Jan Banaś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan Banaś
Jan Banas.jpg
Imię i nazwisko Jan Banaś
Data i miejsce
urodzenia
29 marca 1943
Berlin – Schoneberg, Niemcy
Pozycja napastnik
Wzrost 171 cm
Masa ciała 65 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1956-1958
1958-1959
1959-1962
1962-1969
1969-1975
1975
1975-1976
1976
1976
1977
1977-1978
1978-1981
1981-1983
1984-1985
1986-1990
AKS Mikołów
WKKF Katowice
Zryw Chorzów
Polonia Bytom
Górnik Zabrze
Wisła Chicago
Polonia Chicago
Eagles Chicago
Atlético Español
US Melun
US Boulogne
AC Cambrai
Porto Vecchio
Saintes
Mantes



? (50)
124 (35)



9 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1964-1973  Polska 31 (7)

Jan Banaś (ur. 29 marca 1943 w Berlinie, w dzielnicy Schoenberg), piłkarz polski, reprezentant Polski, mistrz Polski. Do 2 marca 1967 używał nazwiska Heinz-Dieter Banas.

Z wyksztacenia technik górniczy, na boisku spełniał zadania prawoskrzydłowego. Karierę piłkarską zaczynał w AKS Mikołów (1956-1958), następnie w Szkółce Wojewódzkiego Komitetu Wychowania Fizycznego Katowice (1958-1959). W 1959 przeszedł na trzy lata do Zrywu Chorzów, uzyskując w tym czasie powołanie do juniorskiej reprezentacji Polski, gdzie grał razem m.in. z Zygfrydem Szołtysikiem i Antonim Piechniczkiem. Karierę ligową rozpoczął po przejściu w 1962 do bytomskiej Polonii. W czerwcu 1966 był jednym z bohaterów afery, kiedy przed meczem Polonii ze szwedzkim IFK Norrköping w ramach rozgrywek Pucharu Intertoto zdecydował się pozostać na Zachodzie. Już jednak rok później postanowił wrócić i ze względu na wysokie umiejętności sportowe został zrehabilitowany; zmienił wówczas oficjalnie pisownię nazwiska.

W 1969 przeszedł do Górnika Zabrze, w barwach którego zdobył dwa tytuły mistrza Polski (1971, 1972) i trzy Puchary Polski (1970, 1971, 1972). Występował także w najlepszym sezonie Górnika w europejskich pucharach – przyczynił się do awansu zespołu do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, strzelając m.in. bramki Lewskiemu Sofia w ćwierćfinale; zdobył także gola w pierwszej z trzech słynnych półfinałowych potyczek Górnika z AS Roma. W Górniku rozegrał łącznie 170 oficjalnych meczów, w tym 124 w ekstraklasie i 20 w pucharach europejskich.

W 1975 zakończył karierę w Górniku i wyjechał za granicę. Grał początkowo w polonijnych klubach w Chicago (Wisła, Polonia, Eagles), następnie w Atlético Español (1976), francuskich US Melun (1977), US Bolougne (1977-1978), AS Cambrai (1978-1981), Porto Vecchio (1981-1983), Saintes (1984-1985, także grający trener), Mantes (1986-1990).

Jako piłkarz Banaś imponował świetnym wyszkoleniem technicznym, zbierał oklaski za sztuczki techniczne, posiadał znakomity przegląd sytuacji, strzelał bramki w nieprawdopodobnych sytuacjach. Obecnie Jan Banaś jest trenerem Juniorów z rocznika 1993 w GKS „Grunwald” Ruda Śląska.

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

W latach 1964-1973 zaliczył 31 oficjalnych spotkań w reprezentacji Polski, zdobywając w nich 7 bramek. Wystąpił m.in. w meczu z Anglią na Stadionie Śląskim w Chorzowie w czerwcu 1973, wygranym przez Polskę 2:0 (pierwsza bramka tego meczu, zaliczona oficjalnie Gadosze, bywa niekiedy przypisywana Banasiowi). Banaś nie znalazł się jednak w kadrze na mistrzostwa świata w 1974, podobnie jak dwa lata wcześniej w kadrze olimpijskiej z przyczyn pozasportowych (pokłosie afery z 1966 roku).

lp. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 13 września 1964 Warszawa  Czechosłowacja
2-1
towarzyski
90'
2. 27 września 1964 Stambuł  Turcja
3-2
towarzyski
do 67'
Bramka
3. 7 października 1964 Solna  Szwecja
3-3
towarzyski
90'
4. 25 października 1964 Dublin  Irlandia
2-3
towarzyski
90'
5. 7 kwietnia 1965 Bruksela  Belgia
0-0
towarzyski
90'
6. 18 kwietnia 1965 Warszawa  Włochy
0-0
elim. MŚ 1966
90'
7. 16 maja 1965 Kraków  Bułgaria
1-1
towarzyski
do 75'
8. 23 maja 1965 Chorzów  Szkocja
1-1
elim. MŚ 1966
90'
9. 26 września 1965 Helsinki  Finlandia
0-2
elim. MŚ 1966
90'
10. 5 stycznia 1966 Liverpool  Anglia
1-1
towarzyski
od 39'
11. 18 maja 1966 Wrocław  Szwecja
1-1
towarzyski
90'
12. 5 czerwca 1966 Belo Horizonte  Brazylia
1-4
towarzyski
od 46'
13. 8 czerwca 1966 Rio de Janeiro  Brazylia
1-2
towarzyski
do 45'
14. 11 czerwca 1966 Buenos Aires  Argentyna
1-1
towarzyski
do 34'
15. 16 maja 1970 Kraków  NRD
1-1
towarzyski
od 46'
16. 19 maja 1970 Kopenhaga  Dania
2-0
towarzyski
90'
Bramka
17. 22 lipca 1970 Szczecin  Irak
2-0
towarzyski
90'
Bramka
18. 5 maja 1971 Lozanna  Szwajcaria
4-2
towarzyski
90'
Bramka
19. 12 maja 1971 Tirana  Albania
1-1
elim. Euro 1972
90'
Bramka
20. 22 września 1971 Kraków  Turcja
5-1
elim. Euro 1972
90'
21. 10 października 1971 Warszawa  Niemcy
1-3
elim. Euro 1972
do 59'
22. 16 kwietnia 1972 Stara Zagora  Bułgaria
1-3
elim. IO 1972
do 83'
23. 7 maja 1972 Warszawa  Bułgaria
3-0
elim. IO 1972
90'
Bramka Bramka
24. 13 maja 1973 Warszawa  Jugosławia
2-2
towarzyski
do 45'
25. 16 maja 1973 Wrocław  Irlandia
2-0
towarzyski
od 30' do 74'
26. 6 czerwca 1973 Chorzów  Anglia
2-0
elim. MŚ 1974
90'
27. 1 sierpnia 1973 Toronto  Kanada
3-1
towarzyski
do 45'
28. 5 sierpnia 1973 Los Angeles  Meksyk
1-0
towarzyski
90'
29. 8 sierpnia 1973 Monterrey  Meksyk
2-1
towarzyski
do 45'
30. 10 sierpnia 1973 San Francisco  Stany Zjednoczone
4-0
towarzyski
od 78'
31. 12 sierpnia 1973 New Britain  Stany Zjednoczone
0-1
towarzyski
do 59'

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski, Joachim Waloszek, Górnik Zabrze. 50 lat prawdziwej historii (1948-1998), Katowice 1998 (6. część cyklu „Kolekcja Klubów”)