Al-Ghubaja at-Tahta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Al-Ghubaja at-Tahta
الغبية التحتا
Państwo  Mandat Palestyny
Dystrykt Dystrykt Hajfy
Wysokość 110 m n.p.m.
Populacja (1945)
• liczba ludności

1130
Data zniszczenia 8 kwietnia 1948
Powód zniszczenia atak Hagany
Obecnie Miszmar ha-Emek
Położenie na mapie Mandatu Palestyny
Mapa lokalizacyjna Mandatu Palestyny
Al-Ghubaja at-Tahta
Al-Ghubaja at-Tahta
Ziemia32°36′25″N 35°08′57″E/32,606944 35,149167
Strona internetowa

Al-Ghubaja at-Tahta (arab. الغبية التحتا) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hajfy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku sił żydowskiej Hagany w dniu 8 kwietnia 1948 roku.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Al-Ghubaja at-Tahta leżała na wschodnich zboczach wzgórz Wyżyny Manassesa, powyżej Doliny Jezreel. Wieś była położona na wysokości 110 metrów n.p.m., w odległości 28 kilometrów na południowy wschód od miasta Hajfa. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 1213,9 ha. We wsi mieszkało wówczas 1130 osób[1].

Własność gruntów Powierzchnia gruntów (ha)
Arabowie 1160,7
Żydzi -
publiczne 53,2
Razem 1213,9


Historia[edytuj | edytuj kod]

Nie jest znana data założenia wioski. W okresie panowania osmańskiego, w 1888 roku we wsi wybudowano szkołę podstawową dla chłopców. W wyniku I wojny światowej, w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Mandat Palestyny. W okresie panowania Brytyjczyków Al-Ghubaja at-Tahta była dużą wsią, której mieszkańcy utrzymywali się z upraw zbóż. Posiadała ona własny meczet[1]. W latach 20. XX wieku okoliczną ziemię zaczęły wykupywać żydowskie organizacje syjonistyczne. Dzięki temu w 1926 roku powstał sąsiedni kibuc Miszmar ha-Emek. Od samego początku jego istnienia, stosunki z żydowskimi sąsiadami układały się źle. W kolejnych latach doszło do kilku poważnych arabskich napaści na kibuc.

Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała podział Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Plan podziału przyznawał obszar wioski Al-Ghubaja at-Tahta państwu żydowskiemu[2]. Żydzi zaakceptowali plan podziału, jednak Arabowie doprowadzili dzień później do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. Od samego początku wojny wieś była wykorzystywana przez arabskie milicje, które sparaliżowały żydowską komunikację w regionie. W dniu 4 kwietnia 1948 roku siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej zaatakowały sąsiedni kibuc Miszmar ha-Emek, rozpoczynając dziesięciodniową bitwę o Miszmar ha-Emek. Żydzi po odparciu napaści, zdołali przejść do kontrataku i 8 kwietnia zdobyli Al-Ghubaja at-Tahta. Wysiedlono wówczas wszystkich jej mieszkańców, a następnie wyburzono domy[3].

Miejsce obecnie[edytuj | edytuj kod]

Teren wioski Al-Ghubaja at-Tahta pozostaje opuszczony, jednak jej pola uprawne zajął sąsiedni kibuc Miszmar ha-Emek. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski: „Nie zidentyfikowano żadnych śladów po domach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Welcome To al-Ghubayya al-Tahta (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-01-01].
  2. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2014-10-22].
  3. Khalidi 1992 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Walid Chalidi: All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington D.C.: Institute for Palestine Studies, 1992. ISBN 0-88728-224-5.