Ułar tybetański
| Ułar tybetański | |
| Tetraogallus tibetanus[1] | |
| Gould, 1854 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | grzebiące |
| Rodzina | kurowate |
| Rodzaj | Tetraogallus |
| Gatunek | ułar tybetański |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Ułar tybetański (Tetraogallus tibetanus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje Azję. Osiadły.
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Podgatunki
- T. tibetanus aquilonifer Meinertzhagen & A. Meinertzhagen, 1926
- T. tibetanus henrici Oustalet, 1892
- T. tibetanus przewalskii Bianchi, 1907
- T. tibetanus tibetanus Gould, 1854
- T. tibetanus tschimenensis Sushkin, 1926
- T. tibetanus yunnanensis Yang & Xu, 1987
Charakterystyka [edytuj]
Od innych ułarów odróżnia się szerokim obszarem bieli na spodzie ciała i grubo, czarno kreskowanymi bokami. Charakterystyczne jest również ubarwienie głowy.
Wygląd zewnętrzny: obie płci ubarwione podobnie, ale samica jest nieco mniejsza od samca, pozbawiona ostróg, z mniej kontrastowym wzorem na głowie i szyii. Młode jaśniejsze i generalnie mniej kontrastowe, posiadają wyrażniejszą niż u dorosłych białą brew. Podgatunki różnią się upierzeniem głowy, karku i grzbietu.
Rozmiary: długość ciała ok. 50 cm
Masa ciała: samiec: 1500-1750 g, samica: 1170-1600 g
Występowanie [edytuj]
Środowisko [edytuj]
Górskie pastwiska i porośnięte rzadką trawą skaliste zbocza, 3700-5800 m. n.p.m.
Zasięg występowania [edytuj]
Góry środkowej Azji.
Pożywienie [edytuj]
Pokarm roślinny, w tym rośliny z rodzajów Gwiazdnica, Skalnica, Ostrołódka, Pięciornik i Pierwiosnka.
Tryb życia i zachowanie [edytuj]
Na zimę schodzi w niższe partie gór, jesienią może łączyć się w stada.
Rozród [edytuj]
sezon rozrodczy: Od końca maja do początku lipca.
jaja: składa 4-5 jaj.
Status, zagrożenie i ochrona [edytuj]
Gatunek szeroko rozpowszechniony: zasięg występowania około 500 tys km2. Liczebność populacji jest szacowana na kilkaset tysięcy osobników, i wydaje się być stabilna.
Kategoria zagrożenia wg Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek najmniejszej troski (LC)[2].
Przypisy
- ↑ Tetraogallus tibetanus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Tetraogallus tibetanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Joseph del Hoyo: Handbook of the Birds of the World. Volume 2. Barcelona: Lynx Edicions, 1994. ISBN 84-87334-15-6.
