Zbigniew Boniek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Zbigniew Boniek
Boniek Zbigniew.jpg
Imię i nazwisko Zbigniew Boniek
Data i miejsce
urodzenia		 3 marca 1956
Bydgoszcz, Polska
Pseudonim Zibi, Zbychu, Murzyn
Pozycja pomocnik, napastnik
Wzrost 181 cm
Masa ciała 77 kg
Kariera juniorska
1966–1973 Zawisza Bydgoszcz
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1973–1975
1975–1982
1982–1985
1985–1988		 Zawisza Bydgoszcz
Widzew Łódź
Juventus
AS Roma
RAZEM		 41 (14)
172 (50)
81 (14)
76 (17)
367 (95)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1976–1988  Polska 80 (24)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1990–1991
1991–1992
1992–1993
1994–1996
2002		 Lecce
Bari
Sambenedettese
Avellino
 Polska
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Zbigniew Boniek w Wikicytatach Zbigniew Boniek w Wikicytatach
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Srebro Hiszpania 1982 Piłka nożna
Odznaczenia
Komandor Orderu Zasługi Republiki Włoskiej
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie
Autograf w bydgoskiej Alei Autografów

Zbigniew Boniek (ur. 3 marca 1956 w Bydgoszczy) – polski piłkarz, trener, działacz sportowy. Były selekcjoner Reprezentacji Polski w piłce nożnej.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Jest jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy w historii oraz należy do grona stu najlepszych piłkarzy w historii światowej piłki nożnej (ranking obejmuje tylko piłkarzy obecnie żyjących). Trzeci piłkarz Europy 1982 w plebiscycie czasopisma France Football. Wybrany do drużyny gwiazd Mistrzostw Świata 1982. W 1982 wybrany także najlepszym sportowcem Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Obok Rossiego i Platiniego był jednym z filarów Juventusu w latach 80. XX wieku. Był nazywany "pięknością nocy", gdyż najlepsze występy notował w meczach rozgrywanych przy sztucznym oświetleniu. W pamięci kibiców szczególnie zapamiętany dzięki hat-trickowi w Barcelonie w spotkaniu z reprezentacją Belgii na Mistrzostwach Świata 1982. Grając w Juventusie uczestnik spotkania finałowego Pucharu Europy w 1985 na Heysel w Brukseli, gdzie przed spotkaniem doszło do zamieszek, w wyniku których śmierć poniosło 39 kibiców (w większości Włochów). Następnego dnia grając w Tiranie strzelił zwycięską bramkę dla reprezentacji Polski w meczu z Albanią w eliminacjach Mistrzostw Świata 1986.

Uczestnik 3 turniejów finałowych mistrzostw świata – Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (3. miejsce), Meksyk 1986 (łącznie 16 meczów i 6 goli). Zdobywca Pucharu Europy w 1985, Pucharu Zdobywców Pucharów w 1984 i Superpucharu Europy w 1984.

W 1979 roku wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz z mistrzem świata Argentyną, wygranym przez drużynę gwiazd 2:1. W 1986 wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz Francja – reszta świata (pożegnalny występ Michela Platiniego).

W latach 1989–1990 odbył kurs trenerski w Coverciano. W sezonie 1990/1991 prowadził drużynę US Lecce, występującą wówczas w Serie A. Sezon ten zakończył się spadkiem do Serie B. W następnym sezonie Boniek prowadził drużynę AS Bari, grającą w Serie A. Zespół zakończył sezon na piętnastym miejscu i spadł do Serie B. W sezonie 1992/1993 Zbigniew Boniek został zatrudniony w grającym w Serie C1 Sambenedettese, skąd został jednak zwolniony przed końcem rozgrywek.

Do 2002 pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. W 2002 przez kilka miesięcy był selekcjonerem polskiej reprezentacji piłkarskiej. Od 2004 do 20 lipca 2006 ponownie związany z Widzewem jako jeden ze współwłaścicieli i członków zarządu stowarzyszenia. Od 18 czerwca 2007 do września 2008 członek Rady Nadzorczej nowo utworzonego Klubu Sportowego Widzew Łódź SA.

W 2004 Pelé umieścił go na liście FIFA 100[1].

W dniu 30 października 2008, otrzymał 19 głosów w wyborach Prezesa PZPN[2].

[edytuj] Statystyka

  • 24 bramki strzelone w reprezentacji narodowej
  • 21 spotkań, w których strzelał bramki
  • 80 występów w reprezentacji narodowej

Reprezentant nr 447-48.

