Karatija

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karatija
كرتيا
Państwo  Mandat Palestyny
Dystrykt Dystrykt Gazy
Wysokość 100 m n.p.m.
Populacja (1945)
• liczba ludności

1370
Data zniszczenia 18 lipca 1948
Powód zniszczenia atak Sił Obronnych Izraela
Obecnie Komemijut, Revacha, Nehora
Położenie na mapie Mandatu Palestyny
Mapa lokalizacyjna Mandatu Palestyny
Karatija
Karatija
Ziemia31°38′37″N 34°43′33″E/31,643611 34,725833
Strona internetowa

Karatija (arab. كرتيا) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela 18 lipca 1948.

Położenie[edytuj]

Wioska Karatija leżała na północnym skraju pustyni Negew. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 13 709 ha. We wsi mieszkało wówczas 1370 osób[1].

Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha]
Arabowie 13 346
Żydzi 0
publiczne 363
Razem 13 709
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie [ha] Żydzi [ha]
uprawy nawadniane 321 0
uprawy zbóż 12 928 0
nieużytki 412 0
zabudowane 48 0

Historia[edytuj]

W XII wieku w miejscu tym krzyżowcy wybudowali zamek obronny Galatie, który w 1187 zdobyły wojska Saladyna[2]. W 1226 arabski geograf Jakut Ibn Abdallah al-Hamawi opisał Karatiję jako miasto[3].

W 1596 Karatija była niewielką wioską, której populacja liczyła 253 osoby. Mieszkańcy wioski płacili podatki pszenicą, jęczmieniem, winnicą, owocami i kozami[4].

W okresie panowania Brytyjczyków Karatija była rozbudowywana. Wybudowano meczet i młyn. W 1922 otworzono szkołę podstawową dla chłopców, w której w 1945 uczyło się 128 uczniów[1].

Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w listopadzie i grudniu 1947 mieszkańcy wioski blokowali drogi zaopatrzenia prowadzące do żydowskich osiedli na pustyni Negew. Z tego powodu, w nocy 9 grudnia 1947 żołnierze żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagany wkroczyli do Karatiji i wysadzili jeden dom[5]. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej 16 lipca 1948 Izraelczycy rozpoczęli operację „Mavet la-polesz”, w trakcie której 18 lipca wioska Karatija została zajęta przez 89 Batalion komandosów z 8 Brygady Pancernej. W trakcie walk zniszczonych zostało wiele budynków, a mieszkańcy uciekli kierując się do Strefy Gazy[1].

Miejsce obecnie[edytuj]

Na gruntach należących do Karatiji powstały moszawy: w 1950 Komemijut, w 1953 Revacha i w 1955 Nehora.

Palestyński historyk Walid Khalidi, tak opisał pozostałości wioski Karatija: „Na terenie wioski są rozrzucone śmieci, wśród drzew eukaliptusowych znajduje się zniszczony cmentarz, można także dostrzec pozostałości drogi, która prowadzi przez pola uprawiane przez izraelskich rolników”[1].

Przypisy

  1. a b c d Welcome To Karatiyya (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-08-31].
  2. Walid Khalidi: All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948,. Washington D.C.: Institute for Palestine Studies, 1992, s. 118. ISBN 0887282245. (ang.)
  3. Jakut Ibn Abdallah al-Hamawi: Palestine under the Muslems. le Strange, 1890, s. 480. [dostęp 2011-08-31]. (ang.)
  4. Claude Reignier, H.H. Kitchener: The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archaeology. London: Committee of the Palestine Exploration Fund., 1881, s. 118. [dostęp 2011-08-31]. (ang.)
  5. Benny Morris: The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 75, 141. ISBN 0-521-00967-7. (ang.)