Zbigniew Pełczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Pełczyński
Zbigniew Pełczyński (2009)
Zbigniew Pełczyński (2009)
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1925
Grodzisk Mazowiecki
Narodowość polska
Tytuł profesor
Alma Mater University of St Andrews
Uczelnia University of Oxford
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)

Zbigniew Pełczyński (ur. 29 grudnia 1925 w Grodzisku Mazowieckim)[1] – polski filozof, emerytowany profesor filozofii politycznej Oxford University.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Grodzisku Mazowieckim w 1925. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. Brał udział w powstaniu warszawskim. Po wojnie wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie następnie przyjął tamtejsze obywatelstwo.

Studia[edytuj | edytuj kod]

Na Uniwersytecie St Andrews w Szkocji studiował ekonomię i nauki polityczne, a następnie na Uniwersytecie Oksfordzkim filozofię polityczną i politologię. W 1956 obronił pracę doktorską w zakresie filozofii politycznej Georga Hegla.

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1953 rozpoczął pracę wykładowcy na Uniwersytecie Oksfordzkim. Wykładał głównie filozofię polityczną, systemy polityczne, historię myśli społecznej i politycznej, przemiany polityczne w Europie Środkowo-Wschodniej oraz historię powojenną Polski. Wśród studentów, którzy uczęszczali na jego zajęcia byli późniejsi członkowie parlamentu brytyjskiego, senatorowie amerykańscy, premier WęgierViktor Orban oraz Bill Clinton. Ten ostatni przez pewien czas znajdował się pod opieką naukową polskiego profesora i napisał pod jego okiem esej dotyczący problemów Związku Radzieckiego.

Poza pracą dydaktyczną, Pełczyński organizował stypendia w Oksfordzie dla naukowców i studentów z Europy Środkowej i Wschodniej. W ramach samego tylko Oxford Colleges Hospitality Scheme od roku akademickiego 1982/1983 z gościny oksfordzkich college'ów skorzystało 140 Polaków. Oprócz tego programu były także inne. W sumie w ciągu 15 lat wyjechało na Uniwersytet Oksfordzki ok. 1300 osób z Europy Środkowo-Wschodniej. Pełczyński jest członkiem honorowym Collegium Invisibile[2].

Działalność publiczna[edytuj | edytuj kod]

Pełczyński angażował się także w działalność polityczną. Na początku lat 90. był doradcą Komisji Konstytucyjnej Sejmu RP i członkiem Rady Premiera ds. kształcenia urzędników państwowych, a także konsultantem EWG i OECD ds. programów reformy władz i administracji publicznej.

Pełczyński nadal aktywnie uczestniczy w życiu publicznym. Zarówno w Polsce jak i Wielkiej Brytanii pełni wiele funkcji społecznych, m.in. jest przewodniczącym Stefan Batory Trust w Oksfordzie (organizacji zajmującej się promocją edukacji, nauki kultury polskiej), członkiem Rady Powierniczej Polonia Aid Foundation Trust z siedzibą w Londynie. W 1988 w imieniu George'a Sorosa założył w Polsce Fundację im. Stefana Batorego. Obecnie jest członkiem Rady Fundacji.

W 1994 założył Szkołę dla Młodych Liderów Społecznych i Politycznych (obecnie Stowarzyszenie Szkoła Liderów) i nadal nią kieruje. Oto jak opisywał kwestię kształcenia młodych liderów społecznych i politycznych: "Potencjalni liderzy są wszędzie, a my potrafimy ich odnaleźć i wesprzeć. Potrafimy jeszcze więcej: pomagamy uwierzyć, że można wszystko zmienić na lepsze, wystarczy tylko chcieć."

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wolność, państwo, społeczeństwo • Hegel a problemy współczesnej filozofii politycznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1998
  • Polska droga od komunizmu • Refleksje nad historią i polityką 1956-2006, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2007

Przypisy

  1. Szkoła Liderów - Zbigniew Pełczyński (pol.) [dostęp 2011-10-11]
  2. Collegium Invisible - Członkowie honorowi (pol.) [dostęp 2011-04-02]
  3. 59 odznaczonych za zasługi dla wolności. prezydent.pl, 2014-06-05. [dostęp 2014-06-05].