Attilio Lombardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Attilio Lombardo
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
6 stycznia 1966
Santa Maria la Fossa, Włochy 
Pozycja skrzydłowy
Wzrost 175 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera piłkarska[a]
Lata Klub M (G)
1983–1985
1985–1989
1989–1995
1995–1997
1997–1999
1999–2001
2001–2002
Pergocrema
Cremonese
Sampdoria
Juventus
Crystal Palace
Lazio
Sampdoria
38 (9)
141 (17)
201 (34)
35 (2)
49 (8)
33 (2)
34 (1)
Występy w reprezentacji[b]
Lata Reprezentacja
1990-1997  Włochy 19 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1998
2002–2006
2006–2007
2008
2008–2009
2009
2010-2012
2012-2013
2013-2014
2014-
Crystal Palace
Sampdoria (rezerwy)
FC Chiasso
Castelnuovo
AC Legnano
Spezia Calcio
Manchester City (asystent)
Manchester City (rezerwy)
Galatasaray SK (asystent)
Schalke 04 (asystent)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 13 września 2008.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 13 września 2008.

Attilio Lombardo (ur. 6 stycznia 1966 w Santa Maria la Fossa), były piłkarz włoski grający na pozycji prawoskrzydłowego. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 175 cm wzrostu, ważył 72 kg.

Kariera klubowa[edytuj]

Karierę piłkarską Lombardo rozpoczął w klubie US Pergocrema 1932 z miasta Cremona. W 1983 roku w wieku 17 lat zadebiutował w jego barwach w Serie C2 i na tym szczeblu rozgrywek występował przez dwa lata. W 1985 roku przeszedł do innego klubu z Cremony, US Cremonese i tym samym awansował na szczebel Serie B. W koszulce Cremonese występował przez cztery lata i był podstawowym zawodnikiem tego klubu. W sezonie 1988/1989 awansował z Cremonese do Serie A dzięki wygraniu po serii rzutów karnych z Regginą Calcio.

Latem Lombardo odszedł jednak z zespołu i został piłkarzem drużyny Sampdoria, prowadzonej wówczas przez serbskiego trenera, Vujadina Boškova. W Serie A zadebiutował 27 sierpnia 1989 w wygranym 2:0 wyjazdowym spotkaniu z Lazio i już od czasu debiutu był członkiem wyjściowej jedenastki Sampdorii. 26 listopada w meczu z FC Bologna (3:0) zdobył pierwszą bramkę we włoskiej ekstraklasie. Grając w Sampdorii z takimi zawodnikami jak Gianluca Pagliuca, Gianluca Vialli, Roberto Mancini czy Pietro Vierchowod swój pierwszy sukces osiągnął już w 1990 roku, gdy dotarł do finału Pucharu Zdobywców Pucharów. W nim Attilio wystąpił od 53 minuty i miał udział w zwycięstwie 2:0 po dogrywce z belgijskim Anderlechtem. W 1991 roku sięgnął z Sampdorią po Puchar Włoch i Superpuchar Włoch, ale także po pierwsze w historii klubu mistrzostwo kraju. W 1992 roku Lombardo wystąpił w finale Pucharu Mistrzów, ale w nim lepsza okazała się FC Barcelona, która wygrała z włoskim klubem 1:0. Kolejny i ostatni sukces z Sampdorią Włoch osiągnął w 1994 roku, gdy zdobył swój drugi włoski puchar.

Latem 1995 roku Lombardo zmienił barwy klubowe i odszedł do Juventusu, ówczesnego mistrza Włoch. Okres pobytu w Turynie nie był jednak udany i z powodu kontuzji rozegrał przez dwa lata tylko 35 spotkań w Serie A. W 1996 roku zdołał jednak wygrać Ligę Mistrzów (nie grał w wygranym po rzutach karnych finale z Ajaksem Amsterdam), a także Puchar Interkontynentalny oraz Superpuchar Europy.

