Stefano Coletti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefano Coletti
Stefano Coletti
Stefano Coletti
Pełne imię i nazwisko Stefano Coletti
Kraj  Monako
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1989
Monte Carlo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Stefano Coletti (ur. 4 kwietnia 1989 w Monte Carlo) – monakijski kierowca wyścigowy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Formuła BMW[edytuj | edytuj kod]

Stefano karierę rozpoczął w roku 2000, od startów w kartingu. W 2005 roku przeszedł do wyścigów samochodów jednomiejscowych, debiutując w Niemieckiej Formule BMW. W pierwszym roku startów został sklasyfikowany na 18. miejscu. W drugim czterokrotnie stanął na podium (w tym raz zwyciężył), ostatecznie kończąc zmagania na 7. pozycji. W sezonie 2006 wziął udział również w czterech wyścigach amerykańskiego cyklu. W czołowej ekipie Eurointernational spisał się znakomicie, wygrywając w trzech wyścigach. Zdobyte punkty pozwoliły Colettiemu zająć w klasyfikacji 5. lokatę.

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

W roku 2006 wystąpił w sześciu wyścigach Europejskiej Formuły Renault, jednakże w żadnym z nich nie zdobył punktów. W kolejnym sezonie podpisał kontrakt z hiszpańską stajnią Epsilon Euskadi, na starty zarówno w europejskiej, jak i włoskiej edycji. Uzyskane punkty sklasyfikowały Monakijczyka odpowiednio na 5. i 10. pozycji, w ogólnej punktacji.

Stefano Coletti podczas wyścigu, na torze Hockenheim, w Formule 3 Euroseries, w 2008 roku.

Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2008 Stefano zawarł umowę z francuskim zespołem Signature-Plus, na udział w Formule 3 Euroseries. Po dwóch nieudanych dla niego rundach, zerwał kontrakt z ekipą. Po nieobecności na ulicznym torze w Pau, od kolejnego wyścigowego weekendu reprezentant Monako nawiązał współpracę z włoską stajnią Prema Powerteam, w której ścigał się przez resztę sezonu. W ciągu czternastu wyścigów, Coletti trzykrotnie dojechał na punktowanej pozycji, ostatecznie kończąc rywalizację na 20. miejscu.

Współpracę z włoskim zespołem rozpoczął świetnie, od zwycięstwa w pierwszym wyścigu sezonu 2009. W drugim dojechał na solidnym piątym miejscu. Pomimo dobrego startu, dalsza rywalizacja nie układała się po myśli Colettiego, który po punkty sięgnął jeszcze tylko dwukrotnie, na niemieckim obiekcie Oschersleben (zajął wówczas siódmą i drugą pozycję). W trzeciej rundzie (na Norisringu) doszło do kontrowersyjnego zdarzenia, w którym to Monakijczyk uderzył Francuza Jules'a Bianchiego, posądzając go o zbyt agresywną jazdę (obaj byli na podium). W efekcie Coletti został zdyskwalifikowany z klasyfikacji pierwszego wyścigu, natomiast do drugiego nie został dopuszczony. Toteż wpłynęło na ogólną zdobycz punktową, która w wyniku tego zdarzenia, została zmniejszona. Ostatecznie zmagania zakończył na 10. lokacie. Na koniec juniorskiego sezonu, reprezentant Monako (również we włoskim zespole) wystartował w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Rywalizacji jednak nie ukończył.

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku Stefano zaliczył jedną rundę, w Formule Renault 3.5, we włoskiej ekipie Prema Powerteam. Na ulicznym torze Monte Carlo, zmagania ukończył na dziesiątym miejscu. Dorobek jednego punktu pozwolił Colettiemu zająć 28. pozycję w klasyfikacji generalnej.

W kolejnym sezonie wystąpił we wszystkich rundach, w brytyjskiej stajni Comtec Racing. W ciągu czternastu wyścigów, pięciokrotnie stanął na podium, ostatecznie zajmując 6. lokatę.

Auto GP[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2010 Stefano wystartował w jednej rundzie nowopowstałej serii Auto GP, rozegranej na włoskim torze Imola. W pierwszym wyścigu zajął siódme miejsce, natomiast drugiego nie ukończył. Zdobyte punkty pozwoliły mu zająć w generalnej klasyfikacji 20. pozycję.

Seria GP3[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku Coletti zadebiutował w nowoutworzonej serii GP3. Reprezentując francuski zespół Tech 1 Racing, wystąpił w ośmiu rundach (nie wystartował tylko w inaugurującej sezon eliminacji, na torze Circuit de Catalunya). Punktując pięciokrotnie (w tym dwukrotnie zajął trzecie miejsce, w Niemczech oraz na Węgrzech), zmagania ukończył na 9. lokacie.

Seria GP2[edytuj | edytuj kod]

Za sprawą odpowiednio wysokiego budżetu, w roku 2009 Coletti zadebiutował w bezpośrednim przedsionku Formuły 1 – serii GP2 – zastępując w zespole Durango Włocha Davide Valsecchi. W pierwszej rundzie, na torze Valencia Street Circuit, dwukrotnie nie dojechał do mety. W kolejnej eliminacji, na belgijskim obiekcie Spa-Francorchamps, zajął dwunastą lokatę w pierwszym wyścigu. W drugim uległ wypadkowi, w wyniku którego odniósł niegroźną kontuzję kręgosłupa. Monakijczyk miał wystartować jeszcze w dwóch ostatnich eliminacjach, rozegranych na obiekcie Monza i Portimão, jednakże w wyniku problemów finansowych, włoska stajnia była zmuszona przedwcześnie zakończyć sezon i ostatecznie wycofać się z serialu.

