Brama Kaliska w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brama Kaliska
Kalischer Thor
Ilustracja
Zdjęcie bramy (po 1921)
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Styl architektoniczny neogotyk
Wysokość całkowita 16,5[1] m
Kondygnacje jedna[1]
Ukończenie budowy ok. 1850
Plan budynku
Plan budynku
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Brama Kaliska
Brama Kaliska
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Brama Kaliska
Brama Kaliska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brama Kaliska
Brama Kaliska
Ziemia52°24′12,83″N 16°57′07,24″E/52,403564 16,952011

Brama Kaliska – jedna z bram Twierdzy Poznań. Została wyburzona w 1950 roku jako ostatnia z bram Festung Posen. Przez nią wychodziła droga z Poznania w kierunku Żegrza i Kórnika[2]. Umiejscowiona była u wylotu ulicy Berdychowo[3] (współcześnie teren kampusu Politechniki Poznańskiej) obok Fortu Raucha[4][5] i Tamy Berdychowskiej[6][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstała około 1850 roku. W 1875 wymieniono most drewniany na nowy[1]. Uniknęła masowej rozbiórki fortyfikacji poligonalnych Twierdzy Poznań.

Jak donosiła gazeta Wielkopolska Jlustracja Nr 28 z 1929.04.14 postanowiono zostawić bramę jako zabytek:

Jako zabytek pruskiego budownictwa wojennego przetrwała, pozostająca w ręku polskich władz wojskowych ogromna Cytadela, pomiędzy Szelągiem a Winiarami, oraz warownia Przemysława przy wałach Przemysława. Ponadto pozostanie też okrągły bastjon warownia Radziwiłła na Zagórzu, zwana popularnie czerwoną wieżą, i brama Kaliska.
— Wielkopolska Jlustracja 1929.04.14 Nr28, [7]

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Jednoprzelotowa[8] brama była przykryta ziemią[1]. Centralna część wyższa, wykończona krenelażem. Nad otworem bramnym z każdej strony orzeł pruski, oraz tablica z nazwą bramy KALISCHER THOR[1]. Od strony miasta w bocznych częściach okna, a od strony przedpola twierdzy 16 strzelnic karabinowych[1].

Na przedpolu most na czterech murowanych filarach. Uchylana część mostu zamykała bramę[1].

Budowla była stylizowana na architekturę średniowieczną[8][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h BRAMA KALISKA
  2. Rataje i Żegrze. „Kronika Miasta Poznania”. 3/2001, s. 150, 2001. Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania. ISSN 0137-3552. 
  3. Maria i Lech Trzeciakowscy: W dziewiętnastowiecznym Poznaniu – życie codzienne miasta 1815-1914. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1982, s. 22. ISBN 83-210-0316-8.
  4. a b Pharus-Plan Posen 1:10 00 1911 rok (kwadrat 4H)
  5. Maria i Lech Trzeciakowscy: W dziewiętnastowiecznym Poznaniu-życie codzienne miasta 1815-1914. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1982, s. mapa 288/289. ISBN 83-210-0316-8.
  6. PLAN MIASTA POZNANIA 1:15 000 Inst. Kartogr. Ski Akc. “Atlas” we Lwowie pod kierownictwem prof. E. ROMERA(kwadrat 5J)
  7. WBC
  8. a b Rataje i Żegrze. „Kronika Miasta Poznania”. 3/2001, s. 162, 2001. Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania. ISSN 0137-3552. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria i Lech Trzeciakowscy: W dziewiętnastowiecznym Poznaniu – życie codzienne miasta 1815-1914. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1982. ISBN 83-210-0316-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]