Awtandil Gogoberidze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Awtandil Gogoberidze
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1922
Suchumi
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1980
Tbilisi
Wzrost 171 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1939 Piszczewik Suchumi ? (?)
1940–1941 Dinamo Suchumi ? (?)
1945–1961 Dinamo Tbilisi 341 (127)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1952–1954  ZSRR 3 (1)
1952–1959  ZSRR olimpijska 2 (0)
W sumie: 5 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1961–1962 Dinamo Tbilisi
1963–1965 Dinamo Tbilisi (dyrektor)
1966–1967 Lokomotiwi Tbilisi

Awtandil Gogoberidze, gruz. ავთანდილ ღოღობერიძე, ros. Автандил Николаевич Гогоберидзе, "Awtandil Nikołajewicz Gogoberidze (ur. 3 sierpnia 1922 w Suchumi, Gruzińska SRR, zm. 20 listopada 1980 w Tbilisi) – gruziński piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1939 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowym Piszczewiku Suchumi, skąd w następnym roku przeszedł do Dinama Suchumi. Po zakończeniu II wojny światowej został piłkarzem Dinama Tbilisi, w którym występował do zakończenia kariery w 1961 roku. Miał wtedy 40 lat. Przez swoją długą piłkarską karierę zawsze był przykładem dla młodzieży, nie tracąc swoje umiejętności strzeleckie.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

15 lipca 1952 debiutował w składzie reprezentacji ZSRR w wygranym 2:1 meczu z Bułgarią na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Helsinki. Łącznie w pierwszej reprezentacji rozegrał 3 mecze, w których strzelił 1 gola. Również bronił barw olimpijskiej reprezentacji ZSRR.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę trenerską. Najpierw pracował na stanowisku głównego trenera, a potem dyrektora w Dinamo Tbilisi. Potem prowadził Lokomotiwi Tbilisi. Od 1967 po wypadku samochodowym stracił głos i był przykuty do łóżka. 20 listopada 1980 zmarł w Tbilisi[1].

Gruzińska „Drużyna Marzeń”[edytuj | edytuj kod]

W 1998 roku z inicjatywy gazety sportowej Sarbieli przeprowadzony został plebiscyt, którego celem było wyłonienie: najlepszego piłkarza, trenera oraz jedenastki gruzińskiego futbolu w XX wieku. Zwycięzcami plebiscytu zostali: Micheil Meschi (piłkarz) i Nodar Achalkaci (trener). W składzie „Drużyny Marzeń” znaleźli się: Sergo Kotrikadze (bramkarz), Rewaz Dzodzuaszwili, Aleksandre Cziwadze, Murtaz Churcilawa, Giwi Czocheli (obrońcy), Witalij Daraselia, Awtandil Gogoberidze, Dawit Kipiani (pomocnicy), Slawa Metreweli, Micheil Meschi i Boris Paiczadze (napastnicy).

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • król strzelców mistrzostw ZSRR: 1951 (16 goli), 1953
  • 6-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1 (1951), Nr 2 (1950, 1952, 1953, 1959), Nr 3 (1956)
  • rekordzista klubu Dinama Tbilisi w ilości strzelonych bramek: 127 goli

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]