Przejdź do zawartości

Bitwa pod Wiedniem (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bitwa pod Wiedniem
11 settembre 1683
Gatunek

historyczny
kostiumowy

Rok produkcji

2012

Kraj produkcji

Włochy
Polska

Język

angielski

Czas trwania

114 min (wersja DVD i Blu-Ray)
132 min (wersja kinowa / VOD)
210 min (wersja reżyserska)

Reżyseria

Renzo Martinelli

Scenariusz

Valerio Manfredi
Renzo Martinelli
Alessandro Leone
Giuseppe Baiocchi

Główne role

F. Murray Abraham
Enrico Lo Verso
Piotr Adamczyk
Alicja Bachleda-Curuś
Jerzy Skolimowski
Marcin Walewski
Daniel Olbrychski
Borys Szyc
Wojciech Mecwaldowski
Edward Linde-Lubaszenko
Antonio Cupo

Muzyka

Roberto Cacciapaglia

Zdjęcia

Fabio Cianchetti

Kostiumy

Massimo Cantini Parrini

Montaż

Tommaso Feraboli

Produkcja

Rai Fiction, Rai Cinema, Martinelli Film, Agresywna Banda we współpracy z Włoskim Ministerstwem Kultury i Polskim Instytutem Sztuki Filmowej

Wytwórnia

Monolith Films

Dystrybucja

ITI Cinema

Budżet

12 mln €

Bitwa pod Wiedniem (wł. 11 settembre 1683) – film historyczno-kostiumowy z 2012 roku produkcji włosko-polskiej, w reżyserii Renzo Martinellego.

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]

Bitwa pod Wiedniem to sensacyjna fabuła historyczna, która stanowi koprodukcję włosko-polską współfinansowaną przez Rai Fiction, Rai Cinema, Włoskie Ministerstwo Kultury, Polski Instytut Sztuki Filmowej, Region Piemonte oraz Region Friuli Venezia Giulia z budżetem około 12 milionów euro. Dystrybucją międzynarodową zajęła się spółka Rai Trade. Zdjęcia do filmu rozpoczęły się w maju 2011 roku[1], natomiast uroczysta premiera w polskich kinach miała miejsce 12 października 2012 roku[2].

Akcja Bitwy pod Wiedniem rozgrywa się w 1683 roku i przedstawia rzekome okoliczności zachodzące wokół drugiej odsieczy wiedeńskiej pod wodzą króla Jana III Sobieskiego, która powstrzymała atak wojsk tureckich pod wodzą Kary Mustafy na monarchię Habsburgów i zahamowała ekspansję Turków osmańskich na świat chrześcijański. Faktycznym bohaterem filmu jest jednak włoski mnich Marco d’Aviano, który został przedstawiony w produkcji jako jedna z głównych postaci przyczyniających się do porażki Turków.

Zdjęcia kręcono w Polsce i Rumunii w następujących lokacjach: Warszawa (Zamek Królewski, Wilanów), Łańcut, Krasiczyn, Baranów Sandomierski, Kraków (klasztor dominikanów), Bukareszt i Călugăreni[3].

Obsada

[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Filmweb[4]

Odbiór filmu

[edytuj | edytuj kod]

Po ukazaniu się na ekranach polskich kin Bitwa pod Wiedniem zebrała miażdżąco negatywne recenzje krytyków. Jacek Szczerba z „Gazety Wyborczej” opisał ten film jako „religijno-militarną bajkę klasy C”, która estetycznie jest podobna do filmów propagandowych z czasów komunistycznej Polski. Negatywnie ocenił również nieudolną próbę uczynienia filmu pełnym rozmachu, na przykład w sposobie kręcenia szarży czy multiplikacji tureckich namiotów[5]. Zdzisław Pietrasik z tygodnika „Polityka” stwierdził, że produkcja nie jest nawet udanym widowiskiem, „za dużo w nim bowiem komputerowych efektów, do złudzenia przypominających grafikę słabych gier komputerowych”[6]. Redaktor pisma „Co Jest Grane”, Paweł T. Felis, drwił zarówno z reżysera o „umiejętnościach średnio zdolnego amatora głuchego na wszystko, co w kinie nazywane bywa »filmowością«”, jak i z całego filmu. Opisał go jako „absolutne kuriozum”, „pseudofilmową maszkarę” oraz „baśń topornie jarmarczną i podszytą prokatolicką ideologią na poziomie socrealistycznych produkcyjniaków”[7].

