Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku
ZSE Sanok view from Sobieskiego.jpg
Widok od ul. Sobieskiego
Typ szkoły Liceum Ogólnokształcące
Technikum
Zasadnicza Szkoła Zawodowa
Szkoła Policealna
Patron szkoły Karol Adamiecki
Państwo  Polska
Miejscowość Sanok
Data założenia 1 września 1925
Liczba uczniów 750
Dyrektor Maria Pospolitak
Wicedyrektorzy Alina Lipka
Renata Gromek
Adres ul. Jana III Sobieskiego 23
38-500 Sanok
Położenie na mapie Sanoka
Mapa lokalizacyjna Sanoka
Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku
Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku
Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku
Ziemia 49°33′50,6″N 22°12′21,0″E/49,564056 22,205833Na mapach: 49°33′50,6″N 22°12′21,0″E/49,564056 22,205833
Strona internetowa szkoły
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Widok budynku szkoły od ul. Żwirki i Wigury (2012)
Kamień za tablicą pamiątkową przy szkole
Pomnik upamiętniający wiernych obrządku greckokatolickiego pochowanych w tym miejscu
Pochód roczników absolwentów w czasie Zjazdu w 2010 roku

Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku (wcześniej pod nazwą Zespół Szkół Ekonomicznych) – zespół szkół ponadgimnazjalnych w Sanoku.

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Kamień węgielny pod budynek został wmurowany w kwietniu 1891. Projekt budynku opracował inspektor powiatowy, Klemens Lewicki, a budową kierował Władysław Beksiński. W pierwszym okresie (Austro-Węgry do 1918) budynek służył za garnizon 57. batalionu Landwehry. W okresie II Rzeczypospolitej w budynku stacjonował I batalion 2 Pułku Strzelców Podhalańskich[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku szkolnym 1925/1926 Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych w Sanoku założyło Dwuklasową Prywatną Szkołę Handlową. Popularna „Handlówka” została przekształcona w szkołę trzyletnia, a następnie w czteroletnie Koedukacyjne Gimnazjum Kupieckie. Placówka przetrwała okupację jako Polska Szkoła Handlowa. Mimo wysokiego czesnego cieszyła się dużym zainteresowaniem, gdyż dawała solidne przygotowanie zawodowe.

Po reformie oświatowej z 1932 roku absolwenci Gimnazjum Kupieckiego mogli kontynuować naukę w liceach i ukończyć wyższa uczelnię, lub szukać zatrudnienia w przedsiębiorstwach, bankach i urzędach. Budynek obecnego zespołu szkół do 1918 roku pełnił funkcję koszar 57. batalionu Landwehry, a od stycznia 1941 do 1944 roku był siedzibą utworzonej przez Niemców polskiej tzw. „społemowskiej” szkoły handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule (zatrudnioną w szkole nauczycielką była wówczas tymczasowo Jadwiga Zaleska)[2]. Do 1790 roku parcela na której znajduje się szkoła należała do cerkwi prawosławnej (z 1507 roku), a następnie unickiej pw. Narodzenia NMP, przy której znajdował się cmentarz grzebalny[3]. Podczas remontu budynku w latach 80., oraz podczas prac archeologicznych w 2011 natrafiono na resztki pochówków[4]. Miejsce to upamiętnione zostało granitowym krzyżem.

Po zakończeniu wojny miejscowa społeczność postarała się, by od października 1944 roku nauka w Gimnazjum znów się rozpoczęła. Od 1949 roku szkołę upaństwowiono i z bezpłatnej już nauki korzystała młodzież z powiatu sanockiego, a także sąsiednich. W latach 50. Szkoła znalazła się w resorcie Ministerstwa Finansów i o mało nie uległa likwidacji. Dopiero w 1957 roku wróciła do Ministerstwa Oświaty jako Technikum Ekonomiczne i Zasadnicza Szkoła Handlowa, do której dołączały Zasadnicza Szkoła Wielobranżowa, Technikum Hotelarskie i Technikum Administracji Terenowej. Rozpoczął się jej intensywny rozwój pod patronatem Powszechnej Spółdzielni Spożywców i Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego. Kolejna zmiana strukturalna zostawiła Liceum Ekonomiczne i zasadnicze klasy dla sprzedawców, kucharzy i kelnerów.

W długoletniej historii „Ekonomik” zmieniał często swoją siedzibę. Gdy w 1970 roku opuścił budynek przy ul. Jagiellońskiej, pozostawiając tam zasadnicze klasy wielobranżowe jako odrębną placówkę, przeniósł się już na stałe do dzisiejszego gmachu przy ul. Sobieskiego. U progu dojścia reformy edukacji do szkół ponadpodstawowych, w ZSE prowadzono kształcenie kucharzy, gastronomów, handlowców, pracowników administracyjno-biurowych i techników ekonomistów.

W 1976 szkoła obchodziła 50-lecie istnienia. Z tej okazji otrzymała patronat Karola Adamieckiego[5].

W dniach 17-18 czerwca 1995 roku szkoła obchodziła 70-lecie istnienia[6].

Od 1 września 2002 roku szkoła nosi nazwę Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego.

W czerwcu 2010 roku odbyły się obchody jubileuszu 85-lecia istnienia szkoły[7].

