Via Appia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Drogi rzymskie w Italii - na czerwono zaznaczona Via Appia
Via Appia Antica
Via Appia Antica

Via Appia, właśc. Via Appia Antica – Droga Appijska, najstarsza droga rzymska, zwana przez Rzymian regina viarum, czyli królową dróg. Rozpoczyna się w Rzymie przy Circo Massimo i biegnie (obecnie z przerwami) na południe aż w okolice Kapui pod Neapolem, gdzie skręca na wschód i ciągnie się aż do miasta Brindisi na wybrzeżu Adriatyku, łącząc się tam z Via Traiana; współcześnie z Via Adriatica. Na przedmieściach Rzymu droga przebiega przez Parco dell'Appia Antica, w którym zlokalizowane są ruiny starożytnych willi, a także rzymskie katakumby.

W Rzymie równolegle do starożytnej drogi w odległości kilku kilometrów przebiega też nowoczesna Via Appia Nuova. Chociaż nie stanowi ona atrakcji sama w sobie, to jednak dostęp do niektórych zabytków Parco dell'Appia Antica, takich jak Villa dei Quintili, możliwy jest tylko od tej strony.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę drogi rozpoczął cenzor Appiusz Klaudiusz w 312 p.n.e.. Była pierwszą drogą rzymską nazwaną imieniem urzędnika, który nakazał budowę. Sto lat później było to już tradycją. Początkowo był to gościniec prowadzący od Porta Capena w Rzymie do Kapui, z czasem przedłużono ją do Brundisium (dzis. Brindisi). W III i II wieku p.n.e. uzyskała twardą nawierzchnię z bazaltowych płyt. Była też czymś w rodzaju cmentarza. Prawo XII tablic (V wiek p.n.e.) zabraniało grzebania zmarłych w obrębie miasta, więc grzebano ich w pobliżu dróg, tuż za murami (zobacz: nekropole). Z tego powodu przy Via Appia wyrosły między innymi takie monumentalne grobowce jak: grobowiec Metellusów, grobowiec rodziny Scypionów, Katakumby świętego Kaliksta i in.

W XIX wieku odrestaurowano starą drogę i przywrócono jej świetność na odcinku pierwszych 11 mil, dziś jest jedną z atrakcji turystycznych Wiecznego Miasta. Odnowiony odcinek drogi ciągnie się aż do miasteczka Ciampino pod Rzymem.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Na odcinku z Rzymu do Capui zostali ukrzyżowani niewolnicy z rozbitych oddziałów Spartakusa

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa, 2006, Wielka Historia Świata, t.10, Polskie Media Amer.Com, ss. 276-277, ISBN 83-7425-365-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]