Teleskop zwierciadlany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teleskop zwierciadlany (reflektor) – teleskop optyczny, używający zwierciadeł, zamiast soczewek, do odbijania światła.

Około 1670 roku brytyjski naukowiec Isaac Newton zaprojektował pierwszy reflektor, aby rozwiązywać problem z aberracją chromatyczną, poważnie obniżającą właściwości wszystkich refraktorów achromatycznych. Tradycyjny dwu-lustrzany teleskop ze zwierciadłem parabolicznym i płaskim lustrem wtórnym umieszczonym pod kątem znany jest jako reflektor Newtona.

Nazwa teleskop zwierciadlany jest błędem językowym, poprawnie powinno stosować się "Teleskop zwierciadłowy" tzn. wyposażony w zwierciadła. Słowo "zwierciadlany" (np. odbicie zwierciadlane, obraz zwierciadlany) sugeruje istnienie symetrii[potrzebne źródło].

Wiązka światła w teleskopie Newtona

.

Teleskopy typu Cassegraina mają paraboliczne lustro główne i hiperboliczne lustro wtórne, odbijające światło z powrotem w dół przez otwór w zwierciadle głównym.

Wiązka światła w teleskopie Cassegraina

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons