Wyznania gejszy (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyznania gejszy
Memoirs of a Geisha
Gatunek dramat (melodramat[1])
Data premiery 9 grudnia 2005 (USA)
10 marca 2006 (Polska)[2][1]
Kraj produkcji USA Flaga Stanów Zjednoczonych
Język angielski/japoński
Czas trwania 145 minut[2]
Reżyseria Rob Marshall[3]
Scenariusz Robin Swicord (na podstawie książki Arthura Goldena)[3]
Główne role Zhang Ziyi, Gong Li, Michelle Yeoh, Ken Watanabe, Kōji Yakusho
Muzyka John Williams[3]
Zdjęcia Dion Beebe[3]
Kostiumy Colleen Atwood[3]
Montaż Pietro Scalia[3]
Wytwórnia Columbia Pictures
DreamWorks SKG
Spyglass Entertainment
Amblin Entertainment
Red Wagon Entertainment
Dystrybucja Columbia Pictures
Budżet $ 85 mln[4]
Nagrody 3 Oscary, 12 innych nagród (24 nominacje)[5]

Wyznania gejszy (ang. Memoirs of a Geisha) – film w reżyserii Roba Marshalla z 2005 roku, adaptacja powieści Arthura Goldena pod tym samym tytułem[6], która w ostatnich latach stała się jednym z najgłośniejszych bestsellerów.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Rok 1929. 9-letnia Chiyo Sakamoto i jej 15-letnia siostra Satsu zostają sprzedane do Kioto. Dzięki nietuzinkowej urodzie i wspaniałym, błękitno-szarym oczom Chiyo trafia do oki-ya w Gion - dzielnicy rozrywki. Satsu trafia do domu publicznego. Chiyo próbuje szukać siostry i uciec z Gion, ale zostaje na tym przyłapana. W oki-ya dziewczynka poznaje jedną z najsławniejszych gejszy ówczesnych czasów - Hatsumomo. Znajduje też koleżankę - Dynię. Poniżana, pozbawiona uczuć, traci chęć życia. Jednak pewnego dnia, nad potokiem Shirakawa, poznaje Prezesa - Iwamurę Kena, który zmienia jej spojrzenie na świat. Po tym spotkaniu, dziewczyna postanawia zostać gejszą za wszelką cenę, aby kiedyś stać się częścią życia Prezesa. Dzięki pomocy jednej z najsłynniejszych gejsz – Mamehy – mała Chiyo przeobraża się w Sayuri.

Fushimi Inari-taisha w Fushimi - miejsce wykorzystane w scenie filmu, w której mała Chiyo przez nie przebiega

Sayuri zyskuje starszą siostrę w osobie Mamehy. Pewnego wieczoru wybierają się one na turniej sumo, gdzie Sayuri spotyka Prezesa i poznaje jego współpracownika - Nobu, który nie przepada za gejszami. Młoda gejsza zdobywa jednak jego sympatię. Później poznaje Doktora Kraba oraz Barona, który jest danna Mamehy. W rok po debiucie, mizuage Sayuri zostaje sprzedane za rekordową cenę 15 tysięcy jenów, dzięki czemu dziewczyna spłaca długi wobec oki-ya i zostaje adoptowana przez Mamę - "dyrektorkę" oki-ya i zyskuje nazwisko Nitta Sayuri. Stając się córką oki-ya, Sayuri traci przyjaciółkę z dzieciństwa - Dynię, która, zostając młodszą siostrą Hatsumono, przyjmuje imię Hatsumiyo. Pewnego dnia Hatsumomo, która chce w końcu zniszczyć rywalkę, wchodzi do pokoju Sayuri i odkrywa "skarb" - chusteczkę Prezesa, którą dawna Chiyo przechowuje od spotkania z biznesmenem. Hatsumomo postanawia wydać skret Sayuri Mamie, ale ta młoda gejsza powstrzymuje ją, lecz Hatsumomo wznieca pożar w jej pokoju. W końcu Hatsumomo ucieka z oki-ya.

W czasie II wojny światowej, Sayuri ukrywa się w górach. Po zakończeniu wojny, Amerykanie obejmują tymczasowa władzę, a Mameha, Sayuri i Dynia zostają poproszone przez Prezesa o pomoc w zabawianiu amerykańskich żołnierzy. Przed rozpoczęciem zabawy, Sayuri rozmawia z Nobu, który chce zostać danna gejszy, gdyż wzbudziła ona w nim głębokie uczucie. Dziewczyna, wierna swej miłości do Prezesa, postanawia odegrać małe "przedstawienie" dla Nobu. W tym celu, prosi Dynię, aby ta przyprowadziła Nobu do małego pokoju niedaleko stawu, a sama zwabia tam generała amerykańskiego. Dynia przyprowadza jednak Prezesa. Zrozpaczona Sayuri pyta gejszę o kierujące nią pobudki i dowiaduje się, że była to zemsta za utracony jej kosztem tytuł - miano córki oki-ya.

Po tym zdarzeniu, Sayuri umawia się nad mostkiem ze swoim danna. Spodziewa się, że będzie nim Nobu i jest zdziwiona, gdy pojawia się Prezes. Okazuje się, że Nobu dowiedział się o "incydencie" z amerykańskim generałem i zrezygnował z bycia danna Sayuri. Prezes wyjawia jej, że to dzięki niemu Mameha przygarnęła Chiyo i pozwoliła jej stać się gejszą. Mówi jej też o tym, że wie iż Sayuri jest dziewczyną , którą spotkał piętnaście lat wcześniej nad potokiem Shirakawa. Sayuri wyznaje mu swoją miłość. Film kończy się, gdy gejsza z Prezesem spacerują w japońskim ogrodzie[2].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wyznania gejszy zdobyły 3 Oscary[7] w kategoriach Najlepsze Zdjęcia, Najlepsza Scenografia i Najlepsze Kostiumy[6]. Film miał ponadto nominacje w kategoriach Najlepsza Muzyka, Najlepszy Dźwięk i Najlepszy Montaż Dźwięku. Zhang Ziyi za rolę w tym filmie była nominowana do MTV Movie Award w kategorii Najseksowniejsza Kreacja[5].

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Memoirs of a Geisha OST
Ścieżka dźwiękowa Johna Williamsa
Wydany 22 listopada 2005 r.
Gatunek soundtrack
Długość 61:02
Wytwórnia Sony Classical

Ścieżka dźwiękowa została skomponowana przez Johna Williamsa. Album wydała wytwórnia Sony Classical.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. "Sayuri's Theme" – 1:31
  2. "The Journey to the Hanamachi" – 4:06
  3. "Going to School" – 2:42
  4. "Brush on Silk" – 2:31
  5. "Chiyo's Prayer" – 3:36
  6. "Becoming a Geisha" – 4:32
  7. "Finding Satsu" – 3:44
  8. "The Chairman's Waltz" – 2:39
  9. "The Rooftops Of Hanamachi" – 3:49
  10. "The Garden Meeting" – 2:44
  11. "Dr. Crab's Prize" – 2:18
  12. "Destiny's Path" – 3:20
  13. "A New Name... A New Life" – 3:33
  14. "The Fire Scene and the Coming of War" – 6:48
  15. "As the Water..." – 2:01
  16. "Confluence" – 3:42
  17. "A Dream Discarded" – 2:00
  18. "Sayuri's Theme and End Credits" – 5:06

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wyznania gejszy (pol.). Filmweb. [dostęp 2014-03-21].
  2. 2,0 2,1 2,2 Michał Klimaszewski: Wyznania Gejszy (pol.). Klub Miłośników Filmu, 21.02.2006. [dostęp 2014-03-21].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Wyznania gejszy (2005) Obsada (pol.). film.wp.pl. [dostęp 2014-03-21].
  4. Paweł Bochenek: "King Kong" i "Narnia" łeb w łeb - Box Office USA (pol.). Filmweb news, 27.12.2005. [dostęp 2014-03-21].
  5. 5,0 5,1 Wyznania gejszy (2005): Nagrody (pol.). Filmweb. [dostęp 2014-03-21].
  6. 6,0 6,1 Murakami jak Beatlesi (pol.). Czwórka Polskie Radio, 07.12.2012. [dostęp 2014-03-21].
  7. Rozdano Oscary: Niespodziewany sukces "Miasta gniewu" (pol.). Wiadomości.Onet.pl, 6.03.2006. [dostęp 2014-03-21].