Bazylika św. Anny w Jerozolimie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika Świętej Anny
כנסיית סנטה אנה
bazylika mniejsza
Ilustracja
Państwo  Izrael
Miejscowość Jerozolima
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
bazylika mniejsza od 10 lipca 1954
Położenie na mapie Jerozolimy
Mapa lokalizacyjna Jerozolimy
Bazylika Świętej Anny
Bazylika Świętej Anny
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Bazylika Świętej Anny
Bazylika Świętej Anny
31°46′53,04″N 35°14′11,21″E/31,781400 35,236447

Bazylika świętej Anny w Jerozolimie (hebr. כנסיית סנטה אנה; arab. كنيسة القديسة حنة ) – rzymskokatolicki kościół znajdujący się na początku ulicy Derech Sha'ar HaArayot, będącej przedłużeniem ulicy Via Dolorosa, w pobliżu Bramy Lwów i kościołów Biczowania i Skazania, w Dzielnicy Muzułmańskiej Starego Miasta Jerozolimy. Bazylika mniejsza od 10 lipca 1954 roku.

Historia[edytuj]

Protoewangelia Jakuba umieszcza miejsce narodzenia Najświętszej Maryi Panny, matki Jezusa Chrystusa w pobliżu Bazyliki (ProtEwJk 4,4)[1]. Tam przy Sadzawce Owczej już od początku V wieku przychodzili pielgrzymi, odwiedzając to miejsce, gdzie pierwotnie stał kościół pw. Paralityka i NMP w miejscu jej przypuszczalnego narodzenia. Kościół ten został później zniszczony jeszcze przed przybyciem krzyżowców, a potem odbudowany wraz z klasztorem. W 1192 roku kościół został przekształcony w kolegium szafickie, jak informuje o tym arabski napis na tympanonie głównego wejścia, przyjmując nazwę Salahije, stając się niedostępny dla chrześcijańskich pielgrzymów. Dopiero w XV wieku franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej otrzymali firman sułtański, pozwalający na dwukrotne w ciągu roku odprawienie mszy świętej w kościele (8 września i 8 grudnia). W 1856 roku, w dowód wdzięczności za francuskie wsparcie podczas wojny krymskiej, sułtan Turcji Abdülmecid I podarował kościół Napoleonowi III Bonaparte i odtąd należy on do rządu Francji. Kościół został odrestaurowany przez architekta Christopha Édouarda Maussa i przekazany w 1878 roku Zgromadzeniu Misjonarzy Afryki zwanemu potocznie Ojcami Białymi, którzy obecnie administrują Bazyliką. W czasie wojny sześciodniowej, w czerwcu 1967 roku Bazylika została zbombardowana i znacznie zniszczona. W następnych latach odbudowana pod kierunkiem architektów M Trouvelota i o. C. Coüasnona OP i uroczyście otwarta 14 lipca 1971 roku.

Charakterystyka[edytuj]

Ołtarz główny pod kopułą Bazyliki św. Anny w Jerozolimie

Bazylika jest poświęcona św. Annie i św. Joachimowi, rodzicom Maryi. Została wybudowana w stylu romańskim. Kościół ma 34 m długości i 19,5 m szerokości i jest zwieńczony kopułą na pendentywach. Składa się z trzech naw, które posiadają apsydy. W 1954 Ojcowie Biali zastąpili istniejący ołtarz nowym marmurowym z płaskorzeźbami o tematyce związanej z życiem Maryi artysty Philippa Kaeppelina. W centrum nawy południowej znajduje się zejście do krypty, gdzie czczone jest narodzenie Matki Bożej. Podczas II wojny światowej w krypcie tej po lewej stronie ołtarza żołnierze Armii Polskiej na Wschodzie umieścili w 1944 roku wizerunek Matki Bożej Ostrobramskiej oraz polskojęzyczną tablicę pamiątkową z napisem:

Quote-alpha.png
W zbrojnym pochodzie do Polski przez Ziemię Świętą uczniowie szkół podchorążych – centrum wyszkolenia Armii Polskiej na Wschodzie oddając hołd Niepokalanej w miejscu Jej narodzenia – polecają się Jej opiece na zawsze szczególnie na okres walki o wolność ojczyzny i powrotu do swych rodzin. Jerozolima 29.1.1944.

Obecnie tablicę tę zdemontowano i umieszczono w Nowym Domu Polskim sióstr elżbietanek przy ulicy Hahoma HaShlishit w Jerozolimie[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Donato Baldi OFM: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. (Kościół św. Anny). Kraków - Asyż: Franciszkanie, 1993, s. 82-84.

Linki zewnętrzne[edytuj]