Parzystość liczb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Parzystość liczb – cecha liczb całkowitych, równoznaczna z ich podzielnością przez 2.

Dla każdego całkowitego

  • jest liczbą parzystą
  • jest liczbą nieparzystą

Własności[edytuj | edytuj kod]

  • suma i różnica dwóch liczb o tej samej parzystości jest liczbą parzystą,
    • parzysta ± parzysta = parzysta; bo
    • nieparzysta ± nieparzysta = parzysta; bo i
  • suma i różnica dwóch liczb o różnej parzystości jest liczbą nieparzystą,
    • parzysta ± nieparzysta = nieparzysta; bo i
    • nieparzysta ± parzysta = nieparzysta; bo
  • iloczyn dwóch liczb nieparzystych jest liczbą nieparzystą,
    • nieparzysta · nieparzysta = nieparzysta; bo
  • iloczyn dwóch liczb całkowitych, z których co najmniej jedna jest parzysta, jest liczbą parzystą,
    • parzysta · parzysta = parzysta; bo
    • parzysta · nieparzysta = parzysta; bo
    • nieparzysta · parzysta = parzysta; bo