Gianluca Pagliuca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gianluca Pagliuca
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1966
Bolonia
Wzrost 190 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
–1986 Bologna FC
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1987–1994 UC Sampdoria 198 (0)
1994–1999 Inter Mediolan 165 (0)
1999–2006 Bologna FC 248 (0)
2006–2007 Ascoli Calcio 23 (0)
W sumie: 634 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1987–1989  Włochy U-21 1 (0)
1991–1998  Włochy 39 (0)
1996  Włochy IO 3 (0)
W sumie: 43 (0)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Włochy 1990 piłka nożna
II miejsce USA 1994 piłka nożna

Gianluca Pagliuca (ur. 18 grudnia 1966 w Bolonii) – włoski piłkarz występujący na pozycji bramkarza. Ma na koncie 592 występy w Serie A – piąty najlepszy wynik w historii włoskiej ligi.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Gianluca Pagliuca zawodową piłkarską karierę rozpoczynał w 1987 roku w Sampdorii. Miejsce w podstawowym składzie swojego zespołu wywalczył sobie w sezonie 1988/1989, kiedy to zagrał w 33 ligowych spotkaniach. Z Sampdorią Pagliuca odnosił wiele sukcesów – w 1990 roku zdobył Puchar Zdobywców Pucharów, w sezonie 1990/1991 wywalczył mistrzostwo kraju, trzy razy sięgnął po Puchar i raz po Superpuchar Włoch. W barwach klubu z Genui włoski bramkarz zagrał łącznie w 198 pojedynkach Serie A.

W 1994 roku Pagliuca podpisał kontrakt z Interem Mediolan. W ekipie „Nerazzurrich” od razu stał się podstawowym bramkarzem. Razem z Interem włoski piłkarz zanotował wygraną w Pucharze UEFA w sezonie 1997/1998. Dla Mediolańczyków Pagliuca w ciągu pięciu sezonów rozegrał 165 ligowych meczów. Latem 1999 roku zdecydował się jednak zmienić klub i przeniósł się do Bologny. W barwach tej drużyny przez pięć lat kończył ligowe rozgrywki w środku tabeli Serie A, jednak Bologna w sezonie 2004/2005 zajęła osiemnastą lokatę i spadła do drugiej ligi.

Pagliuca po roku spędzonym w tych rozgrywkach zdecydował się na odejście z zespołu. Latem 2006 roku rafił do Ascoli Calcio, z którym uplasował się dopiero na dziewiętnastej pozycji w Serie A i spadł z drużyną do drugiej ligi. Wraz z końcem sezonu 2006/2007 włoski gracz zdecydował się zakończyć piłkarską karierę. Poinformował jednak, że nadal trenuje i gdy otrzyma propozycję gry to wróci do zawodowej piłki nożnej.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku Pagliuca został powołany do kadry reprezentacji Włoch na mistrzostwa świata. Na turnieju Włosi zdobyli brązowy medal pokonując w meczu o trzecie miejsce 2:1 Anglię. Debiut w drużynie narodowej Pagliuca zanotował 16 czerwca 1991 roku w spotkaniu przeciwko Związkowi Radzieckiemu rozegranego w Sztokholmie w ramach turnieju Scania Cup.

Były zawodnik Bologny Pagliuca wystąpił również na Mistrzostwach Świata 1994, na których był już podstawowym bramkarzem swojej drużyny narodowej. Włosi zdobyli wicemistrzostwo świata przegrywając w finałowym pojedynku z Brazylią 2:3 po serii rzutów karnych. Pagliuce udało się obronił strzał Márcio Santosa. W 1996 roku włoski bramkarz wystąpił w Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie, na których reprezentacja Włoch zajęła ostatnie miejsce w swojej grupie i odpadła z turnieju.

Ostatnią wielką imprezą w karierze Pagliuki były Mistrzostwa Świata 1998. Mundial ten skończył się dla podopiecznych Cesare Maldiniego na 1/4 finału, w którym Włosi przegrali z późniejszymi triumfatorami mistrzostw – Francją 3:4 po rzutach karnych. Pagliuca obronił wówczas rzut karny wykonywany przez Bixente Lizarazu. Łącznie dla drużyny narodowej wychowanek Sampdorii zanotował 39 występów.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Włochy UC Sampdoria

Puchar Zdobywców Pucharów: 1989/1990
Mistrzostwo Włoch: 1990/1991
Puchar Włoch: 1987/1988, 1988/1989, 1993/1994

Włochy Inter Mediolan

Puchar UEFA: 1997/1998

Włochy Reprezentacja Włoch

II miejsce mistrzostw świata: 1994
III miejsce mistrzostw świata: 1990

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]