Urban IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Urban IV
Urbanus Quartus
Jacques Pantaléon
Papież
Urban IV
Herb Urban IV
Data i miejsce urodzenia ok. 1200
Troyes
Data i miejsce śmierci 2 października 1264
Perugia
Papież
Okres sprawowania 1261-1264
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 1253
Pontyfikat 29 sierpnia 1261
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Urban IV w Wikicytatach

Urban IV (łac. Urbanus IV), właśc. Jacques Pantaléon lub Jakub leodyjski; ur. ok. 1200 w Troyes, zm. 2 października 1264 w Perugii[1]) – papież w okresie od 29 sierpnia 1261 do 2 października 1264[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był Francuzem; jego ojciec był szewcem, zamieszkałym w Troyes[1]. Jacques studiował w Paryżu prawo i teologię. Był kanonikiem w Laon, potem zaś objął funkcję archidiakona w Liège[1]. Zetknął się tam z objawieniami jakie otrzymać miała Julianna, przeorysza konwentu augustianek w Mont Cornillion. Twierdziła ona, że Jezus przykazał jej starania o ustanowienie święta ku czci swego Ciała i Krwi.

Jako legat papieża Innocentego IV uczestniczył m.in. w synodzie polskiego Kościoła zwanym synodem wrocławskim (1248), oraz w zawarciu traktatu dzierzgońskiego pomiędzy pogańskimi Prusami a Krzyżakami[2]. Od 1253 był biskupem Verdun. W 1255 papież Aleksander IV uczynił go patriarchą Jerozolimy, skąd powrócił po jego śmierci do Viterbo[1]. Wybrany po trzymiesięcznej papieskiej elekcji, gdyż kardynałowie nie byli w stanie wybrać nikogo z własnego, zaledwie 8-osobowego, grona[2].

Po wyborze natychmiast mianował 14 kardynałów, w tym sześciu Francuzów[1]. Początkowo, ze względu na wpływy Hohenstaufów w Rzymie, musiał rezydować w Viterbo[1]. Po kilku miesiącach odzyskał władzę w północnych Włoszech, którą utracił jego poprzednik, Aleksander IV[1]. Kwestią, którą musiał się zająć od razu, było rozwiązanie problemu Królestwa Sycylii[2]. Początkowo Urban chciał przekazać koronę francuskiemu królowi, Ludwikowi IX, jednak ten odmówił[2]. Ponadto, swoje roszczenia żywił jeszcze Edmund Crouchback, ale papieżowi udało się rozwiązać tę sytuację polubownie[1]. Wkrótce potem Urban podjął decyzję, by koronę królewską oddać młodszemu bratu Ludwika IX, Karolowi Andegaweńskiemu[2]. 17 czerwca 1263 roku papież i Karol I sporządzili dokument, na mocy którego, nowy król zobowiązywał się do płacenia rocznego trybutu (10 tys. uncji złota), udzielania pomocy Kościołowi i że nigdy nie przejmie korony królewskiej w Niemczech[1]. Gdy treść tego dokumentu dotarła do Manfreda, ten natychmiast zaatakował Państwo Kościelne i papież musiał uciekać najpierw do Orvieto, a potem do Perugii[1]. Urban został tam zmuszony do wprowadzenia pewnych zmian, m.in. mianowania Karola I, senatorem rzymskim[1]. Nie uczynił jednak nic, by przełamać bezkrólewie w Niemczech[1].

Bezskutecznie zabiegał o zorganizowanie krucjaty mającej odnowić Cesarstwo Łacińskie w Konstantynopolu, upadłe tuż przed jego wyborem. Panował tam wówczas Michał VIII Paleolog, z którym papież usiłował nawiązać porozumienie (m.in. cesarz miał uznać siedem sakramentów i nicejskie wyznanie wiary)[2]. Zanim jednak udało się pozyskać zgody obu stron, Urban IV zmarł w Perugii[2].

W 1264 bullą Transiturus wprowadził święto Bożego Ciała, a jej opracowanie powierzył Tomaszowi z Akwinu[2]. Stało się to podobno na skutek cudu, jaki papież ujrzał w Bolsenie, kiedy to z konsekrowanej Hostii, zaczęła wypływać krew[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 272-274. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 99-100. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Aleksander IV
Emblem of the Papacy SE.svg Papież Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Klemens IV