Star Trek V: Ostateczna Granica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Star Trek V: Ostateczna granica
Star Trek V: The Final Frontier
Gatunek science fiction
Data premiery 9 czerwca 1989
Kraj produkcji Stany Zjednoczone USA
Język angielski
Czas trwania 107 min.
Reżyseria William Shatner
Scenariusz William Shatner, Harve Bennett, David Loughery
Główne role William Shatner, Leonard Nimoy, DeForest Kelley, James Doohan, George Takei, Walter Koenig, Nichelle Nichols
Muzyka Jerry Goldsmith
Zdjęcia Andrew Laszlo
Produkcja Harve Bennett
Dystrybucja Paramount Pictures
Budżet 27,800,000 $

Star Trek V: Ostateczna granica (ang. Star Trek V: The Final Frontier) – piąty film, którego akcja dzieje się w uniwersum Star Trek.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Piąta część przygód załogi kapitana Jamesa T. Kirka rozpoczyna się wzięciem do niewoli przez Wolkana Sybocka ambasadorów w mieście "galaktycznego pokoju" Paradise. Urlop załogi "Enterprise" zostaje anulowany. Statek zostaje wysłany w celu uwolnienia zakładników. Jak się okazuje Sybockowi zależy głównie na statku, którym chce dotrzeć do środka uniwersum w celu spotkania boga. W trakcie odbijania zakładników okazuje się, że Sybock jest bratem przyrodnim Spocka. "Enterprise" przekracza ostateczną barierę, a w ślad za nim klingoński statek, którego kapitan chce się zemścić na Kirku za porwanie i zabicie klingońskiej załogi w trzeciej części sagi. Załoga znajduje tam planetę, na którą Kapitan Kirk, dr McCoy, Spock oraz Sybock udają się promem. W trakcie rozmowy z bogiem okazuje się on nie tym za kogo uważał go Sybock. "Zjawa" rani Kirka, a następnie Spocka. Sybock, rozumiejąc swój błąd, stara się powstrzymać napotkaną istotę, oraz poznać jej ból, co powoduje jego śmierć. Spock i dr McCoy zostają przetransportowani z powrotem na pokład "Enterprise". Z powodu problemów technicznych kapitan Kirk zostaje na planecie, będąc celem znajdującej się tam istoty. Z pomocą przychodzi mu Spock, a także klingoński Bird of Prey. Po zniszczeniu zjawiska i uwolnieniu zakładników, bohaterowie wracają z powrotem na urlop.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]