Przejdź do zawartości

Deutsche Bank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Deutsche Bank
Ilustracja
ilustracja
Forma prawna

Aktiengesellschaft'

Data założenia

1870

Państwo

 Niemcy

Siedziba

Frankfurt nad Menem

Prezes

Christian Sewing(inne języki)

Rodzaj banku

bank uniwersalny

Zatrudnienie

84 930 (2022)[1]

Kapitał własny

72,328 mld euro (2022)[1]

Przychody

27,2 mld euro (2022)[1]

Strona internetowa

Deutsche Bank AG (dosłownie z niem.: Bank Niemiecki) – bank międzynarodowy, działający na całym świecie. W jego strukturach pracuje 84 659 pracowników (Wrzesień 2021)[2]. Siedzibą jest Frankfurt nad Menem, funkcję prezesa zarządu sprawuje Christian Sewing(inne języki), a przewodniczącym rady nadzorczej jest Alexander Wynaendts(inne języki).

Historia[edytuj | edytuj kod]

DB został założony 22 stycznia 1870 r. w Berlinie przez Adelberta Delbrücka(inne języki) i Ludwiga Bambergera, którzy zamierzali się specjalizować w obsłudze handlu zagranicznego. Pierwsze oddziały zagraniczne banku zostały otwarte w Londynie (1873), Szanghaju (1872) i Jokohamie (1872). Następnie w 1876 r. DB wchłonął Berliner Bank-Verein i Deutsche Union-Bank, stając się tym samym największym bankiem w Niemczech.

Pierwszymi głównymi przedsięwzięciami, w których uczestniczyło przedsiębiorstwo była budowa Northern Pacific Railway w Stanach Zjednoczonych (1883) oraz Kolei Bagdadzkiej (1888). Bank uczestniczył także w emisji obligacji zakładów stalowych Kruppa (1885) oraz wprowadzał spółkę chemiczną Bayer na giełdę berlińską.

W pierwszych trzech dekadach XX wieku następowała dalsza ekspansja i wchłonięcie innych lokalnych banków niemieckich, a w 1929 r. doszło do fuzji z drugim dużym konkurentem Disconto-Gesellschaft(inne języki) oraz przejęcia A. Schaaffhausen’scher Bankverein[3].

Po dojściu Hitlera do władzy w 1933 r. z zarządu spółki musiało odejść trzech członków żydowskiego pochodzenia. DB uczestniczył także w niechlubnym procederze grabieży majątków żydowskich w III Rzeszy. W czasie wojny w jego struktury były włączane banki z okupowanych państw Europy Wschodniej. Bank pomagał także w działalności Gestapo, a także udzielił pożyczki na budowę obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu i pobliskich instalacji przedsiębiorstwa IG Farben. W grudniu 1999 r. DB wraz z innymi niemieckimi przedsiębiorstwami wpłacił na specjalny fundusz 5,2 mld $ dla osób, które były ofiarami Holocaustu i prześladowań III Rzeszy.

Po przegranej państw Osi w II wojnie światowej alianckie władze okupacyjne nakazały 1 kwietnia 1948 podzielenie Deutsche Bank na oddziały regionalne. Później 10 banków, które powstały w wyniku tego podziału połączyło się w 3 główne banki:

  • Norddeutsche Bank AG
  • Süddeutsche Bank AG
  • Rheinisch-Westfälische Bank AG

W 1957 doszło z kolei do fuzji tych trzech banków, a następnie do serii przejęć, takich jak m.in. państwowego banku GDR po zjednoczeniu RFN i NRD w 1990 r., londyńskiego banku inwestycyjnego Morgan Grenfell(inne języki) w 1989 r.; Bankers Trust(inne języki) z Nowego Jorku i – częściowo – francuskiego Crédit Lyonnais w 1999 r.

W 1995 bank rozpoczął proces zmiany branży z typowego banku komercyjnego na bank inwestycyjny, bank ma też oferować doradztwo w zakresie inwestycyjnych produktów bankowych. W 2005 r. 75% jego przychodów stanowiły właśnie te dwie ostatnie formy działalności.

W 1998 współzałożyciel inicjatywy Cash Group[4].

W 2016 kurs akcji banku osiągał historyczne minima[5], a uzyskiwane wyniki stały się podstawą dyskusji na temat możliwości bankructwa banku[6].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Deutsche Bank dzieli się na trzy grupy organizacyjne: pierwszą jest dział zajmujący się obsługą przedsiębiorstw, drugi dział zajmuje się osobami fizycznymi a trzeci działalnością inwestycyjną.

Logo banku zostało zaprojektowane przez Antona Stankowskiego w 1974 r.[7]

W Polsce działa Deutsche Bank Polska S.A.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Annual Report 2022 [online] (ang.).
  2. [1], s. 2 (niem.).
  3. A. Schaafhausen’scher Bankverein AG, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2024-02-19].
  4. Impressum [online], www.cashgroup.de [dostęp 2024-02-19].
  5. Kurs Deutsche Banku coraz bliżej dna, bankier.pl, 19.09.2016 [dostęp 2016-10-30].
  6. Niemiecka prasa o problemach Deutsche Bank: początek końca? Deutsche Welle – DW.pl, 1.10.2016 [dostęp 2016-10-30].
  7. Michael Evamy, Logo, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15363-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]