Stadion Miejski w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 53°26′11,674″N 14°31′07,169″E/53,436576 14,518658

Stadion Miejski w Szczecinie
Szczecin stadion przy ul Twardowskiego.jpg
Stadion Miejski
im. Floriana Krygiera
Przydomek: Papricana
Państwo  Polska
Adres Szczecin,
ul. Karłowicza 28
Lata budowy od 1914
Data otwarcia 5 października 1925
Właściciel Miasto Szczecin (Miejski Ośrodek Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji w Szczecinie)
Klub Pogoń Szczecin
Pogoń Women Szczecin (boisko nr 2)
Pojemność 18 027 (dane ze strony oficjalnej Pogoni Szczecin)
Wymiary boiska 105 × 68 m
Oświetlenie 2300 lx
Nawierzchnia naturalna
Dodatkowe wyposażenie podgrzewana murawa,
telebim 16,6 m²
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Plan sektorów Stadionu Miejskiego w Szczecinie
Tablica przy głównym wejściu od ul. Twardowskiego
Stara i nowa tablica wyników
Stadion im. Floriana Krygiera zimą

Stadion Miejski im. Floriana Krygierastadion piłkarski mieszczący się w Szczecinie w dzielnicy Pogodno przy ul. Karłowicza 28, główne wejście od ul. Twardowskiego, dodatkowe od ulic Karłowicza i Witkiewicza. Obiekt położony jest blisko centrum Szczecina; dojazd głównie tramwajami linii 5 i 7 (przystanek przy ul. Mickiewicza), a także autobusami linii 67 oraz 75 (przystanki przy ul. Traugutta/Poniatowskiego na Pogodnie lub przy ul. Santockiej na os. Przyjaźni/os. Kaliny). Do 2002 możliwy był także dojazd koleją (przystanek PKP "Szczecin Pogodno" – obecnie wykorzystywany sporadycznie, jedynie jako przystanek końcowy pociągów specjalnych).

Od lat 50. do 1989 roku stadion był własnością klubu MKS Pogoń Szczecin. Obecnie należy do gminy Miasto Szczecin i zarządza nim Miejski Ośrodek Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji (MOSRiR). Do początku 2007 roku był największym obiektem, na którym rozgrywano mecze Orange Ekstraklasy. Jego szczególną cechą było to, że nigdy nie było na nim powszechnych niegdyś na stadionach miejsc stojących, przed wprowadzeniem obowiązku montażu krzesełek całe trybuny wyposażone były w ławki. Najzagorzalsi kibice szczecińskiej drużyny zwykli zasiadać w sektorach 11. i 12., które zwą Piekiełkiem lub Młynem. Cały stadion ma wśród kibiców przydomek Paprikana (połączenie nazwy słynnego stadionu Maracana w Rio de Janeiro z powszechnie kojarzoną jako symbol miasta w czasach PRL konserwą Paprykarz szczeciński). Sektor nr 23 przeznaczony jest dla kibiców drużyny gości, sektor nr 20 – dla gości honorowych, sektory rodzinne to nr 17-18.

Podstawowe dane boiska głównego[edytuj | edytuj kod]

Trybuny boiska głównego mają pojemność 18 027 miejsc siedzących (krzesełek). Sektor gościnny obejmuje 1000 miejsc.[1].

Zadaszenie: 1572 miejsca[2]

Boisko stadionu ma wymiary 105 × 68 m, które ma oświetlenie o natężeniu 2300 lx[1].

Przy stadionie znajduje się parking na 700 pojazdów[1].

Współrzędne geograficzne: φ=53°26'11,674'' N, λ=14°31'07,169'' E

Historia stadionu[edytuj | edytuj kod]

