2 (liczba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

faktoryzacja

liczba pierwsza

dzielniki

1, 2

zapis rzymski

II

dwójkowo

10

ósemkowo

2

szesnastkowo

2

przedrostki

di- (gr.)
dou- (łac.)

Wartości funkcji teorioliczbowych
φ(2) = 1 τ(2) = 2
σ(2) = 3 π(2) = 1
μ(2) = -1 M(2) = 0

2 (dwa) – liczba naturalna następująca po 1 i poprzedzająca 3. 2 jest też cyfrą wykorzystywaną do zapisu liczb w różnych systemach, np. w ósemkowym, dziesiętnym i szesnastkowym systemie liczbowym. Warunek podzielności zapisanej w systemie dziesiętnym liczby przez 2 to, aby miała ona ostatnią cyfrę 0, 2, 4, 6 lub 8. Jest to jedyna parzysta liczba pierwsza.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Evolution2glyph.png

Symbol dwa używany współcześnie wywodzi się od hinduskich Braminów, którzy zapisywali dwójkę jako dwa poziome odcinki (taki kształt tego symbolu został przyjęty w Chinach i do dziś jest tam używany; łatwo też zauważyć analogię do rzymskiego symbolu II). W hinduskim państwie Gupta odcinki odwrócono o 45 stopni, czasami również górny odcinek skracano i zaginano ku środkowi dolnego odcinka. W Nagari, dla przyspieszenia zapisu, górny odcinek zaczęto łączyć z dolnym. Współczesny kształt otrzymujemy przywracając dolny odcinek do pozycji poziomej, ale górny pozostawiając jako krzywą łączącą się z odcinkiem dolnym[1].

Dwa w matematyce[edytuj | edytuj kod]

Dwa w nauce[edytuj | edytuj kod]

Dwa w kalendarzu[edytuj | edytuj kod]

2. dniem w roku jest 2 stycznia. Zobacz też co wydarzyło się w 2 roku n.e.

2. miesiącem w roku jest luty.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Georges Ifrah: The Universal History of Numbers: From Prehistory to the Invention of the Computer. tł. David Bellos et al.. Londyn: The Harvill Press, 1998, s. 393, Fig. 24.62.