Jules Limbeck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jules Limbeck
Data i miejsce urodzenia początek XX w.
Rumunia
Data i miejsce śmierci 1937?
ZSRR
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1925—? Újpest FC ? (?)
? Ferencvárosi TC ? (?)
? ? (Belgia) ? (?)
?—1930 Austria Wiedeń ? (?)
1934—1935 Amiens SC 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
1930 Galatasaray SK
1931–? Olympique Lyon
? Racing Club
1934–1935 Amiens SC
1936 drużyna miasta Zaporoże
1936 Stal Dniepropetrowsk
1936–1937 Dinamo Tbilisi
1937 Lokomotiw Moskwa

Jules Limbeck, węg. Gyula Limbeck (ur. na początku XX w. w Rumunii[1], zm. w 1937?) – francuski piłkarz pochodzenia węgierskiego, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Rumunii, a później jego rodzina przeniosła się do Austro-Węgier. W latach 20. XX wieku występował na pozycji środkowego napastnika w najsilniejszych węgierskich zespołach Újpest FC i Ferencvárosi TC. Potem przeniósł się do Belgii[2], a zakończył karierę piłkarską w Austria Wiedeń.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1930 r. został trenerem tureckiego Galatasaray SK i zdobył z nim mistrzostwo[3]. We Francji pracował w Olympique Lyon, Racing Club i Amiens SC (1934-1935). W ostatnim klubie również wychodził na boisko w roli piłkarza. We Francji przyjął obywatelstwo i zmienił rodzime imię Gyula na Jules[1].

W 1935 roku Jules Limbek razem z Czechem Antonínem Fivébrem przybył do ZSRR w celu wymiany doświadczeń. Przez jakiś czas pracował z zespołem miasta Zaporoże i Dniepropetrowska, trenując również Stal Dniepropietrowsk, który wiosną 1936 startował w pierwszych mistrzostwach ZSRR[4]. Potem udał się na Kaukaz, gdzie przeprowadził serię seminariów dla lokalnych trenerów. Następnie przyjął ofertę Dinamo Tbilisi, który zadebiutował jesienią 1936 w najwyższej lidze ZSRR. Z drużyną z Tbilisi Limbeck pracował do marca 1937 roku[5], dotarł z nim do finału Pucharu ZSRR, organizował szkoły piłkarskie dla dzieci.

W 1937 roku został trenerem Lokomotiwu Moskwa, z którym zajął 6 miejsce w lidze i wystąpił w półfinale Pucharu ZSRR (w poprzednim sezonie Lokomotiw był czwartym w lidze i zdobył Puchar).

Być może zginął w okresie tzw. czystki[4], choć możliwe też że dożył lat 50. XX wieku.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]