 2–3 mm szerokości.
Liście
Długości 50-60 cm i szerokości szer. 8–12 mm.
Owoc
Ziarniak o długości 3,5–4,5 mm[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina paszowa, uprawiana w południowej części byłego ZSRR, na Kaukazie, w Afryce północnej i wschodniej oraz w Ameryce Północnej i w Indiach. W Polsce uprawiana na zieloną paszę. Wysiana wczesną wiosną daje 2—3 pokosy. Nasiona dojrzewają także w Europie Środkowej. W niektórych krajach Europy podejmowane są próby wykorzystania sorga sudańskiego do produkcji biogazu.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-14].
  2. Taxon: Sorghum bicolor (L.) Moench nothosubsp. drummondii (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2011-01-15].
  3. Ewa Szczęśniak. Sorghum halepense (L.) Pers. (Poaceae) we Wrocławiu. „Acta Botanica Silesiaca”. 1. s. 157–159. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, W-wa, 1966
  2. Zbigniew Podbielkowski, Słownik roślin użytkowych, ISBN 83-09-00256-4