William Henry Keeler
| William Henry Keeler | |||
| kardynał prezbiter | |||
 |
|||
|
|||
| Kraj działania |  Stany Zjednoczone |
||
| Data i miejsce urodzenia | 4 marca 1931 San Antonio |
||
| arcybiskup Baltimore | |||
| Okres sprawowania | 1989 - 2007 | ||
| prymas | |||
| Okres sprawowania | 11 kwietnia 1989 - 12 lipca 2007 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 17 lipca 1955 | ||
| Nominacja biskupia | 24 lipca 1979 | ||
| Sakra biskupia | 21 września 1979 | ||
| Kreacja kardynalska | 26 listopada 1994 Jan Paweł II |
||
| Kościół tytularny | S. Maria degli Angeli | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||
| Data konsekracji | 21 września 1979 | ||||||||||||
| Konsekrator | Joseph Thomas Daley | ||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Francis Joseph Gossman Martin Nicholas Lohmuller |
||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
William Henry Keeler (ur. 4 marca 1931 w San Antonio, Teksas), amerykański duchowny katolicki, arcybiskup Baltimore, kardynał.
Studiował w seminarium Św. Karola w Overbrook koło Filadelfii, święcenia kapłańskie przyjął 17 lipca 1955 w Rzymie (z rąk Luigiego Tragli). Kontynuował studia w Rzymie, na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim obronił licencjat z teologii i doktorat z prawa kanonicznego. Przez kilkanaście lat pracował w diecezji Harrisburg; był tam duszpasterzem, sekretarzem trybunału diecezjalnego, obrońcą węzła małżeńskiego, wicekanclerzem i kanclerzem diecezji. Wziął udział w Soborze Watykańskim II (1962-1965) jako ekspert. Otrzymał honorowe tytuły papieskie - kapelana Jego Świątobliwości (1965) i prałata honorowego (1970).
24 lipca 1979 został mianowany biskupem pomocniczym Harrisburga, ze stolicą tytularną Dulcigno; sakry biskupiej udzielił mu 21 września 1979 zwierzchnik diecezji, biskup Joseph Thomas Daley. Po śmierci biskupa Daleya (2 września 1983) został administratorem apostolskim Harrisburga, a w listopadzie t.r. biskupem tej diecezji. W kwietniu 1989 przeszedł na arcybiskupstwo Baltimore. W latach 1989-1992 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego, a 1992-1995 przewodniczącego Konferencji Episkopatu USA. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w tym w sesji specjalnej, poświęconej Kościołowi w Ameryce (listopad-grudzień 1997).
W listopadzie 1994 Jan Paweł II wyniósł arcybiskupa Keelera do godności kardynalskiej, nadając mu tytuł prezbitera S. Maria degli Angeli. W 1997 Keeler z nominacji papieża wszedł w skład sekretariatu generalnego Światowego Synodu Biskupów; w styczniu 1998 reprezentował Jana Pawła II - jako specjalny wysłannik - na Narodowym Kongresie Ducha Świętego w Manili (Filipiny). W kwietniu 2005 uczestniczył w konklawe po śmierci Jana Pawła II. Po osiągnięciu wieku emerytalnego (75 lat) na ręce nowego papieża Benedykta XVI złożył rezygnację z funkcji arcybiskupa Baltimore; papież rezygnację przyjął w lipcu 2007, powierzając zarazem kardynałowi Keelerowi obowiązki administratora apostolskiego do października tegoż roku, kiedy obowiązki objąć miał nowy metropolita Edwin Frederick O'Brien.
W 2000 roku Katolicki Uniwersytet Lubelski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[1].
4 marca 2011 w związku z osiemdziesiątymi urodzinami utracił prawo w czynnym wyborze przyszłego papieża.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Sylwetka kardynała w słowniku biograficznym Davida Cheneya
Przypisy
- ↑ Doktorzy Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
| Poprzednik William Donald Borders |
 |
Arcybiskup Baltimore 1989-2007 |
|
Następca Edwin Frederick O'Brien |
|
|||||
