Bierawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bierawa
Herb
Herb
Dworzec kolejowy Bierawa
Dworzec kolejowy Bierawa
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat kędzierzyńsko-kozielski
Gmina Bierawa
Liczba ludności (2006) 1370
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-240
Tablice rejestracyjne OK
SIMC 0491593
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Bierawa
Bierawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bierawa
Bierawa
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Bierawa
Bierawa
Ziemia 50°17′09″N 18°14′32″E/50,285833 18,242222

Bierawa (dodatkowa nazwa w j. niem. Birawa) – wieś gminna w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Bierawa (której jest siedzibą). Historycznie leży na Górnym Śląsku.

Przysiółki[edytuj]

Przysiółkami wsi są: Kąt, Klichów, Utrata.

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości wywodzi się prawdopodobnie od polskiego wyrażenia brać. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod obecnie używaną polską nazwą Bierawa i w XIX wieku taka sama nazwa wsi funkcjonowała w języku niemieckim[1] zanim nie została zgermanizowana. Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku jako jedyną notuje obecnie używaną, polską nazwę miejscowości Bierawa[2].

Ze względu na polskie pochodzenie zgermanizowana nazwa została zmieniona przez nazistów w okresie III Rzeszy na nową całkowicie niemiecką nazwę Reigersfeld pod którą funkcjonowała w latach 1936-1945.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o majątku Bierawa pochodzą z 1308 roku, kiedy to książę Kazimierz bytomski przeniósł osadę z prawa polskiego iure polonico na prawo niemieckie. Bierawa wchodziła w skład księstwa kozielsko-bytomskiego. 19 lutego 1327 r. książę Władysław bytomski złożył w Opawie hołd lenny królowi czeskiemu Janowi Luksemburskiemu. W ten sposób tutejsze ziemie przeszły we władanie Czech.

W 1526 r. zmarł król Czech i Węgier Ludwik II Jagiellończyk, ostatni władca tych krajów z dynastii Jagiellonów. Jego następcą na tronie Czech i Węgier został arcyksiążę austriacki Ferdynand I Habsburg. Tym samym Bierawa przeszła pod zwierzchnictwo austriackich Habsburgów. W 1614 r. wybudowano murowany kościół protestancki. W 1774 r. hrabina Amalia von Hoym kupiła Bierawę i włączyła do rodzinnych ziem skupionych wokół majątku w Sławięcicach. Kolejnymi właścicielami Bierawy byli: Pruszkowscy, von Resewitz i von Hohenlohe.

Do głosowania podczas plebiscytu uprawnionych było w Bierawie 828 osób, z czego 656, ok. 79,2%, stanowili mieszkańcy (w tym 655, ok. 79,1% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 807 głosów (ok. 97,5% uprawnionych), w tym 806 (ok. 99,9%) ważnych; za Niemcami głosowało 516 osób (ok. 63,9%), a za Polską 290 osób (ok. 35,9%)[3]. Podczas III powstania śląskiego w maju 1921 r. doszło do Bitwy o Kędzierzyn. 6 maja Naczelna Komenda Wojsk Powstańczych rozkazała 2 pułkom rozpocząć natarcie z zadaniem zajęcia Kędzierzyna. Z Sośnicowic wyruszył 2 pułk piechoty wojsk powstańczych im. T. Kościuszki, dowodzony przez kpt. Pawła Cymsa. Rozpoczął on walki usiłując przedrzeć się do Kędzierzyna od strony Bierawy, Starego Koźla i Pogorzelca. Walki trwały do 9 maja. W walkach użyto artyleri i pociągu pancernego. W lipcu 1922 powiat kozielski z Bierawą został ponownie oficjalnie przekazany administracji niemieckiej i włączony do Niemiec. Podczas II wojny światowej w 1940 r. rozpoczęto w pobliżu Bierawy budowę zakładu chemicznego (produkcja izooktanu) koncernu IG Farben (Interessen-Gemeinschaft Farbenindustrie AG). Bierawskie zakłady miały produkować benzynę syntetyczną na drodze uwodorniania węgla. Produkcję uruchomiono pod koniec 1943 roku. Alianckie lotnictwo (startowało z Włoch) przeprowadziło pierwsze loty rozpoznawcze w rejonie Bierawy i Kędzierzyna w marcu 1944 roku. Zmasowane naloty bombowe rozpoczęły się w lipcu 1944 roku. W wyniku bombardowań zakłady chemiczne w Bierawie zostały zniszczone. Na skutek dużego rozrzutu zrzucanych bomb znacznie ucierpiała również zabudowa miejscowości[4]. W styczniu 1945 r. Bierawa została zajęta przez Armię Czerwoną i następnie przekazana pod administrację polską.

Zabytki[edytuj]

Kościół pw. św. Trójcy

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół par. pw. św. Trójcy, renesansowy pochodzący z 1562 r. - drugiej połowy XVI wieku. Około 1614 powiększony o wieżę pokryta dekoracja sgraffitową. W XVIII wieku dobudowano kaplicę przy północnej części kościoła. Wewnątrz zachowały się:
    • ambona, poźnorenesansowa, z pierwszej połowy XVII wieku
    • ołtarze barokowe z pierwszej XVI wieku
    • barokowa chrzcielnica z przełomu XVII i XVIII wieku
  • mogiła powstańców śląskich na cmentarzu parafialnym, z 1921 r.

Ludność[edytuj]

Rok Liczba ludności
1830 0970 osób
1855 1213 osób
1880 1394 osób
1925 1260 osób
1945 1172 osób
1960 1489 osób
1985 1662 osób
2000 1443 osób

Źródło: dane z Gminy Bierawa.

Liczba ludności: 1370
Gęstość zaludnienia: 108 osób/km²

Gospodarka[edytuj]

Bierawa jest miejscowością przemysłowo-rolniczą. Większość mieszkańców jest zatrudnionych w pobliskich mieście Kędzierzynie-Koźlu i Zakładach Azotowych Kędzierzyn S.A.

Statystyka ogólna – Powierzchnia: 12,72 km², Lasy i grunty leśne: 346 hm² (ha).

Komunikacja: układ drogowy[edytuj]

Przez Bierawę przechodzą 2 drogi wojewódzkie: 408 i 425.

PKS, kolej[edytuj]

Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej S.A. posiada w Bierawie 3 przystanki.

Bierawa leży przy linii kolejowej o znaczeniu krajowym i międzynarodowym z Kędzierzyna-Koźla do Bogumina. Przy miejscowości znajduje się stacja kolejowa Bierawa.

Kultura, edukacja[edytuj]

  • Organizacją życia kulturalnego w Bierawie kieruje i nadzoruje Gminne Centrum Kultury i Rekreacji w Bierawie, ul. Kościelna 2, 47-240 Bierawa. W domu kultury działają biblioteka i kawiarenka internetowa.
  • Publiczne Gimnazjum nr 1, ul. Kościelna 1, 47-240 Bierawa.

Klęski żywiołowe: powódź 1997[edytuj]

W nocy z 8 na 9 lipca 1997 r. doszło do największej powodzi w historii Bierawy. Zatopionych zostało 67 budynków. Zniszczonych zostało prawie 100% upraw oraz wiele dróg.

 Osobny artykuł: Powódź tysiąclecia.

Gminy partnerskie[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  • J.E. Muller: Vollstandiges geographish, statistisch, topographisches Worterbuch preusischen Staates. Erfurt: J.E. Muller'sche Buchhandlung, 1835.
  • Gmina Bierawa. Zarys monograficzny