Bogusław Polch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogusław Polch
Ilustracja
Bogusław Polch odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” podczas gali wręczenia nagród 20. MFKiG w Łodzi (2009)
Data urodzenia 5 października 1941
Dziedzina sztuki komiks
Ważne dzieła
  • Ekspedycja
  • Funky Koval
  • Wiedźmin
Faksymile
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Bogusław Polch, właśc. Połch (ur. 5 października 1941[1][2]) – polski rysownik komiksów, który zajmuje się także tworzeniem grafiki reklamowej i użytkowej oraz ilustracji książkowych, storyboardzista.

Twórczość komiksowa[edytuj | edytuj kod]

W warszawskim liceum plastycznym siedział w jednej ławce z Grzegorzem Rosińskim[2]. Zrezygnował ze studiów plastycznych, zajmując się od razu pracą zawodową. Debiutował w wieku 17 lat, dwoma krótkimi komiksami w młodzieżowej gazecie Korespondent wszędobylski. Pierwszy oficjalny komiks wydał 12 lat później. Był to zeszyt „Złoty” Mauritius z serii o kapitanie Żbiku, do prac przy której wciągnął go G. Rosiński[3].

W 1982 na zlecenie UNESCO narysował komiks Rycerze fair play o tematyce sportowej. W latach 1999–2000 był redaktorem naczelnym efemerycznego (ukazały się dwa numery) magazynu komiksowego KRON, który posłużył do obejścia zakazu reklamowania wódki[4].

Wśród czytelników i kolegów po fachu uchodzi za specjalistę od precyzyjnego, pełnego szczegółów rysunku. Janusz Christa powiedział o nim:

A Polch... O, ten jest zupełnie niesamowity. Kiedyś pokazywał mi stronę swojego Funky Kovala. Był na niej rysunek bohatera trzymającego w ręce monetę. Na tym dolarze były umieszczone wszystkie napisy, jak na prawdziwym. Musiał to chyba pod lupą robić. Zapytałem go, po co to, przecież w druku tego zupełnie nie będzie widać. Odpowiedział: „No, jasne! Lecz ja wiem, że to tam jest”[5].

Próbą odejścia od tego stylu była seria komiksów o Wiedźminie, przy pracy nad którymi Polch przed nałożeniem koloru celowo kopiował po kilka razy plansze, aby uzyskać wrażenie rozmytych konturów[6].

W 2009 roku został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[7].

Polch często umieszcza w kadrach swoich komiksów aluzyjne odniesienia do rzeczywistości:

  • w Niewygodnym świadku kapitan Żbik stylizowany jest na Brudnego Harry’ego, postać z serii filmów z Clintem Eastwoodem;
  • w serii o Funkym Kovalu postaci mają twarze współpracowników i znajomych Polcha, postać kłamliwego rzecznika prasowego jest karykaturą Jerzego Urbana[8];
  • w serii o Wiedźminie jedna z postaci ma twarz Lecha Wałęsy[9];
  • w KRON-ie w jednym z kadrów Polch narysował tkwiącą w krzakach rakietę „Made in Poland”, o kradzieży której z zakładów zbrojeniowych MESKO w Skarżysku-Kamiennej informowały media w 1999 r.

Na łamach magazynu „Arena Komiks” zapowiadał podanie do sądu twórców serialu i filmu Wiedźmin, którzy mieli jakoby bez jego zgody wykorzystać autorskie projekty plastyczne zawarte w komiksie o Geralcie[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego żona, Dana, zmarła w 2007. Posiada dwie córki, Paulinę i Patrycję[11].

Komiksy autorstwa Polcha[edytuj | edytuj kod]

Seria Kapitan Żbik[edytuj | edytuj kod]

Seria Bogowie z kosmosu[edytuj | edytuj kod]

  • 1. Lądowanie w Andach, (1982 - KAW)
  • 2. Ludzie i potwory, (1984 - KAW)
  • 3. Walka o planetę, (1985 - KAW)
  • 4. Bunt olbrzymów, (1986 - KAW)
  • 5. Zagłada wielkiej wyspy, (1987 - KAW)
  • 6. Planeta pod kontrolą, (1990 - KAW)
  • 7. Tajemnica piramidy, (1990 - KAW)
  • 8. Ostatni rozkaz, (2003 - Muza)

Seria Funky Koval[edytuj | edytuj kod]

Seria Wiedźmin[edytuj | edytuj kod]

scenariusz: Andrzej Sapkowski, Maciej Parowski


  • Spotkanie – 1976, scenariusz Ryszard Siwanowicz, w nr 1 magazynu komiksowego „Relax”
  • Rycerze fair play – 1982, wyd. polskie w 1986, scenariusz Tadeusz Olszański
  • Tomek Grot – 1989, ukazał się tylko pierwszy tom Pościg
  • Upadek bożków – 1990, czteroplanszowy komiks do scenariusza Macieja Parowskiego przygotowany na wystawę poświęconą upadkowi komunizmu i opublikowany w antologii towarzyszącej tej wystawie pt. Breakthrough (angielska wersja tytułu), która ukazała się w kilku krajach, w kilku językach. Komiks został opublikowany w Polsce w magazynie "Krakers" oraz przez Galerię BWA Jelenia Góra we włoskiej wersji językowej, w katalogu polskiej wystawy „Memoria e narrazione. Il fumetto storico polacco”, która premierę miała w Napolu (2017 r.)[12]
  • KRON – dwie części w latach 1999–2000, współautor rysunków, scenariusz Rafał Skarżycki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biogram na stronie komiks.gildia.pl
  2. a b Bartosz Kurc: Trzask prask: wywiady z mistrzami polskiego (i nie tylko) komiksu. Koluszki: Bajka, 2004, s. 113. ISBN 83-921387-0-8.
  3. Thorgal to ja. Z Grzegorzem Rosińskim rozmawia Wojciech Orliński, Gazeta Wyborcza, 17 maja 2004 r.
  4. O „KRON-ie” w portalu Gildia.pl.
  5. Wypowiedź dla magazynu „Komiks”, cytat za Witryną Komiksową.
  6. Recenzja wydania zbiorczego „Wiedźmina”.
  7. Nagrody ministra kultury, humoris causa i Komiksusy. WRAK.PL, 2009-10-06.
  8. Szczegółowe opracowanie w internetowym „Magazynie Miłośników Komiksu KZ”.
  9. Niektóre żarty Polcha demaskuje Andrzej Sapkowski na swojej stronie internetowej.
  10. Wiedźmin. Decydująca rozmowa, „Arena Komiks”, 2002, nr 6.
  11. Maciej Parowski, Alfabet moich autorów - Bogusław Polch (1941), „Nowa Fantastyka”, 06(441)/2019, s. 63-64, ISSN 0867132X.
  12. www.alejakomiksu.com.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]