Roberto Mancini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roberto Mancini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1964
Jesi, Włochy
Wzrost 179 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub  Włochy (selekcjoner)
Kariera juniorska
Lata Klub
1977–1981 Bologna FC
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1982 Bologna FC 30 (9)
1982–1997 UC Sampdoria 424 (132)
1997–2001 SS Lazio 87 (15)
2001 Leicester City (wyp.) 4 (0)
W sumie: 545 (156)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1982–1986  Włochy U-21 26 (9)
1984–1994  Włochy 36 (4)
W sumie: 62 (13)
Kariera trenerska
Lata Klub
2000–2001 SS Lazio (asystent)
2001–2002 ACF Fiorentina
2002–2004 SS Lazio
2004–2008 Inter Mediolan
2009–2013 Manchester City
2013–2014 Galatasaray SK
2014–2016 Inter Mediolan
2017–2018 Zenit Petersburg
2018– Włochy
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Włochy 1990 piłka nożna
Mistrzostwa Europy
III miejsce RFN 1988 piłka nożna

Roberto Mancini (ur. 27 listopada 1964 w Jesi) – włoski trener piłkarski i były piłkarz. Obecnie pełni funkcję selekcjonera reprezentacji Włoch.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodnik bronił barw takich klubów jak Bologna (1981–82), Sampdoria (1982–97), Lazio (1997–2000) i Leicester City (2001). Największe sukcesy święcił z „Blucerchiati”, z którymi wygrał Serie A (1991), Puchar Zdobywców Pucharów (1990) i czterokrotnie zdobył Puchar Włoch (1985, 1988, 1989, 1994). W reprezentacji Włoch zagrał 36 razy i strzelił cztery gole.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Karierę trenerską zaczął we włoskiej Fiorentinie w 2001 roku. Następnie był szkoleniowcem Lazio (2002–04) i Interu Mediolan (2004–2008). Z każdym z tych klubów jako szkoleniowiec wygrał Coppa Italia. 29 maja 2008 roku Inter Mediolan wydał oficjalny komunikat o zwolnieniu Manciniego z posady trenera. Przyczyną miała być jego wypowiedź po dwumeczu z Liverpoolem w 1/8 finału Ligi Mistrzów, w której Mancini oznajmił, że to jego ostatni sezon w Interze. Z Interem zdobył Scudetto (2006, 2007, 2008), Puchar Włoch (2005, 2006) oraz Superpuchar Italii (2005, 2006).

Od 19 grudnia 2009 roku prowadził Manchester City, z którym w 2011 roku zdobył pierwszy od 35 lat Puchar Anglii, a w sezonie 2011–12 pierwsze od 44 lat mistrzostwo Anglii. Po porażce w finale Pucharu Anglii ze spadkowiczem Premier League Wigan Athletic, do wiadomości publicznej trafiła informacja, że Mancini został zwolniony z posady trenera.

30 września 2013 roku został trenerem tureckiego Galatasaray SK. Mancini zastąpił na stanowisku zwolnionego Fatiha Terima. 11 czerwca 2014 roku zarząd ogłosił, że Włoch został zwolniony z posady menadżera. Pod wodzą Manciniego „Galata” zdobyła Puchar Turcji oraz wywalczyła wicemistrzostwo kraju. Władze klubu nie podały przyczyny rozstania się ze szkoleniowcem.

14 listopada 2014 roku powrócił do Interu, zastępując w roli szkoleniowca zwolnionego tego samego dnia Waltera Mazzarriego. Związał się z mediolańskim klubem kontraktem wygasającym w czerwcu 2017 roku. W sierpniu 2016 roku rozstał się z klubem.

W 2017 roku został trenerem rosyjskiego klubu Zenit Petersburg[1]. W maju 2018 został selekcjonerem reprezentacji Włoch.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodnik[edytuj | edytuj kod]

Jako trener[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roberto Mancini oficjalnie trenerem Zenita Petersburg - Sport, eurosport.onet.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).