[edytuj] Sukcesy

Widzew Łódź
Juventus
AS Roma

[edytuj] Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ BBC: Pele's list of the greatest (ang.). [dostęp 11 września 2009].
  2. ↑ Gazeta Wyborcza.pl: Zjazd PZPN – Grzegorz Lato wybrany prezesem (synteza) (pol.). [dostęp 31 października 2008].
  3. ↑ Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 7 kwietnia 1997. [dostęp 7 lipca 2010].

[edytuj] Linki zewnętrzne

poprzednik:
Jerzy Engel		 Trener reprezentacji Polski
w latach 2002-2003		 następca:
Paweł Janas
p • d • e
Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1978

1 Tomaszewski • 2 Mazur • 3 Maculewicz • 4 Szymanowski • 5 Nawałka • 6 Gorgoń • 7 Iwan • 8 Kasperczak • 9 Żmuda • 10 Rudy • 11 Masztaler • 12 Deyna • 13 Kupcewicz • 14 Justek • 15 Kusto • 16 Lato • 17 Szarmach • 18 Boniek • 19 Lubański • 20 Wójcicki • 21 Kukla • 22 Kostrzewa • trener: Gmoch

 Flag of Poland 2.svg
p • d • e
Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1982
Flaga Polski

1 Młynarczyk • 2 Dziuba • 3 Kupcewicz • 4 Dolny • 5 Janas • 6 Skrobowski • 7 Jałocha • 8 Matysik • 9 Żmuda • 10 Majewski • 11 Smolarek • 12 Wójcicki • 13 Buncol • 14 Pałasz • 15 Ciołek • 16 Lato • 17 Szarmach • 18 Kusto • 19 Iwan • 20 Boniek • 21 Kazimierski • 22 Mowlik • Trener: Piechniczek
p • d • e
Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1986

1 Młynarczyk • 2 Przybyś • 3 Żmuda • 4 Ostrowski • 5 Wójcicki • 6 Matysik • 7 Tarasiewicz • 8 Urban • 9 Karaś • 10 Majewski • 11 Smolarek • 12 Kazimierski • 13 Komornicki • 14 Kubicki • 15 Buncol • 16 Pałasz • 17 Zgutczyński • 18 Pawlak • 19 Wandzik • 20 Boniek • 21 Dziekanowski • 22 Furtok • Trener: Piechniczek

 Flag of Poland 2.svg
p • d • e
Selekcjonerzy reprezentacji Polski od 1971 roku
Górski (1971–1976) • Gmoch (1976–1978) • Kulesza (1978–1981) • Obrębski (1981) • Piechniczek (1981–1986) • Łazarek (1986–1989) • Strejlau (1989–1993) • Ćmikiewicz (1993) • Apostel (1993–1995) • Stachurski (1995–1996) • Piechniczek (1996–1997) • Pawlak (1997) • Wójcik (1997–1999) • Engel (2000–2002) • Boniek (2002) • Janas (2003–2006) • Beenhakker (2006–2009) • Majewski (2009) • Smuda (2009–)
 Polska
Pełna lista selekcjonerów kadry
p • d • e
Piłkarze roku w plebiscycie Piłki Nożnej

1973: Kazimierz Deyna • 1974: Kazimierz Deyna • 1975: Zygmunt Maszczyk • 1976: Henryk Kasperczak • 1977: Grzegorz Lato • 1978: Zbigniew Boniek • 1979: Wojciech Rudy • 1981: Grzegorz Lato • 1982: Zbigniew Boniek • 1983: Józef Młynarczyk • 1984: Włodzimierz Smolarek • 1985: Dariusz Dziekanowski • 1986: Włodzimierz Smolarek • 1987: Andrzej Iwan • 1988: Krzysztof Warzycha • 1989: Ryszard Tarasiewicz • 1990: Jacek Ziober • 1991: Piotr Czachowski • 1992: Wojciech Kowalczyk(zrzekł się) • 1993: Marek Leśniak • 1994: Roman Kosecki • 1995: Leszek Pisz • 1996: Piotr Nowak • 1997: Sławomir Majak • 1998: Mirosław Trzeciak • 1999: Jacek Zieliński • 2000: Jerzy Dudek • 2001: Emmanuel Olisadebe • 2002: Maciej Żurawski • 2003: Jacek Krzynówek • 2004: Jacek Krzynówek • 2005: Euzebiusz Smolarek • 2006: Euzebiusz Smolarek • 2007: Euzebiusz Smolarek • 2008: Jakub Błaszczykowski • 2009: Mariusz Lewandowski • 2010: Jakub Błaszczykowski • 2011: Robert Lewandowski
p • d • e
Odkrycia roku plebiscytu Piłki Nożnej

