Ułar tybetański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ułar tybetański
Tetraogallus tibetanus[1]
Gould, 1854
Ułar tybetański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Tetraogallus
Gatunek ułar tybetański
Podgatunki
  • T. t. tschimenensis Sushkin, 1926
  • T. t. tibetanus Gould, 1854
  • T. t. aquilonifer R. Meinertzhagen & A. Meinertzhagen, 1926
  • T. t. yunnanensis Yang & Xu, 1987
  • T. t. henrici Oustalet, 1892
  • T. t. przewalskii Bianchi, 1907
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ułar tybetański (Tetraogallus tibetanus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje Azję. Osiadły.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków T. tibetanus[3]:

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Od innych ułarów odróżnia się szerokim obszarem bieli na spodzie ciała i grubo, czarno kreskowanymi bokami. Charakterystyczne jest również ubarwienie głowy.

Wygląd zewnętrzny: obie płci ubarwione podobnie, ale samica jest nieco mniejsza od samca, pozbawiona ostróg, z mniej kontrastowym wzorem na głowie i szyi. Młode jaśniejsze i generalnie mniej kontrastowe, posiadają wyraźniejszą niż u dorosłych białą brew. Podgatunki różnią się upierzeniem głowy, karku i grzbietu.

Rozmiary: długość ciała ok. 50 cm

Masa ciała: samiec: 1500-1750 g, samica: 1170-1600 g

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Górskie pastwiska i porośnięte rzadką trawą skaliste zbocza, 3700-5800 m. n.p.m.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Góry środkowej Azji.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Pokarm roślinny, w tym rośliny z rodzajów gwiazdnica, skalnica, ostrołódka, pięciornik i pierwiosnek.

Tryb życia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Na zimę schodzi w niższe partie gór, jesienią może łączyć się w stada.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

sezon rozrodczy: Od końca maja do początku lipca.

jaja: składa 4-5 jaj.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek szeroko rozpowszechniony: zasięg występowania około 500 tys km2. Liczebność populacji jest szacowana na kilkaset tysięcy osobników, i wydaje się być stabilna.

Kategoria zagrożenia wg Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek najmniejszej troski (LC)[2].

Przypisy

  1. Tetraogallus tibetanus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Tetraogallus tibetanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Frank Gill, David Donsker: Family Phasianidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.5. [dostęp 2013-10-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 482. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)