9 sierpnia 1997 roku Attilio podpisał kontrakt z angielskim Crystal Palace, które zapłaciło za niego 1,6 miliona funtów. W Premiership po raz pierwszy wystąpił 9 sierpnia w meczu z Evertonem, wygranym przez londyńczyków 2:1 i zdobył w nim gola. W całym sezonie strzelił 5 bramek, ale Crystal Palace spadło do Division One. W 1998 roku gdy zwolniony został menedżer Steve Coppell Lombardo na kilka kolejek objął jego funkcję i sprawował wraz z pomagającym mu Szwedem Tomasem Brolinem. W Crystal Palace grał do końca 1998 roku.

W styczniu 1999 roku Lombardo wrócił do Włoch i został zawodnikiem Lazio. Suma transferu wyniosła pół miliona funtów. W Lazio pełnił zazwyczaj rolę rezerwowego, ale przez trzy lata wywalczył cztery trofea: Puchar Zdobywców Pucharów i Superpuchar Europy w 1999 roku oraz mistrzostwo Włoch i Superpuchar Włoch w 2000 roku. W 2001 roku ponownie został piłkarzem Sampdorii i przez półtora roku występował w jej barwach w rozgrywkach Serie B. W 2002 roku zakończył piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1985/86 US Cremonese Włochy  Serie A 31 4
1986/87 US Cremonese Włochy  Serie A 36 3
1987/88 US Cremonese Włochy  Serie A 37 5
1988/89 US Cremonese Włochy  Serie A 37 5
1989/90 Sampdoria Włochy  Serie A 34 7
1990/91 Sampdoria Włochy  Serie A 32 3
1991/92 Sampdoria Włochy  Serie A 34 4
1992/93 Sampdoria Włochy  Serie A 34 6
1993/94 Sampdoria Włochy  Serie A 34 8
1994/95 Sampdoria Włochy  Serie A 33 6
1995/96 Juventus Włochy  Serie A 13 2
1996/97 Juventus Włochy  Serie A 22 0
1997/98 Crystal Palace Anglia  Premiership 24 5
1998/99 Crystal Palace Anglia  Division One 19 3
1998/99 Lazio Włochy  Serie A 14 1
1999/00 Lazio Włochy  Serie A 10 1
2000/01 Lazio Włochy  Serie A 9 0
2000/01 Sampdoria Włochy  Serie B 17 1
2001/02 Sampdoria Włochy  Serie B 18 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Włoch Lombardo zadebiutował 22 grudnia 1990 roku w wygranym 4:0 meczu eliminacji do Euro 92 z Cyprem. W 48. minucie meczu zdobył gola na 3:0 dla „Squadra Azzurra”. W reprezentacji grał do 1997 (ostatni mecz we wrześniu w zremisowanym 0:0 spotkaniu z Gruzji), ale nie zaliczył żadnego z turniejów o mistrzostwo Europy i świata. Ogółem w kadrze narodowej wystąpił 17 razy i strzelił 3 gole.

Kariera trenerska[edytuj]

W 1998 roku Lombardo był grającym menedżerem Crystal Palace. Po zakończeniu kariery został trenerem młodzieży w Sampdorii. Pracował tam do 2006 roku, a następnie został pierwszym szkoleniowcem piłkarzy szwajcarskiego FC Chiasso. W maju 2007 zrezygnował z prowadzenia tego klubu, a w kwietniu 2008 zatrudniono go na stanowisku trenera US Castelnuovo Garfagnana z Serie C2. Z kolei przed rozpoczęciem sezonu 2008/2009 został trenerem AC Legnano z Serie C1. W latach 2010-2014 był asystentem Roberto Manciniego najpierw w Manchesterze City, a później w Galatasaray SK. W latach 2012-2013 szkolił rezerwy angielskiego klubu. Od 2014 roku jest asystentem szkoleniowca Roberto Di Matteo w niemieckim Schalke.

Bibliografia[edytuj]