1973: Mirosław Bulzacki • 1974: Władysław Żmuda • 1975: Zbigniew Hnatio • 1976: Zbigniew Boniek, Stanisław Terlecki • 1977: Adam Nawałka • 1978: Włodzimierz Ciołek • 1979: Andrzej Pałasz • 1980: Piotr Skrobowski • 1981: Waldemar Matysik • 1982: Andrzej Buncol • 1983: Marek Leśniak • 1984: Jan Furtok • 1985: Andrzej Rudy • 1986: Marek Koniarek • 1987: Ryszard Cyroń • 1988: Roman Kosecki • 1989: Dariusz Gęsior • 1990: Kazimierz Sidorczuk • 1991: Wojciech Kowalczyk (zrzekł się) • 1992: Marek Koźmiński • 1993: Radosław Michalski • 1994: Sylwester Czereszewski • 1995: Tomasz Iwan • 1996: Marek Citko • 1997: Tomasz Kłos • 1998: Tomasz Frankowski • 1999: Adam Kompała • 2000: Michał Żewłakow • 2001: Tomasz Moskała • 2002: Andrzej Niedzielan • 2003: Marcin Nowacki • 2004: Artur Boruc • 2005: Grzegorz Piechna • 2006: Radosław Matusiak • 2007: Radosław Majewski • 2008: Robert Lewandowski • 2009: Patryk Małecki • 2010: Grzegorz Sandomierski i Maciej Jankowski  • 2011: Wojciech Szczęsny
p • d • e
Laureaci Złotych Butów Plebiscytu redakcji Sportu

1957: Edward Szymkowiak • 1958: Robert Grzywocz, Edward Szymkowiak • 1959: Roman Korynt • 1960: Roman Korynt • 1961: Stanisław Oślizło • 1962: Jan Liberda • 1963: Stanisław Oślizło • 1964: Ernest Pohl • 1965: Edward Szymkowiak • 1966: Edward Szymkowiak • 1967: Stanisław Oślizło • 1968: Stanisław Oślizło • 1969: Zygfryd Szołtysik • 1970: Andrzej Jarosik • 1971: Jerzy Wyrobek • 1972: Włodzimierz Lubański • 1973: Jerzy Gorgoń • 1974: Robert Gadocha • 1975: Antoni Szymanowski • 1976: Grzegorz Lato • 1977: Kazimierz Deyna • 1978: Zbigniew Boniek • 1979: Stanisław Burzyński • 1980: Piotr Mowlik • 1981: Władysław Żmuda • 1982: Zbigniew Boniek • 1983: Andrzej Buncol • 1984: Roman Wójcicki • 1985: Andrzej Pałasz • 1986: Waldemar Matysik • 1987: Marek Leśniak • 1988: Dariusz Dziekanowski • 1989: Krzysztof Warzycha • 1990: Romuald Kujawa • 1991: Adam Zejer • 1992: Dariusz Opolski • 1993: Janusz Jojko • 1994: Leszek Pisz • 1995: Leszek Pisz • 1996: Leszek Pisz
p • d • e
FIFA 100
UEFA
Baggio • Ballack • Banks • Baresi • Beckenbauer • Beckham • Bergkamp • Bergomi • Best • Boniek • Boniperti • Breitner • Buffon • Butragueño • Cantona • Ceulemans • Charlton • Cruijff • Dalglish • Dasajew • Davids • Del Piero • Desailly • Deschamps • Emre • Eusébio • Facchetti • Figo • Fontaine • Gullit • Hagi • Henry • Kahn • Keane • Keegan • Klinsmann • Kluivert • Kopa • B. Laudrup • M. Laudrup • Lineker • Luis Enrique • Maier • Maldini • Masopust • Matthäus • Müller • Nedvěd • Neeskens • Nesta • Owen • Papin • Pfaff • Pirès • Platini • Puskás • Raúl • Rensenbrink • Rijkaard • Rivera • Rossi • Rui Costa • Rummenigge • Rüştü • Schmeichel • Seedorf • Seeler • Shearer • Szewczenko • Stoiczkow • Šuker • Thuram • Totti • Trésor • Trezeguet • van Basten • R. van de Kerkhof • W. van de Kerkhof • Van Der Elst • van Nistelrooy • Vieira • Vieri • Zidane • Zoff
CONMEBOL
CAF
CONCACAF
AFC
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Zbigniew_Boniek&oldid=29476574”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach