Diogo Freitas do Amaral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diogo Freitas do Amaral
Freitas do Amaral, XV Cimeira Ibero-Americana - Salamanca, Espanha.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1941
Póvoa de Varzim
Premier Portugalii (p.o.)
Okres od 4 grudnia 1980
do 9 stycznia 1981
Przynależność polityczna Centrum Demokratyczno-Społeczne
Poprzednik Francisco Sá Carneiro
Następca Francisco Pinto Balsemão
Assinatura Freitas do Amaral.svg
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Order Gwiazdy Białej I Klasy (Estonia) Komandor Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Wielki Orderu Zasługi RFN Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001)

Diogo Pinto de Freitas do Amaral (ur. 21 lipca 1941 w Póvoa de Varzim) – portugalski polityk, prawnik i nauczyciel akademicki, współzałożyciel i przewodniczący Centrum Demokratyczno-Społecznego, parlamentarzysta, wicepremier i minister, od 4 grudnia 1980 do 9 stycznia 1981 pełniący obowiązki premiera Portugalii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1963 uzyskał licencjat, a cztery lata później doktorat z prawa na Uniwersytecie Lizbońskim. Zawodowo związany z macierzystą uczelnią, specjalizował się w prawie administracyjnym. Od 1970 kierował katedrą prawa administracyjnego na Uniwersytecie Lizbońskim. W 1984 otrzymał pełne stanowisko profesorskie. Przez pięć kadencji przewodniczył radzie naukowej wydziału prawa. Od 1977 wykładał również na Universidade Católica Portuguesa. W drugiej połowie lat 90. był współzałożycielem wydziału prawa na Universidade Nova de Lisboa, przechodząc do pracy głównie na tej uczelni. Autor publikacji naukowych, a także książki dotyczącej Alfonsa I i sztuki teatralnej poświęconej Wiriatusowi.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1974 wkrótce po rewolucji kwietniowej był współzałożycielem partii Centrum Demokratyczno-Społeczne. W latach 1974–1982 stała na czele tego ugrupowania[1]. Od 1976 do 1983 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Republiki[2].

Po wyborach parlamentarnych w 1979 i 1980 wprowadzał CDS do rządzącej koalicji . Od stycznia 1980 do czerwca 1983 pełnił funkcję wicepremiera. W latach 1980–1981 był ministrem spraw zagranicznych, a od 1981 do 1983 ministrem obrony. Po śmierci Francisca Sa Carneiro w katastrofie lotniczej tymczasowo kierował portugalskim rządem (od 4 grudnia 1980 do 9 stycznia 1981)[1].

W 1986 kandydował w wyborach prezydenckich. Osiągnął najlepszy rezultat w pierwszej turze, w drugiej turze pokonał go jednak Mário Soares (Diogo Freitas do Amaral otrzymał 48,8% głosów)[3]. W latach 1988–1991 ponownie kierował Centrum Demokratyczno Społecznym[1], a w pierwszej połowie lat 90. ponownie zasiadał w portugalskim parlamencie w okresie VI kadencji[2]. W 1995 przewodniczył sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Odszedł później z założonej przez siebie partii po konflikcie z wchodzącymi w skład jej kierownictwa eurosceptykami. W kolejnych wyborach wspierał Partię Socjaldemokratyczną (2002) i Partię Socjalistyczną (2005). Należał do zdecydowanych przeciwników interwencji w Iraku. Po sukcesie socjalistów w wyborach z 2005 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w gabinecie José Sócrates. Zrezygnował z niego w 2006, motywując to problemami zdrowotnymi.

Przypisy

  1. a b c Leaders of Portugal (ang.). zarate.eu. [dostęp 2017-04-02].
  2. a b Profil na stronie Zgromadzenia Republiki (port.). [dostęp 2017-04-02].
  3. Resultados Eleitorais (port.). eleicoes.cne.pt. [dostęp 2016-04-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]