(2060) Chiron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(2060) Chiron
95P/Chiron
Ilustracja
Chiron w programie Celestia (wizja artystyczna)
Odkrywca

Charles Kowal

Data odkrycia

18 października 1977[1]

Numer kolejny

2060

Oznaczenie tymczasowe

1977 UB

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

centaury[1]

Półoś wielka

13,6857[1] au

Mimośród

0,3788[1]

Peryhelium

8,5018[1] au

Aphelium

18,8696[1] au

Okres obiegu
wokół Słońca

50,63[1] lat

Inklinacja

6,94[1]°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

ok. 166[1] km

Okres obrotu

(5 h 55 min)[1] h

Albedo

0,15 ± 0,03[1]

Jasność absolutna

ok. 5,8[1]m

Typ spektralny

Typ B[1]

(2060) Chiron, inaczej 95P/Chironmałe ciało Układu Słonecznego zaliczane do planetoid z grupy centaurów (w tym kontekście używane jest pierwsze oznaczenie) oraz do komet okresowych (drugie oznaczenie).

Chiron krąży pomiędzy orbitami Saturna i Urana. Ma średnicę pomiędzy 148 a 208 km, krąży w średniej odległości 13,7 j.a. od Słońca. Został odkryty 18 października 1977 przez Charlesa Kowala w obserwatorium astronomicznym na Mount Palomar. Nazwa planetoidy pochodzi od Chirona, jednego z najbardziej znanych centaurów w mitologii greckiej.

W otoczeniu Chirona zaobserwowano słabą komę, będącą cechą charakterystyczną komet, która powstała w wyniku wybuchów gazu na jego powierzchni (zjawisko to związane jest z okresowym podnoszeniem się temperatury wskutek działania promieni słonecznych).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m (2060) Chiron w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.) [dostęp 2020-09-20]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]