Tadeusz Kotz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Koc
4 i 1/3 zwycięstw
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1913
Grabanów, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 3 czerwca 2008
Collingwood, Kanada
Przebieg służby
Lata służby od 1934
Siły zbrojne Roundel of Poland (until 1993).svgSiły Powietrzne RP
RAF roundel.svgRAF
Jednostki 161 eskadra myśliwska,
Dywizjon 303,
Dywizjon 317,
Dywizjon 308
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Order Virtuti Militari (V klasy) Krzyż Walecznych (czterokrotnie) brytyjski Distinguished Flying Cross

Tadeusz Kotz (Tadeusz Koc) (ur. 9 sierpnia 1913 w Grabanowie, zm. 3 czerwca 2008 w Collingwood) – pułkownik pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych; dowódca Dywizjonu 303 w okresie 20 listopada 1943 r. – 25 września 1944 r.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako Tadeusz Koc we wsi Grabanów niedaleko Białej Podlaskiej. Po maturze (w 1934) został przyjęty do lotnictwa kończy Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Do wybuchu wojny służył w różnych garnizonach we wschodniej Polsce w randze podporucznika. W 1939 roku walczył w kampanii wrześniowej w 161 eskadrze myśliwskiej odnosząc swoje pierwsze zwycięstwo w walkach lotniczych – 2 września polskim samolotem PZL P.11 zestrzelił Meserschmitta. Z kolei 16 września 1939 roku zestrzelił także radziecki samolot rozpoznawczy R-5. Po klęsce uciekł do Francji przez Rumunię, Jugosławię oraz Grecję. Po kapitulacji Francji przedostał się do Anglii, gdzie początkowo służył w dywizjonie 303, którego został późniejszym dowódcą. Pierwsze loty bojowe wykonał w 245 dywizjonie RAF i w 317 dyizjonie. Jako dowódca eskadry w 308 dywizjonie został zestrzelony 3 lutego 1943 nad północna Francją, ratował się wyskakując na spadochronie. Powrócił do Anglii drogą lądową przemierzając okupowaną Francję, Hiszpanię docierając do Gibraltaru.Po powrocie do Wielkiej Brytanii w lipcu 1943 roku przydzielony do dywizjonu 303, którym dowodził w okresie 20.11.1943-25.09.1944 r.Później był m.in. oficerm łącznikowym PSP w 12 i 13 Grupie Myśliwskiej RAF.

Zwolniony ze służby wojskowej w 1948 po zawarciu małżeństwa. Wraz z żoną wyjechał do Afryki gdzie przez rok mieszkał w Suazi, powrócił jednak do Anglii. W 1956 przeniósł się do Kanady do Collingwood.

W 2005 roku opublikował w Kanadzie wspomnienia pt. „Błękitne niebo i prawdziwe kule”.

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 50. pozycję z wynikiem 4 i 1/3 zestrzeleń pewnych i 3 prawdopodobnych.

Zestrzelenia pewne[edytuj | edytuj kod]

  • 1/3 Do 17 – 2 września 1939 (pilotował P.11c)
  • Bf 110 – 2 września 1939 (pilotował P.11c)
  • Polikarpow R-5 – 17 września 1939 (pilotował P.11c)
  • 1/2 x Fw 190 – 25 kwietnia 1942 (pilotował Spitfire V, JH-D nr BL410)
  • Fw 190 – 28 kwietnia 1942 (pilotował Spitfire V, JH-M nr BL563)
  • Fw 190 – 29 kwietnia 1942 (pilotował Spitfire V, JH-M nr BL563)

Zestrzelenia prawdopodobne[edytuj | edytuj kod]

  • Bf 109 – 8 listopada 1941 (pilotował Spitfire V, JH-Y nr W3970)
  • Fw 190 – 29 kwietnia 1942 (pilotował Spitfire V, JH-M nr BL563)
  • Fw 190 – 3 lutego 1943 (pilotował Spitfire V, ZF-[?] nr BL977)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kotz „Błękitne niebo i prawdziwe kule”, Toronto, 2005, Ontario Limited.
  • Izydor Koliński: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1978.
  • Wacław Król: Myśliwcy. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1980, s. 257-283. ISBN 83-11-06396-6.
  • Wojciech Zmyślony: biografia w polishairforce.pl (pol.). [dostęp 2012-06-22]. s. 1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]