Roberto Benigni
| Roberto Benigni | |||||||||||||||||||||||||
Roberto Benigni |
|||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 27 października 1952 Castiglion Fiorentino |
||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||
Roberto Benigni (ur. 27 października 1952 w Castiglion Fiorentino) – włoski aktor sceniczny, filmowy i telewizyjny oraz reżyser i scenarzysta filmowy. Laureat Oscara.
Benigni jest aktorem o charakterystycznej twarzy i niezwykle ekspresyjnym sposobie poruszania się. Jego gestykulacja, sposób mówienia i mimika czasami uznawane są za stereotypowo włoskie. Sławę i popularność przyniosły mu komediowe kreacje w wyreżyserowanych przez niego filmach.
Życiorys [edytuj]
Karierę aktorską rozpoczął na początku lat 70., w teatrze i filmie debiutował dzięki współpracy z Giuseppe Bertoluccim. Występował w programach telewizyjnych.
Swój pierwszy film (Tu mi turbi) wyreżyserował w 1983. Na jego planie poznał swoją późniejszą żonę, Nicolettę Braschi (zagra w wielu dziełach Włocha). Kolejny film to komedia Tylko siąść i płakać, gdzie wraz z Massimo Troisi wcielają się w role dwóch sympatycznych młodzieńców, którzy w niezrozumiały sposób przenoszą się do roku 1492 i korzystając z sytuacji, próbują zatrzymać Krzysztofa Kolumba przed odkryciem Ameryki. Z kolei komedia Diabełek to film, w którym Benigni wciela się w rolę zwariowanego diabła naprzykrzającego się księdzu, przechodzącemu właśnie trudny okres (w tej roli Walter Matthau). Na przełomie lat 80. i lat 90. grał u Felliniego i Jima Jarmuscha.Sporym powodzeniem cieszyły się jego dwa filmy z początku lat 90. – Johnny Wykałaczka (komedia pomyłek, gdzie odtwarzał podwójną rolę włosko-amerykańskiego gangstera oraz jego sobowtóra – zwykłego kierowcą szkolnego autobusu, który staraniem żony tego pierwszego zostaje wmanewrowany w świat gangsterskich rozgrywek w Palermo), oraz Potwór (gdzie wciela się w rolę drobnego cwaniaczka, który zostaje podejrzany o serię morderstw i w związku z tym jego życie zostaje poddane infiltracji przez młodą policjantkę).
Światową sławę przyniosła Benigniemu tragikomedia o Holocauście – Życie jest piękne z 1997. W wyreżyserowanym przez siebie filmie Benigni tradycyjnie zagrał główną rolę – prostodusznego półkrwi Żyda Guido a Braschi wcieliła się w Dorę, jego ukochaną. Film zaczyna się jak farsa – serią gagów, gdy Guido wdraża w życie szalone pomysły, by tylko zwrócić uwagę Dory. Wraz z upływem czasu atmosfera gęstnieje, do Włoch wkraczają Niemcy. Guido z rodziną trafia do obozu koncentracyjnego, gdzie stara się chronić syna przed okrucieństwem obozowej rzeczywistości. Film zdobył szereg nagród oraz nominacje do Oscarów w prestiżowych kategoriach – Benigni odebrał statuetkę dla aktora w roli pierwszoplanowej.
Kolejny jego film, ekranizacja Pinokia Carlo Collodiego, okazał się artystycznym niewypałem a sam Beningni został uhonorowany niezbyt chlubną Złotą Maliną.
Wystąpił także w kosztownej adaptacji komiksów o przygodach Gala Asterixa (jako Dwulicus).
Reżyser [edytuj]
- 1983 Tu mi turbi
- 1984 Tylko siąść i płakać (Non ci resta che piangere)
- 1988 Il piccolo diavolo
- 1991 Johny Wykałaczka (Johnny Stecchino)
- 1994 Potwór (Il mostro)
- 1997 Życie jest piękne (La vita è bella)
- 2002 Pinokio (Pinocchio)
- 2005 Tygrys i śnieg (La tigre e la neve)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Roberto Benigni w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Roberto Benigni w bazie filmweb.pl
- Roberto Benigni w bazie stopklatka.pl
- Roberto Benigni w NNDB (ang.)
- Włoscy aktorzy filmowi
- Włoscy reżyserzy filmowi
- Włoscy scenarzyści
- Laureaci Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego
- Laureaci nagród BAFTA (osoby)
- Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszego aktora
- Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej Za Osiągnięcia w Światowej Kinematografii
- Laureaci Złotej Maliny dla najgorszego pierwszoplanowego aktora
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Urodzeni w 1952
- Włoscy aktorzy teatralni