(208996) 2003 AZ84

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(208996) 2003 AZ84
Odkrywca Chad Trujillo,
Michael E. Brown
(Obserwatorium Palomar)[1]
Data odkrycia 13 stycznia 2003[1]
Numer kolejny 208996
Oznaczenie tymczasowe 2003 AZ84
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
obiekt transneptunowy[1],
plutonek[2]
Półoś wielka 39,60[1] au
Mimośród 0,1779[1]
Peryhelium 32,55[1] au
Aphelium 46,65[1] au
Okres obiegu
wokół Słońca
ok. 249,2[1] lat
Inklinacja 13,58[1]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica ok. 723[2] km
Średnia gęstość >0,85[3] g/cm3
Okres obrotu ok. 13,42[1] h
(6,75 ± 0,04)[4] h
Albedo ok. 0,11[3]
Jasność absolutna 3,8[1]m
Satelity naturalne 1 (S/2007 (208996) 1)[3]

(208996) 2003 AZ84planetoida, duży obiekt transneptunowy[1] z pasa Kuipera, w rezonansie orbitalnym 2:3 z Neptunem (typu plutonek)[2].

Odkrycie[edytuj]

Planetoida ta została odkryta 13 stycznia 2003 roku w Obserwatorium Palomar przez Chada Trujillo i Michaela Browna. Otrzymała ona najpierw oznaczenie tymczasowe 2003 AZ84[1], a później stały numer.

Położenie orbity plutonka (208996) 2003 AZ84 w stosunku do orbit Plutona i Neptuna.
Prezentacja orbity obiektu transneptunowego (208996) 2003 AZ84.

Orbita[edytuj]

Orbita (208996) 2003 AZ84 nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 13,58°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje ok. 249 lat, krążąc w średniej odległości 39,60 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy[1].

Planetoida w 2015 roku znajdowała się w odległości niespełna 45 j.a.[5] od Słońca, przybliżając się do Słońca po przejściu przez aphelium (punkt najdalszy od Słońca) ok. 1982 roku[5], a przejdzie przez peryhelium w 2106 roku[1].

Już po odkryciu udało się ją zlokalizować na wcześniejszych zdjęciach wykonanych począwszy od 19 marca 1996 roku[1]. Umożliwiło to wykonanie do 2016 roku ponad 200 pomiarów jej pozycji, w okresie obejmującym prawie 20 lat[1].

Właściwości fizyczne[edytuj]

(208996) 2003 AZ84 ma średnicę szacowaną na ok. 723 km[2]. Kwalifikuje to ją do grupy kandydatów na planetę karłowatą. Jej jasność absolutna jest równa 3,8m[1]. Obiekt ten rotuje w czasie ok. 13,42 godzin[1] lub (6,75 ± 0,04) godzin[4].

Satelita[edytuj]

Na podstawie obserwacji Kosmicznego Teleskopu Hubble’a z 2 grudnia 2005 roku ogłoszono odkrycie naturalnego satelity 2003 AZ84 oznaczonego jako S/2007 (208996) 1 – w cyrkularzu IAU nr 8812 z dnia 22 lutego 2007 roku[3][6][7]. Obiekt znajdował się w odległości 0,22 sekundy łuku od planetoidy i miał obserwowaną wielkość gwiazdową mniejszą od niej o ok. 5,0m[6]. W 2012 roku podjęto próby ponownej obserwacji satelity, jednak bez powodzenia[8]. Średnicę satelity szacuje się na około 77 km[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s JPL Small-Body Database Browser: 208996 (2003 AZ84) (ang.). 2016-03-03 last obs. used. [dostęp 2016-09-04].
  2. a b c d e Wm. Robert Johnston: List of Known Trans-Neptunian Objects (ang.). Johnston’s Archive, 2016-05-01. [dostęp 2016-09-04].
  3. a b c d Wm. Robert Johnston: 2003 AZ84 (ang.). Johnston's Archive, 20 września 2014. [dostęp 2015-01-01].
  4. a b Thirouin, A.; Ortiz, J.L.; Duffard, R.; Santos-Sanz, P.; Aceituno, F.J.; Morales, N.. Short-term variability of a sample of 29 trans-Neptunian objects and Centaurs. „Astronomy & Astrophysics”, 2010. DOI: 10.1051/0004-6361/200912340. Bibcode2010A&A...522A..93T (ang.). 
  5. a b AstDys 2003AZ84 Ephemerides (ang.). Department of Mathematics, University of Pisa, Italy. [dostęp 2015-01-01].
  6. a b Daniel W. E. Green: IAUC 8812: Sats of 2003 AZ_84, (50000), (55637), (90482). International Astronomical Union Circular, 2007-02-22. [dostęp 2015-01-01].
  7. Joel Parker: Distant EKO's. The Kuiper Belt Electronic Newsletter, 2007-03-15. [dostęp 2015-01-01].
  8. Plutokiller (Mike Brown): After a bit more than 3 hrs on 2003AZ84 still no obvious moon (ang.). Twitter, 2012-02-03. [dostęp 2015-01-01].

Linki zewnętrzne[edytuj]


 
(208995) 2003 AV81
(208996) 2003 AZ84  
(208997) 2003 AN88