Diecezja lubelsko-chełmska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diecezja Lubelsko-Chełmska
Ilustracja
Diecezja na tle struktury PAKP w Polsce
Państwo

 Polska

Siedziba

Lublin
ul. Ruska 15
20-126 Lublin

Data powołania

25 marca 1989 (restytucja)

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny

Metropolia

warszawska i całej Polski

Katedra diecezjalna

Sobór Przemienienia Pańskiego w Lublinie

Biskup diecezjalny

arcybiskup lubelski i chełmski Abel (Popławski)

Dane statystyczne (2010)
Liczba wiernych

12 250

Liczba kapłanów
• w tym zakonnych

35
1

Liczba dekanatów

5

Liczba parafii

32[a]

Liczba klasztorów

3

Położenie na mapie Lublina
Mapa konturowa Lublina, u góry znajduje się punkt z opisem „Sobór katedralny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sobór katedralny”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Sobór katedralny”
Ziemia51°15′08,1″N 22°34′25,9″E/51,252250 22,573861
Strona internetowa

Diecezja lubelsko-chełmska – jedna z 6 diecezji Kościoła prawosławnego w Polsce. Graniczy z diecezjami: warszawsko-bielską, łódzko-poznańską i przemysko-gorlicką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Diecezja została restytuowana postanowieniem Soboru Biskupów Kościoła Prawosławnego w Polsce z 1 marca 1989 jako bezpośrednia kontynuatorka tradycji dawnej diecezji chełmskiej. Objęła ówczesne województwa środkowowschodniej Polski: bialskopodlaskie, chełmskie, lubelskie, siedleckie, tarnobrzeskie, zamojskie i częściowo rzeszowskie. W chwili powołania liczyła 16 parafii podzielonych na 2 dekanaty, na jej terenie znajdował się również monaster św. Onufrego w Jabłecznej (od 1999 stauropigialny) oraz Wyższe Prawosławne Seminarium Duchowne w Jabłecznej (przeniesione następnie do Warszawy).

Obecnie diecezja obejmuje swoją jurysdykcją całe województwo lubelskie oraz wschodnią część mazowieckiego[1].

Główne świątynie[edytuj | edytuj kod]

Dekanaty[edytuj | edytuj kod]

  1. Biała Podlaska (7 parafii)
  2. Chełm (3 parafie)
  3. Lublin (5 parafii)
  4. Terespol (11 parafii)
  5. Zamość (6 parafii)

Monastery[edytuj | edytuj kod]

W 2016 rozpoczął działalność żeński Dom Zakonny św. Mikołaja Cudotwórcy w Holeszowie[2][3]; od 2019 r. jest to skit podlegający monasterowi w Turkowicach[4][5].

Instytucje diecezjalne[edytuj | edytuj kod]

  • Fundacja „Dialog Narodów”
  • Prawosławny Dom Pomocy Społecznej w Lublinie
  • Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej
  • Podlaskie Centrum Kultury Prawosławnej w Białej Podlaskiej
  • Centrum Kultury Prawosławnej w Biłgoraju
  • Chełmskie Centrum Kultury Prawosławnej w Chełmie
  • Nadbużańskie Centrum Kultury Prawosławnej w Terespolu
  • Diecezjalny Ośrodek Kultury Prawosławnej „Frontida” w Siedlcach

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Święci diecezji[edytuj | edytuj kod]

Patronem diecezji jest św. Atanazy Brzeski[6]. Poza nim szczególnym kultem w diecezji otaczani są męczennicy chełmscy i podlascy[7], św. Piotr Mohyła, św. Paraskiewa (Matijeszyna), św. Leoncjusz (Stasiewicz), św. Onufry (Gagaluk) oraz św. Serafin Zahorowski[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prawosławna Diecezja Lubelsko-Chełmska 1989–2014 [mapa], red. A. Konachowicz, S. Mielnik, wyd. Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej, ISBN 978-83-938799-1-5, format A2, Lublin 2014 [stan na: 25.03.2014 r.].
  • A. Konachowicz, Hierarcha i kler Prawosławnej Diecezji Lubelsko-Chełmskiej 1989–2014, wyd. Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej, ISBN 978-83-939799-0-8, Lublin 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]