Zhu Rongji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Zhu.
Zhu Rongji
Zhu Rongji
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Zhū Róngjī
Wade-Giles Chu Jung-chi
Zn. tradycyjne 朱鎔基
Zn. uproszczone 朱镕基
Spotkanie z 9 kwietnia 1999 roku w Chinach (od lewej Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych Robert Rubin, Alan Greenspan oraz Zhu Rongji)
Spotkanie z 11 września 2001 roku na moskiewskim Kremlu (wraz z ówczesnym prezydentem Rosji Władimirem Putinem)

Zhu Rongji (ur. 1 października 1928 w Changsha, w prowincji Hunan) – polityk chiński, premier ChRL od marca 1998 do marca 2003.

Od 1949 członek Komunistycznej Partii Chin. W 1951 roku ukończył studia na Uniwersytecie Qinghua w Pekinie. Następnie pracował jako nauczyciel w szkole dla robotników, do czasu aż w 1957 roku za krytykę polityki Mao Zedonga został usunięty z partii i skazany na 4 lata reedukacji poprzez pracę. Zrehabilitowany pracował w Komisji Planowania do 1969 roku, gdy po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej za poparcie dla jugosłowiańskiego modelu socjalizmu został jako "rewizjonista" zesłany na wieś, gdzie pracował przy obsłudze chlewni i stołówki.

W 1975 roku powrócił do Pekinu, gdzie objął stanowisko zastępcy dyrektora biura i głównego inżyniera w przedsiębiorstwie należącym do Ministerstwa Przemysłu Naftowego. W tym okresie związał się ze środowiskiem Deng Xiaopinga. W latach 1975-1979 był dyrektorem w Państwowej Komisji Planowania, a w latach 1979-1982 dyrektorem Biura ds. Przekształceń Technologicznych.

W roku 1982 został wiceministrem w Państwowej Komisji Planowania, a w latach 1985-1987 sekretarzem Komitetu KPCh w Szanghaju, gdzie pracował wraz z Jiang Zeminem. Gdy podczas protestów na placu Tian’anmen w 1989 roku protesty studenckie wybuchły także w Szanghaju, Zhu i Jiang Zemin podjęli rozmowy z protestującymi i nie wprowadzili wojska do miasta.

W 1991 roku Zhu Rongji został wicepremierem Rady Państwa i członkiem Stałego Biura Politycznego KC KPCh. Opracował wówczas projekt reformy przedsiębiorstw państwowych, przedstawiony na XV Zjeździe KPCh we wrześniu 1997 roku.

W latach 1998-2003 sprawował funkcję premiera Chińskiej Republiki Ludowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.