Roberto Benigni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roberto Benigni
Roberto Benigni
Roberto Benigni
Data
i miejsce urodzenia
27 października 1952
Castiglion Fiorentino
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Medaglia d'oro ai benemeriti della Cultura e dell'Arte
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Roberto Benigni (ur. 27 października 1952 w Castiglion Fiorentino) – włoski aktor sceniczny, filmowy i telewizyjny oraz reżyser i scenarzysta filmowy. Laureat Oscara.

Benigni jest aktorem o charakterystycznej twarzy i niezwykle ekspresyjnym sposobie poruszania się. Jego gestykulacja, sposób mówienia i mimika czasami uznawane są za stereotypowo włoskie. Sławę i popularność przyniosły mu komediowe kreacje w wyreżyserowanych przez niego filmach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę aktorską rozpoczął na początku lat 70., w teatrze i filmie debiutował dzięki współpracy z Giuseppe Bertoluccim. Występował w programach telewizyjnych.

Swój pierwszy film (Tu mi turbi) wyreżyserował w 1983. Na jego planie poznał swoją późniejszą żonę, Nicolettę Braschi (zagra w wielu dziełach Włocha). Kolejny film to komedia Tylko siąść i płakać, gdzie wraz z Massimo Troisi wcielają się w role dwóch sympatycznych młodzieńców, którzy w niezrozumiały sposób przenoszą się do roku 1492 i korzystając z sytuacji, próbują zatrzymać Krzysztofa Kolumba przed odkryciem Ameryki. Z kolei komedia Diabełek to film, w którym Benigni wciela się w rolę zwariowanego diabła naprzykrzającego się księdzu, przechodzącemu właśnie trudny okres (w tej roli Walter Matthau). Na przełomie lat 80. i lat 90. grał u Felliniego i Jima Jarmuscha.Sporym powodzeniem cieszyły się jego dwa filmy z początku lat 90. – Johnny Wykałaczka (komedia pomyłek, gdzie odtwarzał podwójną rolę włosko-amerykańskiego gangstera oraz jego sobowtóra – zwykłego kierowcą szkolnego autobusu, który staraniem żony tego pierwszego zostaje wmanewrowany w świat gangsterskich rozgrywek w Palermo), oraz Potwór (gdzie wciela się w rolę drobnego cwaniaczka, który zostaje podejrzany o serię morderstw i w związku z tym jego życie zostaje poddane infiltracji przez młodą policjantkę).

Światową sławę przyniosła Benigniemu tragikomedia o HolocauścieŻycie jest piękne z 1997. W wyreżyserowanym przez siebie filmie Benigni tradycyjnie zagrał główną rolę – prostodusznego półkrwi Żyda Guido a Braschi wcieliła się w Dorę, jego ukochaną. Film zaczyna się jak farsa – serią gagów, gdy Guido wdraża w życie szalone pomysły, by tylko zwrócić uwagę Dory. Wraz z upływem czasu atmosfera gęstnieje, do Włoch wkraczają Niemcy. Guido z rodziną trafia do obozu koncentracyjnego, gdzie stara się chronić syna przed okrucieństwem obozowej rzeczywistości. Film zdobył szereg nagród oraz nominacje do Oscarów w prestiżowych kategoriach – Benigni odebrał statuetkę dla aktora w roli pierwszoplanowej.

Kolejny jego film, ekranizacja Pinokia Carlo Collodiego, okazał się artystycznym niewypałem a sam Beningni został uhonorowany niezbyt chlubną Złotą Maliną.

Wystąpił także w kosztownej adaptacji komiksów o przygodach Gala Asterixa (jako Dwulicus).

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • 1983 Tu mi turbi
  • 1984 Tylko siąść i płakać (Non ci resta che piangere)
  • 1988 Il piccolo diavolo
  • 1991 Johny Wykałaczka (Johnny Stecchino)
  • 1994 Potwór (Il mostro)
  • 1997 Życie jest piękne (La vita è bella)
  • 2002 Pinokio (Pinocchio)
  • 2005 Tygrys i śnieg (La tigre e la neve)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]