Collegium Historicum w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Collegium Historicum
w Poznaniu
Narożnik ul. Kościuszki i ul. Święty Marcin
Narożnik ul. Kościuszki i ul. Święty Marcin
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Święty Marcin 78
61-809 Poznań
Typ budynku obiekt naukowo-dydaktyczny
Architekt Władysław Czarnecki
Rozpoczęcie budowy 1949
Ukończenie budowy 1950
Pierwszy właściciel Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Obecny właściciel Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Collegium Historicumw Poznaniu
Collegium Historicum
w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Collegium Historicumw Poznaniu
Collegium Historicum
w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Collegium Historicumw Poznaniu
Collegium Historicum
w Poznaniu
Ziemia52°24′27,56″N 16°55′11,09″E/52,407656 16,919747

Collegium Historicum w Poznaniu – dawny gmach Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Poznaniu, znajdujący się przy ul. Święty Marcin, służący obecnie Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza.

Historia[edytuj]

W miejscu obecnego gmachu, w czasach zaboru pruskiego zbudowano intendenturę wojskową. Budynek przetrwał I wojnę światową i w latach II Rzeczypospolitej mieścił szereg instytucji wojskowych, wśród nich oddział biura szyfrów Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, gdzie pracowali Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski – absolwenci Uniwersytetu Poznańskiego, którzy złamali kod niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Budynek intendentury został zburzony w czasie II wojny światowej.

Obecny gmach wzniesiono w latach 1949–1950 jako siedzibę Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Autorem projektu był Władysław Czarnecki. Gmach został opanowany w dniu 28 czerwca 1956 przez uczestników Poznańskiego Czerwca. Po rozwiązaniu PZPR w 1990, gmach został przekazany Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza, który ulokował w nim Wydział Historyczny i nadał mu obecną nazwę. Parter budynku zajmuje PKO Bank Polski.

W budynku swoją siedzibę ma Muzeum Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Opis budynku[edytuj]

Gmach dwuskrzydłowy – posiada skrzydło od ul. Święty Marcin (krótsze) i od ul. Kościuszki (dłuższe). Na wysokości głównego wejścia, prostopadle do skrzydła budynku przylega aula im. prof. Henryka Łowmiańskiego – największa sala w budynku, pod którą znajduje się lokal gastronomiczny. Od strony ul. Kościuszki znajduje się wjazd na wewnętrzny parking. Budynek wykonany z cegły, oblicowany piaskowcem. Posiada sześć kondygnacji. Od strony ul. Święty Marcin miał podcienia, które na początku lat 90. XX wieku zostały zabudowane. Na dachu znajdują się dwa maszty, na których w latach Polski Ludowej powiewała flaga biało-czerwona oraz czerwony sztandar – międzynarodowy symbol ruchów robotniczych. Znajdował się również neon reklamujący „Gazetę Poznańską”, organ KW PZPR.

Tablice pamiątkowe[edytuj]

Na zewnętrznej ścianie budynku od strony ul. Tadeusza Kościuszki znajdują się tablice :

Wewnątrz budynku znajduje się m.in. tablica poświęcona:

Galeria[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Praca zbiorowa, Poznań – przewodnik po zabytkach i historii, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2003, s. 213–214, ​ISBN 83-87847-92-5​.
  • Teresa Jakimowicz (red.): Architektura i urbanistyka Poznania w XX wieku, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2005, s. 151–153, ​ISBN 83-89525-13-5​.

Przypisy

  1. Zbysław Wojtkowiak, Napisy pamiątkowe miasta Poznania, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań, 2004, s. 59-60, ​ISBN 83-89738-03-1
  2. http://www.sarp.org.pl/pokaz/honorowa_nagroda_sarp,15/