Adam Tadeusz Wieniawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Wieniawski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1879
Warszawa
Data i miejsce śmierci 21 kwietnia 1950
Bydgoszcz
Zawód, zajęcie kompozytor
Stanowisko prezes Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny 1914-1918 (Francja)

Adam Tadeusz Wieniawski (ur. 27 listopada 1879 w Warszawie, zm. 21 kwietnia 1950 w Bydgoszczy) – polski pedagog muzyczny i kompozytor. Był jednym z inicjatorów Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego. Przewodniczył obradom Jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w latach 1932 i 1937.

Bratanek Henryka Wieniawskiego, Juliana Wieniawskiego oraz Józefa Wieniawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Warszawie kompozycję u Henryka Melcera Szczawińskiego i fortepian u Zygmunta Noskowskiego, a następnie w Berlinie u Woldemara Bargiela i w Paryżu u Vincenta d’Indy, Gabriela Fauré i André Gedalge’a.

Podczas I wojny światowej służył w szeregach armii francuskiej. W roku 1918 powrócił do Warszawy, gdzie wykładał w Konserwatorium Warszawskim, a w roku 1928 został jego dyrektorem. W tym samym roku został prezesem Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki. W roku 1932 został prezesem Związku Kompozytorów Polskich. Był jednym z organizatorów II (1932) i III Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina (1937). Podczas obu edycji konkursu pełnił funkcję przewodniczącego jury. W 1935 zorganizował pierwszą edycję Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego.

Komponował opery, balety, utwory symfoniczne, kameralne, fortepianowe, opracowywał popularne pieśni.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1947)[1], Złotym Krzyżem Zasługi oraz francuskimi Krzyżem Kawalerskim Orderu Legii Honorowej i Krzyżem Wojennym.

Utwory[edytuj | edytuj kod]

Grób na Cmentarzu Powązkowskim

Opery

  • Megaië (1910, Warszawa, 28 grudnia 1912)
  • Zofka, opera komiczna (1923)
  • Wyzwolony (Warszawa, 5 lipca 1928)
  • Król Kochanek komedia muzyczna (Warszawa, 19 marca 1931)

Balety

  • Lalita (1922)
  • Aktea w Jerozolimie (Warszawa, 4 czerwca 1927)

Utwory symfoniczne

  • Bajeczki, sinfonietta
  • Concertino na fortepian i orkiestrę

Muzyka do filmów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]