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Kamień z tablicą pamiątkową z inskrypcją opisującą historię budynku szkoły w latach 1891-2010.
  • Pomnik w formie krzyża z tablicą pamiątkową, upamiętniający wiernych obrządku greckokatolickiego pochowanych w tym miejscu, gdzie do XIX wieku znajdowała się cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny z cmentarzem. Pomnik odsłonięto 18 czerwca 2001 roku. Inskrypcja głosi: "„Chryste, ci, których ciała / Śpią już w bezmiernym pokoju, / Niech w Twoim Świetle się zbudzą, / By Ciebie wielbić na wieki.” Miejsce upamiętniające wieczny odpoczynek Wiernych obrządku greckokatolickiego, gdzie do XIX w. znajdowała się cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wraz z cmentarzem. Sanok, 18 czerwca 2011r.".
Tablice pamiątkowe w gmachu szkoły
  • Dwie tablice pamiątkowe upamiętniające 50-lecie istnienia szkoły oraz jej patrona Karola Adamieckiego (projekty wykonał Zbigniew Osenkowski):
    • Pierwsza - treść inskrypcji: "1926 ZSE 1976. Dla upamiętnienia 50-lecia szkół ekonomicznych i nadania imienia Karola Adamieckiego. Komitet Rodzicielski"[8]. Została odsłonięta 14 października 1976[9].
    • Druga o treści: "1915 ZSE 1995 Dla upamiętnienia 70-lecia Szkół ekonomicznych. Absolwenci". Tablica najprawdopodobniej nie istnieje[10].
  • Tablica pamiątkowa z inskrypcją: "Jest miejsce czas i ludzie, których się nie zapomina. Nauczycielom wdzięczni absolwenci 1925 2010". Została ustanowiona z okazji Zjazdu absolwentów wszystkich roczników sanockiego Ekonomika w dniach 5-6 czerwca 2010 roku.

Profil szkoły[edytuj | edytuj kod]

W skład ZS nr 1 wchodzi:

  • IV Liceum Ogólnokształcące
  • Technikum nr 1:
    • technik ekonomista
    • technik hotelarstwa
    • technik logistyk
    • technik żywienia i gospodarstwa domowego
  • Zasadnicza Szkoła Zawodowa nr 1:
    • cukiernik
    • kucharz małej gastronomii
  • Techniku Uzupełniające:
    • technik żywienia i gospodarstwa domowego
  • Szkoła Policealna:
    • technik rachunkowości
    • technik administracji

Szkoła współpracuje z Centrum Edukacji Obywatelskiej w Warszawie. Ponadto realizuje projekty w ramach programów:

W roku szkolnym 2005/2006 szkoła otrzymała tytuł Szkoła Marzeń nadany przez CEO[11].

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie materiału źródłowego:[12])

  • Jan Hanusz (1925-1926)
  • Władysław Sandecki (1926-1933)
  • Jerzy Polański (1933-1938)
  • Michał Ćwięka (1938-1939 i 1945-1950)
  • Romuald Węgliński (1941-1945 i 1950-1952)
  • Maria Moszoro (1952-1954)
  • Ryszard Nocuń (1954-1974)
  • Ryszard Borowiec (1974-1991)
  • Albina Malik (1991-1992)
  • Janina Sadowska (1992-2001)
  • Maria Pospolitak (od 2001)

Nauczyciele[edytuj | edytuj kod]

Uczniowie i absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Absolwenci
Uczniowie
  • Feliks Stramik – generał dywizji Wojska Polskiego (nauka do 1942 w szkole handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej)
  • Leszek Giec – kardiolog (nauka do 1944 w szkole handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej)
  • Ryszard Kuzyszyn – scenograf (nauka do 1944 w szkole handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej)
  • Zdzisław Beksiński – artysta malarz

Przypisy

  1. Andrzej Romaniak, Sanok. Fotografie archiwalne. Tom I, Sanok 2009, s. 262.
  2. Jacek Chrobaczyński, Szkolnictwo i oświata. Szkolnictwo zawodowe w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 683.
  3. „Źródła podają, że w 1784 roku miał on ok. 30 metrów długości i 15 metrów szerokości”, w: Piotr Kotowicz, Agnieszka Frączek – Rzecznik Prasowy Urzędu Miasta w Sanoku – Pierwsze odkrycia archeologiczne przy rewitalizacji Placu Św. Michała! grudzień 2011.
  4. „Podczas remontu budynku, natrafiono na resztki pochówków pochodzących z cmentarza grzebalnego, otaczającego cerkiew. Historyk piszący o dziejach starego Sanoka zanotował „W miejscu, gdzie dziś stoi kasarnia (koszary obrony krajowej), był jeszcze przed 30 laty stary cmentarz, już wtedy nieużywany (ok. 1880 roku). Cmentarz był nieogrodzony, więc w poprzek niego prowadziły liczne ścieżki dla skrócenia drogi.”, w: Czajkowski. Łemkowie w historii i kulturze Karpat, część 2, s. 141.
  5. Franciszek Oberc: Kalendarium sanockie 1974-1994, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 952.
  6. Zbigniew Osenkowski, Kalendarium sanockie 1995-2000, Rocznik Sanocki Tom VIII – Rok 2001, Sanok 2001, s. 321.
  7. Waldemar Och, Kalendarium sanockie 2005-2010, Rocznik Sanocki, Tom X, Rok 2011, Sanok 2011, s 280.
  8. Franciszek Oberc, Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka, Sanok 1998, s. 47.
  9. Franciszek Oberc: Kalendarium sanockie 1974-1994, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 952.
  10. Franciszek Oberc, Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka, Sanok 1998, s. 47.
  11. Przedstawienie programu i działań na stronie www.szkolamarzen.edu.pl – Technikum nr 1 w Sanoku.
  12. http://zs1sanok.republika.pl/
  13. Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 25. ISBN 83-903469-0-7.
  14. Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 47-48, 311. ISBN 83-903469-0-7.
  15. Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 47, 311. ISBN 83-903469-0-7.
  16. Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 271-272. ISBN 83-903469-0-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995. ISBN 83-903469-0-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]