Aliskiren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aliskiren
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C30H53N3O6
Masa molowa 551,76 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 173334-57-1
PubChem 5493444[1]
DrugBank DB01258[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C09 XA02, C09 XA52, C09 XA53, C09 XA54, C09 DX02
Stosowanie w ciąży kategoria C

Aliskirenorganiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, będący niskocząsteczkowym inhibitorem reniny.

Jest dobrze rozpuszczalny w wodzie, cechuje się też małą lipofilnością. Przyjmuje się go doustnie. Łącznie z lekami z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny oraz inhibitorów receptora angiotensyny stanowi o możliwości potrójnej blokady układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAA). O ile istnieją wątpliwości co do konieczności potrójnej blokady układu, niewątpliwie stanowi alternatywną metodę podwójnej blokady u osób nietolerujących leczenia inhibitorami enzymu konwertującego[3], co jest szczególnie ważne u chorych z cukrzycą[4] i białkomoczem lub albuminurią. Hipotensyjne działanie aliskirenu jest porównywalne z działaniem inhibitorów konwertazy angiotensyny[5]. Lek może mieć działania niepożądane (wywoływane przez wszystkie leki wpływających na układ RAA):

Jak wszystkie leki z tej grupy, ma słabsze działanie hipotensyjne u pacjentów rasy czarnej i nie jest wskazany w ciąży.

Lek jest zarejestrowany Stanach Zjednoczonych pod nazwą handlową Tekturna[6], w Polsce jako Rasilez.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.