Wiata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiata dla turystów w Zieleńcu
Wiata turystyczna w lesie

Wiata – zadaszenie, budowla w postaci przekrycia (dachu, konstrukcji powłokowej) podpartego słupami lub nadwieszonego z lekkimi ścianami lub bez nich[1].

Wiata przeznaczona jest najczęściej na cele magazynowe, handlowe, do przekrycia dużych parkingów albo wykorzystywana jako osłona na przystankach tramwajowych (wiata tramwajowa), przystankach autobusowych (wiata autobusowa) i peronach kolejowych. Wiaty stawiane są również na górskich szlakach turystycznych. Wiaty o dużych powierzchniach budowane są najczęściej z lekkiej szkieletowej konstrukcji stalowej. Budowle tego typu są całkowicie pozbawione ścian albo mają jedną, dwie lub trzy. Z reguły nie są zamknięte ze wszystkich czterech stron. Ściany nie spełniają wymogów izolacji termicznej (ich zadanie to osłona przed wiatrem i deszczem).

Powierzchnia terenu pod wiatą, bywa utwardzana, często wykonywana jest w takiej samej konstrukcji jak nawierzchnia pobliskich placów magazynowych, parkingów. Na działkach letniskowych i często mieszkalnych pełnią funkcję zadaszenia na samochód. W związku z przepisami dotyczącymi palenia papierosów wiaty (w tym zmodyfikowane wiaty przystankowe) wyposażone w cztery ściany wykorzystywane są przez niektóre zakłady jako palarnie.

W górach oraz w rejonach turystycznych wiaty mogą przybierać formę niewielkich domków (czasem ze strychem), w których można przenocować w cieplejszych miesiącach roku. Inne składają się tylko z dachu (oraz ewentualnie stołu i ław); wówczas służą do chwilowego odpoczynku. Najczęściej umieszczane są przy szlakach turystycznych lub szlakach innego typu. Podstawowym budulcem jest drewno.

Dawniej wiatą nazywano wewnętrzny, handlowy lub magazynowy dziedziniec w kamienicach przekryty zadaszeniem i doświetlony świetlikami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło wiata w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 160. ISBN 83-85001-89-1.