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 1914 – rękoma rosyjskich jeńców wojennych nieczynną żwirownię przeistoczono w plac do gry w piłkę nożną,
  • 1925, 5 października – oddano do użytku stadion miejski z pełnowymiarową płytą główną boiska, dookoła płyty powstała 400-metrowa bieżnia a trybuny mogły pomieścić 15 tys. widzów. Obok boiska zbudowano m.in. szatnie dla zawodników, trzy korty tenisowe i plac zabaw dla dzieci. Obiekt nosił wówczas nazwę Rühl Kampfbahn dla upamiętnienia prof. dr. Hugo Rühla (1845-1922), a użytkowany był przez klub Stettiner Turn Verein.
  • 1944-1945 - na terenie stadionu znajduje się punkt obrony przeciwlotniczej.
  • 1949 – rozpoczęto odbudowę obiektu po zniszczeniach wojennych
  • 1955 – zamontowano sztuczne oświetlenie (natężenie 700 lx) – inauguracja 31 października w meczu towarzyskim z I-ligowym Kolejarzem Poznań (2:4)
  • 1963, 4 września – padł rekordowy wynik w historii meczów reprezentacji Polski[3]. W swoim pierwszym meczu na szczecińskim stadionie Polska pokonała Norwegię 9:0 (3:0)
  • 1965 w dniach od 13 do 15 sierpnia odbyły się na stadionie Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1965.
  • 1989 – obiekt został przejęty na własność przez Miasto Szczecin od będącego w kłopotach finansowych klubu MKS Pogoń Szczecin
  • 1995 – jako pierwszy w Polsce stadion posiada trybuny wyposażone w 100% w krzesełka
  • 2001, 19 listopada – oddano do użytku zmodernizowane oświetlenie płyty głównej (z 700 lx do 2300 lx) wówczas najlepsze w Polsce.
  • 2003, 19 marca – rozegrano pierwsze spotkanie z zadaszoną częścią "wysokiej trybuny" (4. i 5. sektor, łącznie ok. 1500 miejsc)
  • 2004, 26 lipca – na sesji Rady Miasta Szczecina radni jednogłośnie przyjęli uchwałę o nadaniu stadionowi imienia Floriana Krygiera[4]
  • 2005, 29 maja – w 32. sekundzie meczu PolskaAlbania Maciej Żurawski został autorem najszybciej strzelonej bramki w historii polskiej reprezentacji[3]
  • 2005, 29 listopada2006, 9 marca – wykonano podgrzewaną murawę głównej płyty boiska
  • 2006, 6 czerwca – zakończono I etap instalacji systemu monitorowania stadionu obejmującego widownię oraz płytę boiska; zainstalowano 11 z ok. 100 przewidzianych projektem kamer
  • 2006, 8 grudnia2007, 9 stycznia zamontowano nowoczesny telebim firmy Dysten o rozmiarach 6 × 3 m i powierzchni tablicy świetlnej 16,6 m²; inauguracja systemu miała miejsce 3 marca 2007 w meczu 16. kolejki OE przeciwko Łódzkiemu KS-owi
  • 2009 przebudowano budynek szatni i tunel wyjściowy na płytę stadionu
  • 2009-2010 na trybunie północnej powstał budynek dla prasy i gości VIP

Mecze kadry A[edytuj | edytuj kod]

  1. 4 września 1963: Polska – Norwegia 9:0 (3:0); Szołtysik 2, Faber 2, Lubański, Gałeczka, Blaut, Bazan 2
  2. 24 października 1965: Polska – Finlandia 7:0 (6:0) eMŚ '66; Lubański 4, Pol, Sadek 2
  3. 2 października 1966: Polska – Luksemburg 4:0 (0:0) eME '68; Jarosik, Liberda, Grzegorczyk, Sadek
  4. 20 października 1968: Polska – NRD 1:1 (1:0); Gadocha
  5. 22 lipca 1970: Polska – Irak 2:0 (0:0); Szołtysik, Banaś
  6. 26 kwietnia 1972 (nieof.): Polska – Hiszpania (amat.) 2:0 (1:0); Maszczyk 2
  7. 21 sierpnia 2002: Polska – Belgia 1:1 (0:0); Żurawski
  8. 29 maja 2004: Polska – Grecja 1:0 (1:0); Kapsis (samobójcza)
  9. 29 maja 2005: Polska – Albania 1:0 (1:0); Żurawski
  10. 11 marca 2008 (nieof.): Polska – zagraniczne gwiazdy Orange Ekstraklasy 2:3 (0:2); Garguła, Wawrzyniak
  11. 11 sierpnia 2010: Polska – Kamerun 0:3 (0:1);

Mecze pozostałych reprezentacji kraju[edytuj | edytuj kod]

Frekwencja[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Stadion. Pogoń Szczecin SA. [dostęp 2012-05-31].
  2. sumaryczna liczba krzesełek na sektorach zadaszonych, tj. 4 i 5 (po 786), według szczegółowego planu sektorów na tablicy informacyjnej na stadionie
  3. 3,0 3,1 rekord pobity został dopiero 1 kwietnia 2009 w meczu z San Marino w Kielcach
  4. Uchwała Nr XXIV/480/04 Rady Miasta Szczecina z dnia 26 lipca 2004 r. ws. nadania imienia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]