Alexander Löhr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alexander Löhr
Alexander Löhr w 1939
Alexander Löhr w 1939
Generaloberst
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1885
Rumunia Drobeta-Turnu Severin
Data i miejsce śmierci 26 lutego 1947
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Belgrad
Przebieg służby
Siły zbrojne III Rzesza
Jednostki 4 Flota Powietrzna Luftwaffe
Grupa Armii E
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyż Żelazny I klasy Krzyż Żelazny II klasy Kawaler Orderu Franciszka Józefa Krzyż Zasługi Wojskowej czterokrotnie ranny (Austro-Węgry)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Belgrad zniszczony w terrorystycznym[1] nalocie Luftwaffe na rozkaz Alexandra Löhra

Alexander Löhr (ur. 20 maja 1885 w Turnu-Severin, stracony 26 lutego 1947 w Belgradzie) – niemiecki generał lotnictwa.

Pochodził z mieszanego małżeństwa, ojciec był Niemcem, matka wyznania prawosławnego, stąd też nazywano go Sasza. Doskonale władał kilkoma językami: niemieckim, rosyjskim, serbo-chorwackim, rumuńskim i węgierskim, co wykorzystał jako dowódca wojskowy na Bałkanach w czasie II wojny światowej.

Od 1905 służył w armii austro-węgierskiej, od 1913 był członkiem sztabu generalnego. W latach 1918-1934 organizował siły powietrzne Austrii, by 1 lipca 1935 zostać dowódcą Austriackich Sił Powietrznych.

Jako generał-major był jednym z głównych powierników Hitlera w czasie Anschlussu Austrii. Po zajęciu Austrii przez III Rzeszę w latach 1938-1939 był dowódcą Luftwaffe na terenach tzw. Ostmarku.

W okresie od 18 marca 1939 do 1 lipca 1942 dowodził 4 Flotą Powietrzną Luftwaffe, która 25 września 1939 uczestniczyła w dywanowym nalocie na oblężoną Warszawę.

6 i 7 kwietnia 1941 4 Flota Powietrzna Luftwaffe pod dowództwem gen. Löhra dokonała nalotów na Belgrad, w których zginęło ok. 24 000 osób[2]. Atak nastąpił z zaskoczenia, bez uprzedniego wypowiedzenia wojny Jugosławii i miał na celu zdezorganizowanie obrony, złamanie oporu i sterroryzowanie ludności cywilnej.

Od 1 stycznia 1943 do maja 1945 dowodził Grupą Armii E [3].

Wzięty do niewoli przez oddziały angielskie w Austrii w maju 1945, został przekazany i uwięziony w Jugosławii, gdzie przeprowadzono proces (5-16 lutego 1947), w trakcie którego uznano go winnym zbrodni wojennych i skazano na śmierć przez rozstrzelanie. Wyrok wykonano 16 lutego 1947 w Belgradzie.

Przypisy

  1. Anthony Beevor, Stalingrad. Znak: Kraków 2008. ISBN 978-83-240-0979-4. Str. 87
  2. http://en.wikipedia.org/wiki/Belgrade. [dostęp 29 stycznia 2009].
  3. Lexikon der Wehrmacht. [dostęp 2 lipca 2007].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.