George Best

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Best
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1946
Belfast, Irlandia Północna
Data i miejsce śmierci 25 listopada 2005
Londyn, Anglia
Pozycja Pomocnik
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1963–1974
1975
1975
1976
1976–1977
1977
1977
1978
1978–1979
1979–1980
1980
1980
1981
1982
1982
1983
1983
1984
Manchester United
Stockport County
Cork Celtic
Los Angeles Aztecs
Fulham
Los Angeles Aztecs
Fulham
Los Angeles Aztecs
Fort Lauderdale Strikers
Hibernian
San Jose Earthquakes
Hibernian
San Jose Earthquakes
Sea Bee
Hong Kong Rangers
Bournemouth
Brisbane Lions
Tobermore
Razem
361 (137)
3 (2)
3 (0)
24 (15)
37 (8)
25 (13)
10 (2)
12 (1)
33 (7)
16 (3)
26 (8)
6 (0)
30 (13)
2 (0)
1 (0)
5 (0)
4 (0)
1 (0)
596 (209)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1964–1978  Irlandia Północna 37 (9)

George Best (ur. 22 maja 1946 w Belfaście, zm. 25 listopada 2005 w Londynie) – piłkarz północnoirlandzki, wieloletni zawodnik Manchesteru United.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1963–1974 grał w ataku Manchesteru United (z numerem 7, 8, 10, 11 na koszulce), wystąpił w 361 meczach ligowych i strzelił 137 bramek. Łącznie w Manchesterze zdobył 179 goli w 466 meczach. Był jednym z najskuteczniejszych napastników ligi angielskiej przełomu lat 60. i 70. Zdobył mistrzostwo Anglii w 1965 i 1967, a w 1968 Puchar Europy Mistrzów Krajowych. W tymże roku został uznany za najlepszego piłkarza Europy przez pismo „France Football”, analogiczny tytuł w lidze angielskiej przyznało mu Stowarzyszenie Dziennikarzy Piłkarskich. Znalazł się w 2004 na liście FIFA 100, opracowanej przez Pelégo na 100-lecie FIFA.

Jego kariera reprezentacyjna była mniej efektowna niż klubowa. Wystąpił w 37 meczach ekipy Irlandii Północnej, strzelając 9 bramek. Nie miało to wpływu na jego popularność; uważany za jednego z piłkarzy o największym naturalnym talencie sportowym (porównywany często z Pelé), a ze względu na wygląd (szczególnie fryzurę) nazywany był „piątym Beatlesem”.

W 1975 został odsunięty od gry w Manchesterze z powodu problemów z alkoholem. Kontynuował karierę jeszcze prawie dziesięć lat w mniej znanych klubach (m.in. Stockport County, AFC Bournemouth, Fulham F.C., Hibernian F.C., a także w klubach amerykańskich). W 1984 trafił na trzy miesiące do więzienia za jazdę samochodem pod wpływem alkoholu. Kilka lat później wystąpił w telewizji BBC wyraźnie pijany. Daleki od sportowego tryb życia wkrótce przyczynił się do pogorszenia stanu zdrowia, w 2002 przeszedł transplantację wątroby. W listopadzie 2004 podjął próbę powrotu do piłki jako trener młodzieży w Portsmouth.

Jesienią 2005 jego stan zdrowia gwałtownie się pogorszył i trafił w bardzo ciężkim stanie do szpitala. Zmarł 25 listopada.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

George Best jest bohaterem biograficznego filmu fabularnego produkcji brytyjskiej Best (2000, reż. Mary McGuckian). W rolę Besta wcielił się irlandzki aktor John Lynch.

Z wizerunkiem George’a Besta został wydrukowany banknot, który wszedł do obiegu 27 listopada 2006 w Irlandii Północnej i w regionie Manchesteru.

Jego imię nosi lotnisko w Belfaście (George Best Belfast City Airport).

Jest jednym z trzech piłkarzy (także Denis Law i Bobby Charlton) umieszczonych na pomniku United Trinity przed stadionem Old Trafford w Manchesterze.

George Best jest bohaterem piosenki zespołu Myslovitz „Książę życia umiera”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]