(2060) Chiron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(2060) Chiron
95P/Chiron
Ilustracja
Chiron w programie Celestia (wizja artystyczna)
Odkrywca Charles Kowal
Data odkrycia 18 października 1977[1]
Numer kolejny 2060
Oznaczenie tymczasowe 1977 UB
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
centaury[1]
Półoś wielka 13,6857[1] au
Mimośród 0,3788[1]
Peryhelium 8,5018[1] au
Aphelium 18,8696[1] au
Okres obiegu
wokół Słońca
50,63[1] lat
Inklinacja 6,94[1]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica ok. 166[1] km
Okres obrotu (5 h 55 min)[1] h
Albedo 0,15 ± 0,03[1]
Jasność absolutna ok. 5,8[1]m
Typ spektralny Typ B[1]

(2060) Chiron, inaczej 95P/Chironmałe ciało Układu Słonecznego zaliczane do planetoid z grupy centaurów (w tym kontekście używane jest pierwsze oznaczenie) oraz do komet okresowych (drugie oznaczenie).

Chiron krąży pomiędzy orbitami Saturna i Urana. Ma średnicę pomiędzy 148 a 208 km, krąży w średniej odległości 13,7 j.a. od Słońca. Został odkryty 18 października 1977 przez Charlesa Kowala w obserwatorium astronomicznym na Mount Palomar. Nazwa planetoidy pochodzi od Chirona, jednego z najbardziej znanych centaurów w mitologii greckiej.

W otoczeniu Chirona zaobserwowano słabą komę, będącą cechą charakterystyczną komet, która powstała w wyniku wybuchów gazu na jego powierzchni (zjawisko to związane jest z okresowym podnoszeniem się temperatury wskutek działania promieni słonecznych).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m (2060) Chiron w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.) [dostęp 2020-09-20]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]