Diecezja lubelsko-chełmska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diecezja Lubelsko-Chełmska
Ilustracja
Diecezja na tle struktury PAKP w Polsce
Państwo  Polska
Siedziba Lublin
ul. Ruska 15
20-126 Lublin
Data powołania 25 marca 1989 (restytucja)
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Metropolia warszawska i całej Polski
Katedra diecezjalna Sobór Przemienienia Pańskiego w Lublinie
Biskup diecezjalny arcybiskup lubelski i chełmski Abel (Popławski)
Dane statystyczne (2010)
Liczba wiernych 12 250
Liczba kapłanów
• w tym zakonnych
35
1
Liczba dekanatów 5
Liczba parafii 32[a]
Liczba klasztorów 3
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
Sobór katedralny
Sobór katedralny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sobór katedralny
Sobór katedralny
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Sobór katedralny
Sobór katedralny
Ziemia51°15′08,1″N 22°34′25,9″E/51,252250 22,573861
Strona internetowa

Diecezja lubelsko-chełmska – jedna z 6 diecezji Kościoła prawosławnego w Polsce. Graniczy z diecezjami: warszawsko-bielską, łódzko-poznańską i przemysko-gorlicką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Diecezja została restytuowana postanowieniem Soboru Biskupów Kościoła Prawosławnego w Polsce z 1 marca 1989 jako bezpośrednia kontynuatorka tradycji dawnej diecezji chełmskiej. Objęła ówczesne województwa środkowowschodniej Polski: bialskopodlaskie, chełmskie, lubelskie, siedleckie, tarnobrzeskie, zamojskie i częściowo rzeszowskie. W chwili powołania liczyła 16 parafii podzielonych na 2 dekanaty, na jej terenie znajdował się również monaster św. Onufrego w Jabłecznej (od 1999 stauropigialny) oraz Wyższe Prawosławne Seminarium Duchowne w Jabłecznej (przeniesione następnie do Warszawy).

Obecnie diecezja obejmuje swoją jurysdykcją całe województwo lubelskie oraz wschodnią część mazowieckiego[1].

Główne świątynie[edytuj | edytuj kod]

Dekanaty[edytuj | edytuj kod]

  1. Biała Podlaska (7 parafii)
  2. Chełm (3 parafie)
  3. Lublin (5 parafii)
  4. Terespol (11 parafii)
  5. Zamość (6 parafii)

Monastery[edytuj | edytuj kod]

Od 2016 działa również żeński Dom Zakonny św. Mikołaja Cudotwórcy w Holeszowie[2][3].

Instytucje diecezjalne[edytuj | edytuj kod]

  • Fundacja „Dialog Narodów”
  • Prawosławny Dom Pomocy Społecznej w Lublinie
  • Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej
  • Podlaskie Centrum Kultury Prawosławnej w Białej Podlaskiej
  • Centrum Kultury Prawosławnej w Biłgoraju
  • Chełmskie Centrum Kultury Prawosławnej w Chełmie
  • Nadbużańskie Centrum Kultury Prawosławnej w Terespolu
  • Diecezjalny Ośrodek Kultury Prawosławnej „Frontida” w Siedlcach

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Święci diecezji[edytuj | edytuj kod]

Patronem diecezji jest św. Atanazy Brzeski[4]. Poza nim szczególnym kultem w diecezji otaczani są męczennicy chełmscy i podlascy[5], św. Piotr Mohyła, św. Paraskiewa (Matijeszyna), św. Leoncjusz (Stasiewicz), św. Onufry (Gagaluk) oraz św. Serafin Zahorowski[6].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prawosławna Diecezja Lubelsko-Chełmska 1989-2014 [mapa], red. A. Konachowicz, S. Mielnik, wyd. Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej, ​ISBN 978-83-938799-1-5​, format A2, Lublin 2014 [stan na: 25.03.2014 r.].
  • A. Konachowicz, Hierarcha i kler Prawosławnej Diecezji Lubelsko-Chełmskiej 1989-2014, wyd. Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej, ​ISBN 978-83-939799-0-8​, Lublin 2014.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]