Skrytykowane zostało również aktorstwo. Marek Sadowski z „Rzeczpospolitej” bronił wprawdzie F. Murraya Abrahama, który w jego opinii „stworzył niezwykle wyrazisty, psychologicznie prawdziwy wizerunek człowieka umiejącego przekonać ówczesnych władców do swej misji ewangelizacyjnej”[8], ale z kolei zdaniem Felisa odtwórca głównej roli Marka „zagrywa się prawie na śmierć”[7]. Część krytyków była zgodna, że udział Polaków w Bitwie pod Wiedniem jest wręcz marginalny, co nie dało polskim aktorom pola do popisu[5][6].

Odpowiedź na krytykę

[edytuj | edytuj kod]

Producent Bitwy pod Wiedniem Alessandro Leone postanowił odnieść się do krytyki jego filmu, wydając oświadczenie, w którym stwierdził, że bierze w obronę polskich aktorów grających w filmie, którzy mogli poczuć się niesprawiedliwe dotknięci i poniżeni przez przesadnią krytykę. W jego ocenie taki stosunek mediów stanowi sygnał trudnej chwili dla Polski, która dzisiaj przeżywa nadal sprzeczności przejścia z komunizmu do kapitalizmu, a negatywny odbiór filmu przez polską krytykę wynika z tego, że on jak i reżyser nie są Polakami. Zadeklarował też, że jego celem była promocja Polski jako kraju silnego, nowoczesnego, pozytywnego i nie ciągle zatrzymanego na wizerunku ofiary II wojny światowej[9]. Oświadczenie spotkało się z bardzo negatywnym odbiorem, w odpowiedzi na co Leone ponownie zabrał głos, twierdząc, że krytyka jego słów wynika z chęci pogrążenia nie tylko filmu, ale również wizerunku Włochów w polskim społeczeństwie[10].

Wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Film w 2013 zdobył Węża w kategorii Najgorszy efekt specjalny (za scenę z rozpaczliwym wilkiem)[11]. Bitwa pod Wiedniem łącznie uzyskała osiem nominacji do tych nagród.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. „Bitwa pod Wiedniem” rozpoczęta. Wprost.pl, 2011-05-04. [dostęp 2012-10-13].
  2. Bitwa pod Wiedniem nie jest filmem historycznym. Wprost.pl, 2012-10-08. [dostęp 2012-10-13].
  3. The Day of the Siege. September Eleven 1683. Film Polski. [dostęp 2025-11-07]. (pol.).
  4. Bitwa pod Wiedniem (2012). filmweb.pl. [dostęp 2012-09-03]. (pol.).
  5. a b Jacek Szczerba. Odsiecz wiedeńska? Ale klęska!. „Gazeta Wyborcza”, s. 30, 2012-10-12. Agora SA. ISSN 0860-908X. 
  6. a b Zdzisław Pietrasik: Blamaż pod Wiedniem. Polityka.pl, 2012-10-09. [dostęp 2012-10-13].
  7. a b Paweł T. Felis. Recenzja. Bitwa pod Wiedniem. „Co Jest Grane”, s. 5, 12–18.10.2012. Agora SA. ISSN 1425-4824. 
  8. Marek Sadowski: Przegrana filmowa batalia. Rp.pl, 2012-10-10. [dostęp 2012-10-13].
  9. "Bitwa pod Wiedniem": oficjalne oświadczenie producenta. Onet Film, 11.10.2012. [dostęp 2025-10-28].
  10. Grzegorz Kłos: Bitwa pod Wiedniem: Drugie oświadczenie Alessandro Leone. film.wp.pl, 18.10.2012. [dostęp 2025-10-28].
  11. Węże 2013: polskie Złote Maliny przyznane. onet.pl, 2013-04-14. [dostęp 2013-04-15].