Anatolij Baniszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anatolij Baniszewski
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Anatolij Andriejewicz Baniszewski
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1946
Baku, Azerbejdżańska SRR
Data i miejsce śmierci 10 grudnia 1997
Baku, Azerbejdżan
Wzrost 174 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1963–1978 Neftçi PFK 289 (121)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1965–1972  ZSRR 50 (19)

Anatolij Andriejewicz Baniszewski (ros. Анатолий Андреевич Банишевский, ur. 23 lutego 1946 w Baku, Azerbejdżańska SRR, zm. 10 grudnia 1997 tamże) – rosyjski i azerski piłkarz, grający jako napastnik, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski. Uznawany jest za jednego z najlepszych piłkarzy w historii radzieckiej piłki nożnej. Na okoliczność jubileuszu 50-lecia UEFA został przez azerbejdżańską federację piłkarską uznany najlepszym piłkarzem w historii Azerbejdżanu.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rosyjskiej rodziny, jednak większość swojego życia i całą karierę sportową spędził w Azerbejdżanie. W wieku 16 lat został zawodnikiem zespołu Neftczi Baku, z którym następnie związany był do końca kariery zawodniczej w 1978. Już na początku kariery był uważany za duży talent[przez kogo?]. Jeszcze jako nastolatek zaczął grać w pierwszej drużynie Neftczi. W 1966 zajął ze swoim klubem 3. miejsce w radzieckiej Klasie A. Przez kilka sezonów był jednym z najskuteczniejszych strzelców zespołu. W 1972 Neftczi opuściło radziecką ekstraklasę. Baniszewski kontynuował jednak grę w swoim macierzystym klubie, przyczyniając się w 1976 do powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Karierę zakończył dwa lata później.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce po debiucie w Neftczi zwrócił uwagę selekcjonerów reprezentacji. W barwach Sbornej zadebiutował 4 lipca 1965 meczem z Brazylią. 3 października 1965 w meczu przeciwko Grecji, w swoim trzecim reprezentacyjnym występie, zaliczając hat-tricka zdobył pierwsze bramki dla Sbornej. W 1966 był już podstawowym zawodnikiem drużyny radzieckiej, z którą na mistrzostwach świata w Anglii dotarł do półfinału. Jako reprezentant wystąpił również na mistrzostwach Europy w 1968 (4. miejsce) oraz na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1972. W tym ostatnim turnieju reprezentacja ZSRR przegrała w finale z drużyną RFN, a Baniszewski, uznany za jednego z odpowiedzialnych za porażkę, stracił miejsce w kadrze. Rozegrany 18 czerwca 1972 finałowy mecz z Niemcami był jego ostatnim występem w barwach Sbornej, w której ogółem rozegrał 50 spotkań, strzelając 19 bramek.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował także jako trener. W latach 1981–1983 szkolił piłkarzy Neftczi. Pracował również z młodzieżą w Burkina Faso. Pracę w futbolu musiał jednak zakończyć z powodu choroby.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]