Zboża rzekome

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szarłat wyniosły (amarantus)
Gryka zwyczajna
Komosa ryżowa (quinoa)

Zboża rzekome, pseudocerealia, pseudozboża – zbiorowa nazwa roślin, które nie są trawami (Poaceae) i nie muszą być bliżej spokrewnione pomiędzy sobą, a które łączy wytwarzanie podobnych do ziaren zbóż, bogatych w skrobię nasion[1].

Podobnie jak nasiona zbóż można je mielić na mąkę lub wykorzystywać w inny sposób[2][1]. Pseudozboża nie zawierają glutenu i dlatego stanowią zamiennik zbóż dla osób chorych na celiakię lub z innych powodów stosujących dietę bezglutenową.

Przykłady zbóż rzekomych[edytuj | edytuj kod]

Do grupy zbóż rzekomych zalicza się m.in.[3]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 1030. ISBN 83-214-1305-6.
  2. Glossary of Agricultural Production, Programs and Policy. [dostęp 2006-12-31].
  3. J.G. Vaughan, C.A. Geissler: Rośliny jadalne. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2001, s. 14. ISBN 83-7255-326-2.
Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Walter Aufhammer: Pseudogetreidearten – Buchweizen, Reismelde und Amarant. Herkunft, Nutzung und Anbau. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 2000, ISBN 3-8001-3189-7. (niem.)