Bobrowo (powiat drawski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bobrowo
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat drawski
Gmina Złocieniec
Wysokość 126 m n.p.m.
Liczba ludności (2008) 341
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-520
Tablice rejestracyjne ZDR
SIMC 0314253
Położenie na mapie gminy Złocieniec
Mapa lokalizacyjna gminy Złocieniec
Bobrowo
Bobrowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bobrowo
Bobrowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Bobrowo
Bobrowo
Położenie na mapie powiatu drawskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu drawskiego
Bobrowo
Bobrowo
Ziemia53°31′26″N 16°03′56″E/53,523889 16,065556

Bobrowo (niem. Dietersdorf) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Złocieniec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. W roku 2008 wieś liczyła 341 mieszkańców.

Osady wchodzące w skład sołectwa:

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży ok. 3 km na wschód od Złocieńca, przy linii kolejowej nr 210, ok. 500 m na północ od jeziora Wąsosze, ok. 600 m na wschód od rzeki Wąsowy, ok. 1,5 km na południe od drogi krajowej nr 20 ze Stargardu do Gdyni.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Bobrowo posiada średniowieczną metrykę, wspomnianą w źródłach w 1333 r. Wchodziło w skład dóbr złocienieckich. Jako dziedzictwo wdowy po ostatnim z rodziny Borck ze Złocieńca. W 1846 r. zostało odkupione przez jednego z wnuków siostry Konstantyna von Knebel-Doeberitz, syna Ludwika von Knebel-Doeberitz na Darskowie. Konstantyn w 1840 r. ożenił się z Henrietą von Grunburg. W 1872 r. Bobrowo przejął Artur von Knebel-Doeberitz, który przekazał majątek w ręce ostatniemu właścicielowi do 1945 r. adoptowanemu bratankowi Hasso von Knebel-Doeberitz. W 1851–1853 roku zbudował on pałac eklektyczny według ówczesnej mody, z wieżą z blankami i wykuszem. W 1928 r. do majątku liczącego 1802 ha należały folwarki: Buczyna (niem. Buchenham) – obecnie nieistniejący i Sułoszyn (niem. Zühlskamp)[potrzebny przypis].

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Zabytek chroniony prawem:[1]

  • park pałacowy z aleją dojazdową z 1851–1853 r., nr rej. 1154 z dnia 23 marca 1982 r. Park w stylu angielskim o pow. 22 ha, łącznie z dziedzińcem i jeziorem Kozy. Przy południowym brzegu jeziora Kozy, naprzeciwko zabudowań folwarku rośnie okazały dąb o obwodzie pnia 500 cm, którego wiek określany jest na 400 lat.

Zbudowany w 1851 eklektyczny pałac otaczała duża polana z nasadzonymi drzewami rodzimymi i obcego pochodzenia. W 1894 r. pałac częściowo spalił się. Został jednak bez zmian odbudowany w tym samym roku. Budynek założony na planie nieregularnego prostokąta, od strony zachodniej urozmaicony licznymi ryzalitami, wejście główne poprzedzone portykiem o ostrołukowo wyciętych arkadach. Posiada wysoką czworoboczną wieżę przykrytą stożkowym hełmem. Ozdobny jest również dach budynku z wystającymi świetlikami zwieńczonymi również stożkowymi hełmami. Kubatura pałacu wynosi 3422 m3, powierzchnia użytkowa ok. 427 m2. Pałac w 1972 r. został adaptowany na szkołę podstawową specjalną (obecnie Zespół Placówek Edukacyjno - Terapeutycznych).

W okresie do 1907 r. dziedziniec majątku otrzymał aktualny kształt, nowo wznoszone budynki oznaczono datą budowy. W 1884 r. został zbudowany parterowy budynek ogrodnika, zlokalizowany we wschodnim narożniku założenia parkowego. W domu ogrodnika od ok. 1960 r. było miejscowe przedszkole, a obecnie dom jest własnością prywatną. Na północnym brzegu jeziora, na skarpie, zbudowano grobowiec rodzinny (obecnie nie ma po nim śladu).

W środku wsi do początku lat 50. XX wieku znajdował się kościół szachulcowy zbudowany na przełomie XVII / XVIII wieku. Rosły przy nim dwie okazałe lipy o obw. pnia 560 i 530 cm. Obecnie na jego miejscu stoi nowy kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa z 1997 r., rzymskokatolicki należący do parafii pw. św. Jadwigi w Złocieńcu, dekanatu Drawsku Pomorskim, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się przystanek kolejowy linii kolejowej nr 210.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bobrowo
Pałac
Nowy kościół
Budynek z 1880 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.