Turak koroniasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turak koroniasty
Tauraco fischeri[1]
(Reichenow, 1878)
Turak koroniasty
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd turakowe
Rodzina turakowate
Podrodzina turaki
Rodzaj Tauraco
Gatunek turak koroniasty
Synonimy
  • Corythaix Fischeri Reichenow, 1878[2]
Podgatunki
  • Tauraco fischeri fischeri (Reichenow, 1878)
  • Tauraco fischeri zanzibaricus (Pakenham, 1938)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Turak koroniasty (Tauraco fischeri) – gatunek ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae) występujący we Wschodniej Afryce. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt[4].

Ruchomy kciuk turaka może być skierowany zarówno do przodu, jak i do tyłu, co bardzo ułatwia chwytanie gałęzi

Zasięg występowania, liczebność[edytuj | edytuj kod]

Występuje wzdłuż wschodniego wybrzeża Afryki od południowej Somalii, poprzez nadbrzeżną część Kenii po północno-wschodnią Tanzanię wraz z wyspą Zanzibar[5]. Jego populacja nie jest zbyt liczna (szacunkowo przekracza 2500 osobników), choć stabilna. W Kenii i Tanzanii na wybrzeżu jest ptakiem dość powszechnym. W Somalii ze względu na zanik tamtejszych lasów spowodowany suszami i działalnością człowieka jego liczebność znacznie spadła[3].

Opis gatunku[edytuj | edytuj kod]

Upierzeniem przypomina turaka zielonoczubego i pokrewne mu gatunki[a], z którymi jest łączony w jeden nadgatunek[5]. W barwie piór, podobnie jak u większości gatunków z rodzaju Tauraco przeważają barwy zielona i niebieska. Od podobnych mu gatunków wyróżnia go jednak czerwona barwa czuba, zwieńczonego fioletowym lub czarnym cieniem i białą kreską z tyłu głowy. Czerwień czuba jest przedłużona na szyi i opada aż na kark. Reszta głowy i szyi oraz pierś jest jasnozielona. Pod okiem otoczonym nagą, czerwoną skórą znajdują się charakterystyczne dla tych turaków dwie białe i jedna czarna kreska. Dziób jest barwy różowo-czerwonej. Im dalej od głowy, tym pióra stają się bardziej niebieskie, by na ogonie przybrać kolor intensywnie granatowy. lotki są czerwone, choć prawie niewidoczne w stanie spoczynku, za to bardzo wyraźnie podczas lotu[6].

Średnie wymiary

Długość ciała: około 40 cm (wraz z długim ogonem). Masa ciała: 227–283 g[6].

Biotop

Stare lasy nadbrzeżne lub galeriowe z wysokimi drzewami owocującymi[7] od poziomu morza do wysokości 1250 m n.p.m.[5]

Pożywienie

Głównie pokarm roślinny w postaci owoców liści, kwiatów lub pąków drzew oraz owady czy ślimaki[6].

Rozmnażanie

Pary wspólnie bronią swego terytorium, na którym budują gniazdo w postaci płaskiej platformy z patyków. Samica składa 2 jaja, które wspólnie wysiadują obydwoje rodzice przez 22-23 dni[7]. Młode pozostają pod opieką dorosłych przez kilka do kilkunastu tygodni.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono dwa podgatunki T. fischeri[1][2]:

  • T. f. fischeri – kontynentalna część areału od Somalii po Tanzanię[2],
  • T. f. zanzibaricus – nieliczna grupa ptaków (25 do 50 par) zamieszkała na wyspie Zanzibar, jedyna populacja poza kontynentalną Afryką[2][5].

Uwagi

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Tauraco fischeri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Fischer’s Turaco (Tauraco fischeri) (ang.). IBC: The Internet Birds Collection. [dostęp 2012-02-21].
  3. 3,0 3,1 Tauraco fischeri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. pod red. Przemysława Busse: Mały słownik zoologiczny. Ptaki T.II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 304. ISBN 83-214-0043-4.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Fischer’s Turaco (ang.). Turacos.org. [dostęp 2012-02-21].
  6. 6,0 6,1 6,2 Fischer’s Turacos (ang.). Avian Web. [dostęp 2012-02-21].
  7. 7,0 7,1 Fischer’s Turaco Tauraco fischeri (ang.). BirdLife International. [dostęp 2012-02-21].