Na sezon 2011 Coletti podpisał kontrakt z włoską ekipą Trident Racing. W niedofinansowym zespole Coletti zaprezentował mocne osiągi, zarówno w azjatyckim, jak i europejskim cyklu. W ciągu czterech wyścigów zimowego serialu, Monakijczyk trzykrotnie dojechał w czołowej ósemce, zwyciężając przy tym w drugim starcie w Abu Zabi (w ogólnej punktacji znalazł się na wysokim 4. miejscu). W głównej edycji sięgnął po punkty w pięciu wyścigach. W tureckim oraz węgierskim sprincie Monakijczyk stanął na najwyższym stopniu podium. Podczas sobotnich zmagań w Belgii Stefano ponownie na skutek wypadku doznał kontuzji. Uraz kręgosłupa wykluczył go z rywalizacji jutrzejszego wyścigu oraz rundy na torze Monza, gdzie zastąpił go rodak Stéphane Richelmi. W klasyfikacji końcowej uplasował się na 11. lokacie.

W 2012 roku był nieco gorzej - zajął 13 miejsce w klasyfikacji generalnej. Jednak sezon później miał nastąpić przełom w jego startach w GP2. I tak właśnie był w pierwszej połowie sezonu, kiedy to Monakijczyk dominował w serii. Zwyciężył wówczas w trzech wyścigach i sześciokrotnie stawał na podium. Od rundy na Hungaroringu jego wyniki były już znacznie gorsze - w żadnym z dziesięciu wyścigów nie zdobywał punktów. W związku z tym wyprzedziło go czterech innych kierowców. Ostatecznie dorobek 135 punktów dał mu piąte miejsce w klasyfikacji generalnej.

W sezonie 2014 zmienił pracodawcę na hiszpańską ekipę Racing Engineering. Wystartował łącznie w 22 wyścigach, spośród których w dwóch odnosił zwycięstwa. Był najlepszy w sprintach w Niemczech i w Abu Zabi. Poza wymienionymi zwycięstwami, jeszcze trzykrotnie stawał na podium. Uzbierał łącznie 136 punktów, które zapewniły mu szóste miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Poz. koń.
2005 Niemiecka Formuła BMW Eifelland Racing 20 0 0 0 0 13 18
2006 Niemiecka Formuła BMW ADAC Berlin-Brandenburg 16 1 0 2 4 103 7
Europejska Formuła Renault Cram Competition 6 0 0 0 0 0 NS
Motopark Academy
Amerykańska Formuła BMW EuroInternational 4 3 2 2 4 75 5
2007 Europejska Formuła Renault Epsilon Euskadi 14 1 1 0 3 71 4
Włoska Formuła Renault 14 2 1 0 3 164 10
2008 Formuła 3 Euroseries Signature-Plus 18 0 0 0 0 6,5 20
Prema Powerteam
2009 Formuła 3 Euroseries Prema Powerteam 17 1 0 2 2 19 10
Formuła Renault 3.5 1 0 0 0 0 1 28
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A NS
Seria GP2 Durango 3 0 0 0 0 0 25
2010 Formuła Renault 3.5 Comtec Racing 17 0 0 0 5 76 6
Seria GP3 Tech 1 Racing 14 0 0 0 2 18 9
Auto GP CharouzGravity Racing 2 0 0 0 0 2 19
2011 Azjatycka Seria GP2 Trident Racing 4 1 0 0 0 11 4
Seria GP2 15 2 0 0 0 22 11
2012 Seria GP2 Scuderia Coloni 24 0 0 2 3 50 13
Rapax
2013 Seria GP2 Rapax 22 3 1 4 7 135 5
Europejska Formuła 3 ma-con 2 0 0 0 0 0 36
Grand Prix Makau EuroInternational 1 0 0 0 0 N/A NS
2014 Seria GP2 Racing Engineering 22 2 0 4 5 136 6
Europejska Formuła 3 EuroInternational 3 0 0 0 0 0 NS
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 6

Wyniki w GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2009 Durango Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Portugalia
POR
Portugalia
POR
0 25
- - - - - - - - - - - - NU NU 12† NW - - - -
2011 Trident Racing Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
22 11
5 1 10 20† 5 NU 17 19† 7 22 NU NU 21 1 NU NW - -
2012 Malezja
MAL
Malezja
MAL
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Singapur
SIN
50 13
Scuderia Coloni 5 23† NU 23† 21† 18 3 8 10 NU 9 NU NU NU 20 19 10 9 20† 8 - - - -
Rapax - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 8 4 13 8
2013 Rapax Malezja
MAL
Malezja
MAL
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Singapur
SIN
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
135 5
3 1 2 3 4 1 6 1 21 10 3 19 16 20 13 23 NU 13 12 24 20 9
2014 Racing Engineering Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
136 6
4 23 16 8 NU 9 4 2 4 2 4 1 18 NU NU 7 9 2 NU 8 7 1

Wyniki w Azjatyckiej Serii GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w eliminacjach Punkty Pozycja
2011 Trident Racing Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Włochy
ITA
Włochy
ITA
11 4
8 1 5 NU

Wyniki w GP3[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 Tech 1 Racing Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
18 9
- - 24† 14 10 6 10 NU 5 3 3 4 NU 24 16 20

Wyniki w Formule Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2009 Prema Powerteam Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Monako
MON
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Francja
FRA
Francja
FRA
Portugalia
PRT
Portugalia
PRT
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
1 28
- - - - 10 - - - - - - - - - - - -
2010 Comtec Racing Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Monako
MON
Czechy
CZE
Czechy
CZE
Francja
FRA
Francja
FRA
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
76 6
NU 13 3 3 5 9 12 3 7 NU 10 7 2 3 12 10 5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]