Autodromo Nazionale di Monza
Z Wikipedii
| Autodromo Nazionale di Monza | |
 |
|
| Lokalizacja | Monza, Włochy |
| Otwarcie | 3 września 1922 |
| Używany | 1922 r. - czasy obecne |
| Długość | 5,793 km |
| Kierunek | zgodnie ze wskazówkami zegara |
| Rekord okrążenia | 1'21.046 - (R. Barrichello, Ferrari), 2004 r. |
| Główne imprezy | F1, GP2, WTCC |
Autodromo Nazionale di Monza – tor wyścigowy we Włoszech niedaleko miejscowości Monza (na północ od Mediolanu).
Tor znany jest przede wszystkim z wyścigów o Grand Prix Włoch Formuły 1. Tylko raz w historii tej dyscypliny (w 1980 r.) w trakcie całego sezonu nie został zorganizowany na tym torze wyścig. Powodem była trwająca przebudowa toru, a Grand Prix Włoch Formuły 1 zorganizowano wówczas na Autodromo Enzo e Dino Ferrari w Imola.
Tor ten charakteryzuje się długimi prostymi, przez co umożliwia osiąganie wysokich prędkości (obecnie do około 350 km na godz. w Formule 1). Warto zauważyć, że kierowcy Formuły 1 prowdzą bolid z maksymalnie otwartą przepustnicą przez około 76% czasu okrążenia, a więc procentowo dłużej niż na innych torach[1].
Tor jest płaski, z niewielkimi różnicami poziomu jazdy pomiędzy drugim zakrętem Lesmo i Variante Ascari. Jednym z bardziej znanych zakrętów jest Curva Parabolica. Jest to długi 180-stopniowy prawy zakręt, który przechodzi w najdłuższą prostą toru - zarazem linię startu-mety.
Włosi nazywają ten tor "La Pista Magica" - "Magiczny Tor"[2].
W wyścigu na tym torze w sezonie 2006 Robert Kubica zajął trzecie miejsce, zdobywając pierwsze w karierze miejsce na podium w Grand Prix Formuły 1.
[edytuj] Historia
Budowa toru rozpoczęła się w 1922 i została zakończona niecałe pół roku później. W budowie udział brało 3500 robotników, a otwarcie toru miało miejsce 3 września 1922. Był to trzeci (po Brooklands i Indianapolis) stały tor wyścigowy. Tor początkowo miał także część owalną, ale została ona wycofana z użytku w latach 50 z powodu niebezpieczeństwa w tej części toru.
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||
.svg){kind=small}
